Αρχική Ειδήσεις Ελλάδα-Κοινωνία Oι μαθητές… βυθίζονται στη σιωπή, χάνουν τη φωνή τους και αποδυναμώνεται η...

Oι μαθητές… βυθίζονται στη σιωπή, χάνουν τη φωνή τους και αποδυναμώνεται η θέλησή τους για μάθηση | Μόλις το 24% των μαθητών έχει πλήρη πρόσβαση

0
632
Ç ÐáñáóêåõÞ 11 Äåêåìâñßïõ Þôáí ìéá äéáöïñåôéêÞ ìÝñá ãéá ôá ðáéäéÜ ÑïìÜ ðïõ öïéôïýí óôï Äçìïôéêü. ÊáôÜöåñáí ãéá ðñþôç öïñÜ íá ðáñáêïëïõèÞóïõí ôá ìáèÞìáôÜ ôïõò ìÝóù webex. Åß÷áí ôç ÷áñÜ íá ÷áéñåôÞóïõí ôïõò äáóêÜëïõò ôïõò, íá ìéëÞóïõí ìå ôïõò óõììáèçôÝò ôïõò.Ôá ðáéäéÜ ðáñáêïëïýèçóáí ôá ìáèÞìáôÜ ôïõò óôïí åéäéêÜ äéáìïñöùìÝíï ÷þñï óôï ÊÝíôñï Êïéíüôçôáò ÑïìÜ, ìå ôÜìðëåô ðïõ ðñïìçèåýôçêå ï ÄÞìïò ×áëáíäñßïõ ãéá ôïõò ìáèçôÝò ôçò ðüëçò êáé ìå ôçí åðïðôåßá ôçò äéáìåóïëáâÞôñéáò Âßêõò Óáññßäïõ (EUROKINISSI / ÃÑ. ÔÕÐÏÕ ÄÇÌÏÕ ×ÁËÁÍÄÑÉÏÕ)

Γράφει ο
Νεκτάριος Καλογήρου

Υπάρχει μια φωνή που, αν και είναι η πιο σημαντική μέσα στην κοινωνία, σε όλη τη διάρκεια της καραντίνας δεν έχει ακουστεί ούτε μια φορά. Απεναντίας, στο συνεχιζόμενο «κατ’ οίκον περιορισμό» αποδυναμώνεται ακόμα και η θέληση που μπορεί να είχε για να αρθρώσει δυο λέξεις. Η φωνή αυτή είναι των παιδιών, του δημοτικού και της εφηβείας που κάνει τα πρώτα βήματα στο γυμνάσιο. Η καραντίνα, ο περιορισμός των κινήσεών τους, η διαρκής παραμονή με τους γονείς που ορθώνονται μπροστά τους ως γίγαντες γεμάτοι απαιτήσεις, τα έχει οδηγήσει σε μια ιδιότυπη απομόνωση. Τα παιδιά έχουν βυθιστεί σε μια μεγάλη σιωπή και εκεί μέσα η άγουρη ψυχή τους ασφυκτιά και σε αρκετές περιπτώσεις υποφέρει.
Οι ψυχολόγοι, ψυχοθεραπευτές, σύμβουλοι ψυχικής υγείας, κλινικοί ψυχολόγοι και ψυχίατροι έχουν να διηγηθούν αμέτρητες ιστορίες προβλημάτων που εκδηλώθηκαν στη διάρκεια της καραντίνας. Όλες οι ιστορίες έχουν στο επίκεντρο τα παιδιά που ξαφνικά έχασαν το ενδιαφέρον τους για μάθηση, που από τη μια στιγμή στην άλλη έγιναν γκρινιάρικα, αντιδρούν απότομα και εν τέλει απομονώνονται με τις ώρες στο κινητό.
Μια σειρά από επαγγελματίες της ψυχικής υγείας βοήθησαν για το ρεπορτάζ αυτό της “δημοκρατικής” και όλοι τους συμφώνησαν να διατηρηθεί η ανωνυμία τους, ώστε να υπηρετηθεί μόνο ο στόχος αφύπνισης των γονέων.

