Γιατί Ιούδα;
«Ο Ιούδας μεταμεληθείς…. απελθών απήγξατο»
Ιούδα φοβερό το αμάρτημα σου. Μα ποιο φοβερό η αναμαρτησία σου. Πολλά τα γιατί. Γιατί έφυγες από το φωτεινό υπερώων και χάθηκες μέσα στο σκοτάδι της νύκτας; Γιατί αποχωρίστηκες από τον αστερισμό των 12; Γιατί με φίλημα γεμάτο αίμα; Τρία χρόνια δεν διδάχτηκες την αγάπη; Γιατί χρησιμοποίησες την απάτη;
Ιούδα πότε μεταμελήθηκες; Όταν συμπληρώθηκε το κακό, η τρομερή αμαρτία( τέτοιος είναι ο διάβολος, δεν εγκαταλείπει το έργο του, δεν μας αφήνει να δούμε το κακό πριν γίνει για να μην μετανοήσουμε οι αιχμάλωτοι του).
Ιούδα καλό που καταδίκασες τον εαυτό σου. Καλό που έριξες τα τριάκοντα αργύρια μπροστά στους σταυρωτάς Ιουδαίους φωνάζοντας «Ήμαρτον παρέδωσα αίμα αθώου. Όμως γιατί αυτοκτόνησες; Γιατί; Δεν άντεχες την συνείδηση σου; Γιατί δεν έτρεξες στα ματωμένα πόδια του Διδασκάλου σου, του Λυτρωτή και Σωτήρα σου; Όπως ο Άσωτος Γιος;
Μήπως Ιούδα έφταιγαν οι προφητείες; Μήπως η πρόγνωση του Χριστού; Μήπως γιατί έτσι έπρεπε να γίνει; Ήταν αναγκαίο κακό; Όχι, όχι τέτοιες πονηρές σκέψεις. Φταίει ο γιατρός που με την ιατρική του, προγνωρίζει την πορεία και το τέλος της αρρώστιας; Όχι , όχι. Ο Πάνσοφος Πανάγαθος και Δίκαιος Τριαδικός Θεός, που «πάντας ανθρώπους θέλει σωθείναι» θα έβρισκε άλλο τρόπο για την σωτηρία μας, χωρίς να καταδικάσει κανέναν Ιούδα.
Και ο μαθητής ο Πέτρος, πρόδωσε τον διδάσκαλος σας τρεις φορές. Νικήθηκε από τον φόβο, αυτός που κατά την σύλληψη του Χριστού έβγαλε το μαχαίρι και έκοψε το αυτί του δούλου. Δεν άντεξε την απειλή άθλιων και μηδαμινών υπηρετών του συνεδρίου. Όμως θυμήθηκε τα λόγια του Διδασκάλου του και βγήκε έξω και έκλαψε πικρά μετανιωμένος.
Δώρο μεγάλο η μετάνοια. Τι μας ζητά ο Κύριος; «Μετανοείτε και πιστεύετε στο Ευαγγέλιο»
Ψυχή μου, ψυχή μου
Ανάστα τι καθεύδεις
Το τέλος εγγίζει
Και μέλλεις θορυβούσθαι Ανάνηψον ούν …
Αυτό είναι που ξύπνησε και την Αγία Μαρία την Αιγυπτία που την 5η Κυριακή των Νηστειών τιμά η εκκλησία μας. Η Αγία Μαρία που τα πρώτα 17 αμαρτωλά χρόνια της τα ξεπλήρωσε με τριάντα χρόνια ασκητικής ζωής στην έρημο, που ζούσε σαν επίγειος Άγγελος.
Κύριε λυπήσου μας, πλάσματα δικά σου είμαστε, άρπαξε μας από τον λύκο και κάμε μας ήρεμους χωρίς μίση και πολέμους.
Αμαρτήσαμε σε Σένα μόνο, ασεβήσαμε στον νόμο Σου, Ελέησε μας.
