Από την απαλλοτρίωση του πάρκινγκ της Casa Romana καταλήξαμε στη μίσθωση σε ιδιώτη.
Από την «απόδοση» της παραλίας της Β. Γεωργίου πίσω στην κοινωνία, φτάσαμε να βλέπουμε επιχειρηματικές κατασκευές πάνω στην άμμο.
Το επόμενο concept είναι ο Ναυτικός Όμιλος. Η μελέτη προβλέπει beach bar και τρία γήπεδα τένις που θα κατασκευαστούν με χρήματα του δήμου και στη συνέχεια θα μισθωθούν σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις.
Δηλαδή ο δημότης θα πληρώσει τις υποδομές και ο ιδιώτης θα αξιοποιεί εμπορικά το αποτέλεσμα.
Γι’ αυτό το θέμα δεν είναι μόνο η Casa Romana, η Β. Γεωργίου ή αύριο ο Ναυτικός Όμιλος.
Το θέμα είναι ότι κάθε νέα εξαγγελία του δημάρχου αντιμετωπίζεται πλέον με επιφύλαξη. Όχι από κακία, αλλά από εμπειρία.Γιατί όταν ακούς για απαλλοτρίωση και βλέπεις μίσθωση, όταν ακούς για απόδοση στην κοινωνία και βλέπεις εμπορική εκμετάλλευση, όταν ακούς για δημόσιο όφελος και βλέπεις τον ιδιώτη να βγαίνει τελικά κερδισμένος, τότε το πρόβλημα δεν είναι η επικοινωνία.Το πρόβλημα είναι η αξιοπιστία.Και ο δήμαρχος έχει καταφέρει κάτι πραγματικά σπάνιο. Κάθε φορά που κάνει μια εξαγγελία, ο κόσμος δεν αναρωτιέται αν θα γίνει. Αναρωτιέται πόσο διαφορετικό θα είναι τελικά από αυτό που περιγράφει σήμερα.Εξάλλου το είδαμε και με το Smart City.
Ακούσαμε για μια σύγχρονη, έξυπνη πόλη και τελικά καταλήξαμε να μετράμε μπάρες, αλυσίδες και πινακίδες «ΟΧΙ ΜΟΤΟ». Αν αυτό είναι το Smart City, τότε το επόμενο βήμα μάλλον είναι να βαφτίσουμε και τις λακκούβες «έξυπνες υποδομές».Στο σημείο που έχουμε φτάσει, οι δημότες δεν χρειάζονται ενημέρωση για τα έργα. Χρειάζονται μεταφραστή δημαρχιακών δηλώσεων. Για να ξέρουν τι ακριβώς σημαίνει στην πράξη το κάθε «επιστρέφεται στην κοινωνία», «διασφαλίζεται ο δημόσιος χαρακτήρας» και «γίνεται για το καλό των πολιτών».
Και αυτό, όσο κι αν ενοχλεί, λέγεται αναξιοπιστία.