Ο φαύλος κύκλος και στο
κέντρο η τηλεκπαίδευση
«Τα παιδιά, ειδικά εκείνα που βρίσκονται στην εφηβεία, δεν έχουν την εμπειρία να διαχειριστούν την απομόνωση. Το κάθε ένα από αυτά αντιμετωπίζει την καραντίνα με το δικό του τρόπο και η κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή. Δεν υπάρχει κανόνας παρά μόνο ένας: η ειλικρινής επικοινωνία μέσα στην οικογένεια με στόχο το παιδί να νιώθει καλά και να είναι καλά».
Οι ατελείωτες ώρες στο σπίτι έχουν οδηγήσει τους γονείς ή τον γονέα σε μια διαρκή εποπτεία των επιδόσεων των παιδιών τους στο σχολείο. Είναι συνηθισμένο το φαινόμενο η μητέρα ή ο πατέρας να έχει συνδέσει την καλή επίδοση του παιδιού στο σχολείο με το δικό του αίσθημα της ικανοποίησης ως επιτυχημένος γονέας. «Η στάση των γονέων επηρεάζεται κατά κύριο λόγο από τις προσδοκίες τους, που κι αυτές έχουν τις ρίζες τους και ποτίζονται από τις σχολικές επιδόσεις των παιδιών τους».
Ταυτόχρονα, η διαρκής εποπτεία και η απαίτηση «να τα πάνε καλά στο σχολείο» προκαλεί στους μαθητές ένα τόσο μεγάλο άγχος και στρες, ώστε στο τέλος ακόμα κι αν επιτύχουν καλούς βαθμούς να διακατέχονται από ασταθή ψυχοσυναισθηματική κατάσταση.
Όμως ένας μεγάλος αριθμός μαθητών δυσκολεύεται να προσαρμοστεί σε αυτό που το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας θεωρεί ότι είναι τηλεκπαίδευση. Η απουσία της αίθουσας, η έλλειψη που έχει το παιδί να παρακολουθήσει τις αντιδράσεις των συμμαθητών του, να μη νιώθει μόνο του στην ενδεχόμενη μειωμένη κατανόηση του μαθήματος, η αδυναμία των εκπαιδευτικών να λειτουργήσουν όπως θα ήθελαν σε αυτές τις περιπτώσεις, επιδρούν καθημερινά και σωρευτικά στη ψυχολογία του. Μέρα με τη μέρα το παιδί μπορεί να απομακρύνεται και να απομονώνεται από αυτό που το Υπουργείο αποκαλεί «ψηφιακή αίθουσα».
«Έχουμε εντοπίσει ότι ο πρόχειρος τρόπος με τον οποίο έχει δομηθεί η τηλεκπαίδευση έχει σε αρκετές περιπτώσεις οδηγήσει σε ιδεοψυχαναγκαστικές συμπεριφορές».
Οι επιστήμονες της ψυχικής υγείας με τους οποίους συνομίλησε η “δημοκρατική”, θεωρούν ότι «όλα αυτά έχουν οδηγήσει σε μειωμένη διάθεση για μάθηση, έχουμε πολλές φορές δει φαινόμενα παραίτησης από τη θέληση, πολύωρη φυγή στο κινητό, που κι αυτό με τη σειρά του πυροδοτεί εντάσεις με τους γονείς, γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω διόγκωση του προβλήματος. Ένας πραγματικός φαύλος κύκλος».
Ολα ξεκινούν από τους γονείς
«Το παιδί μας χρειάζεται ειδικό μας λένε στο τηλέφωνο και ρωτούν αν μπορούμε να αναλάβουμε. Εμείς πάλι τους προτείνουμε να ξεκινήσουν οι ίδιοι με μια σειρά συνεδριών συμβουλευτικής γονέων. Από εκείνους ξεκινούν όλα. Οι γονείς ως ενήλικες, με την συναισθηματική τους ωριμότητα και νοημοσύνη να ξεκινήσουν να δουλεύουν πάνω στη διαμόρφωση της ψυχοσυναισθηματικής κατάστασης που επικρατεί μέσα στην οικογένεια. Οσο καλύτερη είναι αυτή, τόσο πιο πολύ βοηθιέται το παιδί στον αγώνα να ξανακερδίσει τα κίνητρά του για μάθηση».
Φαίνεται από τις περιγραφές των επιστημόνων ότι τίποτα δεν αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη. Χρειάζεται χρόνος, στο πέρασμα του οποίου το κύριο χαρακτηριστικό θα πρέπει να είναι η επικοινωνία, η κατανόηση και ο περιορισμός των ψυχοπιεστικών καταστάσεων. Όπως και το παιδί, έτσι και ο γονέας πολλές φορές πορεύεται «τυφλός» χωρίς να γνωρίζει το πώς να συμπεριφερθεί μπροστά σ’ ένα παιδί που μέρα τη μέρα απομακρύνεται από το σχολείο, απομονώνεται σε μια ψηφιακή μοναχικότητα και χάνεται ατελείωτες ώρες στο κινητό.
«Το πρώτο βήμα ξεκινά από τους γονείς, που καλούνται να αγκαλιάσουν τους εαυτούς τους, να κατανοήσουν και να δώσουν προτεραιότητα στις δικές τους συναισθηματικές ανάγκες. Τα παιδιά χρειάζονται συναισθηματική σταθερότητα, αυτή είναι η βάση για τη ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη κάθε ατόμου. Το αντίθετο της συναισθηματικής σταθερότητας προκαλεί συγκρούσεις και εκδηλώσεις άγχους οι οποίες μάλιστα θα είναι καθημερινές και στα παιδιά αυτό επηρεάζει άμεσα τις επιδόσεις τους στο σχολείο».

