H ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΟΥ ΚΩ – ΝΙΣΥΡΟΥ ΝΤΙΝΑΣ ΣΒΥΝΟΥ
Αγαπητέ Ηλία,
Διάβασα με προσοχή την επιστολή σου.
Δεν θα σταθώ στον τόνο της. Θα σταθώ στην ουσία, γιατί αυτό οφείλω να κάνω ως Έπαρχος Κω – Νισύρου και ως άνθρωπος που πιστεύει ότι τα ζητήματα της Κω δεν πρέπει να γίνονται πεδίο κομματικής αυτοδικαίωσης.
Με κατηγορείς ότι υιοθετώ «άκριτα» την άποψη της Υπουργού Πολιτισμού. Επιτρέψέ μου να σου πω ότι η μόνη καθαρά κομματική τοποθέτηση σε αυτή τη συζήτηση είναι η δική σου. Διότι αντί να δεις το αυτονόητο —ότι μνημεία της Κω, πληγωμένα από τον σεισμό του 2017, αποκαθίστανται και αποδίδονται ξανά στην κοινωνία— επέλεξες να επαναφέρεις τη συζήτηση στο ποιος είχε κάνει τι και ποιος πρέπει να πιστωθεί πολιτικά το αποτέλεσμα.
Δεν μηδενίζω καμία προσπάθεια που έγινε στο παρελθόν. Όμως άλλο πράγμα είναι η αρχική διαχείριση μιας κρίσης και άλλο πράγμα η πλήρης αποκατάσταση των μνημείων. Άλλο πράγμα είναι να υπάρξουν προπαρασκευαστικές ενέργειες και άλλο να υπάρχουν ώριμες μελέτες, εξασφαλισμένοι πόροι, δημοπρατήσεις, συμβάσεις, εργοτάξια και παραδοτέα έργα.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία που προσπαθείς να αποφύγεις.
Η Κως δεν έχει ανάγκη από πολιτικές αναδρομές.
Έχει ανάγκη από έργα. Δεν έχει ανάγκη από διαρκή συμψηφισμό του χθες. Έχει ανάγκη από ανθρώπους που μπορούν να διαμορφώνουν συνθήκες, να ανοίγουν δρόμους, να εξασφαλίζουν χρηματοδοτήσεις και να παρακολουθούν μέχρι τέλους την υλοποίηση των παρεμβάσεων που έχει ανάγκη ο τόπος.
Διεκδικητικότητα δεν είναι η συνεχής άρνηση. Δεν είναι η εμμονή στο χθες.Διεκδικητικότητα δεν είναι η απομόνωση της Κω μόνο και μόνο για την διάσωση κομματικών αφηγημάτων. Δεν είναι το μόνιμο «κατόπιν ενεργειών μου». Διεκδικητικότητα είναι να πιέζεις θεσμικά, να συνεργάζεσαι όταν αυτό ωφελεί τον τόπο, να συγκρούεσαι όταν χρειάζεται και, κυρίως, να φέρνεις αποτέλεσμα.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν υπηρετείται με κομματικά αντανακλαστικά. Υπηρετείται με σοβαρότητα, συνέχεια, τεκμηρίωση και αποτελεσματικότητα.
Ως Έπαρχος δεν έχω καμία υποχρέωση να προστατεύσω το πολιτικό αφήγημα κανενός κόμματος. Έχω όμως υποχρέωση να αναγνωρίζω κάθε θετική εξέλιξη για την Κω, από όπου κι αν προέρχεται. Και όταν μνημεία του νησιού μας αποκαθίστανται, όταν χώροι που ήταν πληγωμένοι ξαναγίνονται ασφαλείς, επισκέψιμοι και ζωντανοί, δεν θα κάνω πως δεν το βλέπω για να μη δυσαρεστήσω την δική σου κομματική οπτική.
Αυτό που εγώ κάνω, δεν είναι υποταγή στην κεντρική εξουσία. Είναι θεσμική ευθύνη.
Υποταγή θα ήταν να μη διεκδικώ πόρους, παρεμβάσεις και λύσεις. Υποταγή, όμως, είναι και κάτι ακόμη: να υποτάσσουμε την πραγματικότητα στις ανάγκες μιας κομματικής αφήγησης. Και αυτό δεν πρόκειται να το κάνω.
Η Κως έχει ανάγκη να κοιτάξει μπροστά. Τα μνημεία της, οι υποδομές της, η πολιτιστική της ταυτότητα, η καθημερινότητα των πολιτών της δεν μπορούν να μένουν όμηροι μιας ατέρμονης αντιπαράθεσης για το ποιος θα βάλει την ταμπέλα της πολιτικής ιδιοκτησίας πάνω σε κάθε έργο.
Τα έργα δεν ανήκουν σε κόμματα. Ανήκουν στους πολίτες.
Και τα μνημεία της Κω δεν είναι πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης. Είναι η ιστορία μας, η μνήμη μας, η ταυτότητά μας και η ευθύνη μας απέναντι στις επόμενες γενιές.
Κλείνω με ένα απλό ερώτημα:
Πως έχεις την απαίτηση να ελέγξω εγώ την ακρίβεια των λεγομένων των δικών σου ή της Υπουργού και τέλος πάντων αφού η διαφωνία σου αφορά τα όσα είπε η Υπουργός Πολιτισμού, γιατί δεν απευθύνθηκες στην ίδια την Υπουργό για τα όσα αναφέρεις στην επιστολή σου και την απηύθυνες σε εμένα;
Μήπως γιατί φοβάσαι τις απαντήσεις που θα σου έδινε η Υπουργός Μενδώνη; Ή μήπως πίστευες ότι εγώ—σε αντίθεση με την Υπουργό— δεν θα σου απαντούσα;
Ντίνα Σβύνου
Έπαρχος Κω – Νισύρου