Και τι γίνεται
με τους βαθμούς;
Στις προσεχείς ημέρες οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να παραδώσουν τις βαθμολογίες επίδοσης των μαθητών για το τετράμηνο που προηγήθηκε. Είναι πολλές οι φωνές των ακαδημαϊκών που θεωρούν ότι τα παιδιά δεν θα πρέπει να υποστούν μια τέτοιου είδους αξιολόγηση. Δεν υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια, οι δε ειδικοί της ψυχικής υγείας τονίζουν ότι «στην παρούσα χρονική συγκυρία, με τα τόσα διαπιστωμένα ψυχοπιεστικά φαινόμενα, οι βαθμοί θα είναι η αφορμή για ακόμα μεγαλύτερες εντάσεις στο εσωτερικό των οικογενειών».
Ούτε και οι εκπαιδευτικοί, τουλάχιστον στην πλειονότητά τους, θέλουν να δώσουν βαθμούς. Βιώνουν και οι ίδιοι μια αντίστοιχη πιεστική κατάσταση, προσαρμογής σ’ ένα σύστημα τηλεκπαίδευσης που δεν έχει σχέση με τη σύγχρονη μορφή της εξ’ αποστάσεως διδασκαλίας και διάδρασης με τους μαθητές.
«Αυτή την περίοδο τα παιδιά χρειάζονται, ίσως όσο ποτέ στο παρελθόν, την ανάγκη να ακουστούν και να νιώσουν αποδοχή» τονίσθηκε στη “δημοκρατική”. «Είτε δοθούν βαθμολογίες, είτε όχι, αυτές ας αφεθούν στην άκρη και ας ξεκινήσει μια ενεργητική επικοινωνία ώστε το παιδί να βοηθηθεί στην έκφραση των συναισθημάτων του. Να καταλάβει ότι το αγαπούν και το δέχονται. Αυτό είναι το σημαντικό και αποτελεί ίσως το πιο σημαντικό βήμα στο να χτιστεί μια σχέση εμπιστοσύνης. Η εμπιστοσύνη στηρίζεται στην καλή επικοινωνία, χωρίς επικρίσεις, με πρώτο στόχο τη σωστή ανάπτυξη και την ισορροπημένη ανατροφή του παιδιού. Χρειάζεται χρόνος και αγάπη για να χτιστεί η ομάδα ‘Γονέας – Παιδί’, όμως καθώς η ‘Ομάδα’ προχωρά ενωμένη, τα πάντα γίνονται όλο και πιο εύκολα και ο δρόμος της ανάπτυξης στόχων και αύξησης των προσδοκιών έρχεται ως μια φυσική εξέλιξη».

Μόλις το 24% των μαθητών έχει πλήρη πρόσβαση στην τηλεκπαίδευση

Οι δυσκολίες της τηλεκπαίδευσης σε καιρούς lockdown.

Μόλις το 24% των μαθητών έχει πλήρη πρόσβαση στην τηλεκπαίδευση | tanea.gr

H devolo Greece σε συνεργασία με το InfoKids.gr, πραγματοποίησε έρευνα όπου γονείς κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά με την τηλεκπαίδευση.

Η έρευνα διεξήχθη το διάστημα μεταξύ Οκτωβρίου και τέλος Νοεμβρίου του 2020, μεταξύ των επισκεπτών του InfoKids.gr, και ενώ ήταν σε πλήρη λειτουργία η τηλεκπαίδευση λόγω και του 2ου lock down.

Στην πανελλαδική αυτή έρευνα συμμετείχαν 463 άτομα. Ξεκινώντας από την εκπαιδευτική βαθμίδα, το 66% των μαθητών είναι στο δημοτικό, το 21% είναι στο γυμνάσιο και μόλις το 13% είναι στο λύκειο.

Μόνο το 24% των μαθητών είχε πλήρη πρόσβαση στην τηλεκπαίδευση

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, μόλις το 24% των μαθητών μπόρεσε να λάβει μέρος σε ένα σταθερό πρόγραμμα τηλεκπαίδευσης από το σχολείο του και να καλύψει πλήρως την ύλη, σύμφωνα με τις απαντήσεις των γονέων. Αυτό συνέβη επειδή πολύ μικρό ποσοστό σχολείων μπόρεσε να συνεχίσει κανονικά το πρόγραμμα των μαθημάτων μέσα από τις ηλεκτρονικές τάξεις.

Θετικό είναι το γεγονός ότι έστω και σε μικρότερη κλίμακα, όπου τα σχολεία παρέδιδαν κάποια από τα μαθήματα online, το 54% των μαθητών τα παρακολούθησε και δεν έμεινε πολύ πίσω στην ύλη. Σε αυτή την περίπτωση δόθηκε προτεραιότητα σε μαθήματα μεγαλύτερης βαρύτητας ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι ξένες γλώσσες, τα καλλιτεχνικά, η πληροφορική και άλλα δεν συμμετείχαν στην on line εκπαίδευση.

Δυστυχώς, το 22% των μαθητών δεν παρακολούθησε μαθήματα online από το σχολείο, είτε γιατί ήταν στην ευχέρεια του δασκάλου/καθηγητή η εξ αποστάσεως εκπαίδευση (οnline ή ασκήσεις μέσω email), είτε γιατί κάποια σχολεία δεν παρείχαν καθόλου τη δυνατότητα στους μαθητές να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους μέσα στην καραντίνα.

Να σημειώσουμε ότι οι παραπάνω απαντήσεις προέκυψαν και κρίνοντας την εκπαιδευτική διαδικασία της 1ης καραντίνας, καθώς υπήρξαν συμμετοχές κατά το μήνα Οκτώβριο όπου δεν ίσχυε η τηλεκπαίδευση.

Πόσο αποδοτικά κρίνουν οι γονείς τα μαθήματα εξ αποστάσεως;

Ένας βασικός άξονας της έρευνας ήταν η αξιολόγηση της τηλεκπαίδευσης από τους γονείς και το κατά πόσο αυτή ήταν αποτελεσματική. Μόνο το 7% των γονέων έκριναν ότι τα online μαθήματα ήταν το ίδιο ή περισσότερο αποδοτικά σε σχέση με τη δια ζώσης εκπαίδευση. Το 54%, πιστεύει ότι ήταν μεν αποδοτικά αλλά δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν το μάθημα της τάξης. Τέλος, το 39% έκρινε ότι τα μαθήματα από το σπίτι δεν μπόρεσαν να προσφέρουν τις απαραίτητες γνώσεις στα παιδιά. Με αυτά τα αποτελέσματα είναι εύκολο να δούμε ότι η τηλεκπαίδευση δεν μπόρεσε να αντικαταστήσει επαρκώς το σχολείο.

Αυτό το συμπέρασμα έρχεται να επιβεβαιώσει το 85% των γονέων, οι οποίοι δήλωσαν ότι προτιμούν για το παιδί τους την δια ζώσης εκπαίδευση καθώς «ακόμα δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε γνωστικά την online διδασκαλία» και «γιατί η αλληλεπίδραση καθηγητή-μαθητή είναι αναντικατάστατη». Το πιο σημαντικό που επισημαίνουν πολλοί γονείς είναι ότι «πέραν του μαθησιακού, τα παιδιά πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν και τις υπόλοιπες δεξιότητες τους κάτι που επιτυγχάνεται μόνο δια ζώσης». Το 15% από την άλλη πλευρά, προτιμάει την εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση γιατί είναι πιο ασφαλής, τα παιδιά συγκεντρώνονται πιο εύκολα και δεν χάνεται χρόνος σε μετακινήσεις και καθυστερήσεις στην τάξη.

Τέλος, μέσα από την έρευνα προέκυψε ότι το 83% πιστεύει ότι η διδασκαλία εξ’ αποστάσεως είναι μια καλή εναλλακτική σε περίπτωση lockdown ενώ το 17% δεν το κρίνει αποτελεσματικό και θα επιθυμούσε να βρεθούν άλλες λύσεις.

Τα τεχνικά προβλήματα με τα διαδικτυακά μαθήματα

Και ενώ τα μαθήματα σε όλη τη χώρα συνεχίζονται είτε δια ζώσης πλέον για τα δημοτικά, είτε με την εξ αποστάσεως λειτουργία τους μέσω τηλεκπαίδευσης για τα γυμνάσια και τα λύκεια, το No1 πρόβλημα που παραμένει, ήταν και είναι η σύνδεση στο οικιακό δίκτυο, για το 56% των ερωτηθέντων. Το Νο2 πρόβλημα, σε ποσοστό 20% ήταν η ανεπάρκεια κατάλληλου εξοπλισμού στο σπίτι για να υποστηρίξει τις online τάξεις για τους μαθητές. Επίσης, ένα ποσοστό που φτάνει στο 17% δηλώνει ότι υπήρχε ανεπάρκεια και από την πλευρά του σχολείου, ως προς το διαθέσιμο εξοπλισμό για την κάλυψη όλων των αναγκών ενός σχολείου. Το 7% δήλωσε πως είχε πρόβλημα με την ασφάλεια των παιδιών στο διαδίκτυο.

Όσον αφορά στον εξοπλισμό (hardware αλλά και σύνδεση) που είχαν στη διάθεσή τους οι γονείς, ώστε να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες των μαθημάτων, σε ερώτηση με πολλαπλές απαντήσεις, τα αποτελέσματα ήταν τα εξής: Το 45% απάντησε ότι η εμβέλεια του Internet  δεν είναι καλή σε όλο το σπίτι και αναζητεί λύση για το θέματα αυτό.

Το 41% απάντησε ότι ο εξοπλισμός που διαθέτει (υπολογιστής / laptop) χρειάζεται αναβάθμιση. Εδώ να σημειώσουμε ότι το 76%, δήλωσε ότι δεν υπήρξε καμία υποστήριξη από το σχολείο όσον αφορά στον εξοπλισμό των μαθητών με τα απαραίτητα μηχανήματα και περιφερειακά, ενώ το 20% δήλωσε ότι το σχολείο παρείχε τον κατάλληλο εξοπλισμό σε οικογένειες που τον είχαν ανάγκη. Μόνο το 4% είχε πλήρη υποστήριξη από το σχολείο σε θέματα εξοπλισμού.

Ένα ποσοστό που ανέρχεται στο 26% δήλωσε ότι το απασχολεί και χρειάζεται περισσότερη ασφάλεια για το Internet ενώ ακόμα ένα 25% χρειάζεται αναβάθμιση στο Internet (γραμμή ή router).

Μόλις το 15% δήλωσε ότι είναι πλήρως εξοπλισμένο για την εκπαίδευση από το σπίτι τόσο όσον αφορά στο hardware, όσο και από σύνδεση στο Internet.

πηγή: TANEA

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΑΝΩΝΥΜΑ Ή ΕΠΩΝΥΜΑ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.