Σήμερα οι κάτοικοι του χωριού γίναμε μάρτυρες ακόμη μίας επικοινωνιακής παράστασης της δημοτικής αρχής Νιkητάρα. Στον δρόμο πριν τις στροφές του Τσεσιμέ, σε ένα σημείο όπου εδώ και χρόνια ζητάμε επίμονα μελέτη και έργο αντιστήριξης λόγω της συνεχούς υποχώρησης του εδάφους, η «λύση» που επιλέχθηκε ήταν η τοποθέτηση προστατευτικών μπαρών.
Προφανώς οι μπάρες δεν σταματούν κατολισθήσεις, δεν συγκρατούν δρόμους που καταρρέουν και δεν λύνουν κανένα τεχνικό πρόβλημα. Το μόνο που πετυχαίνουν είναι να δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι κάτι γίνεται, την ώρα που το πραγματικό πρόβλημα παραμένει άλυτο και μεγαλώνει χρόνο με τον χρόνο.
Το ακόμα πιο εξοργιστικό είναι ότι οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις δυσκολεύουν τη διέλευση των πεζών, κατοίκων και επισκεπτών, οι οποίοι καθημερινά χρησιμοποιούν τον δρόμο για να μετακινηθούν από και προς το χωριό. Αντί να αυξάνεται η ασφάλεια, δημιουργούνται νέα εμπόδια.
Για άλλη μία φορά η δημοτική αρχή αποδεικνύει ότι προτιμά τα πρόχειρα «μπαλώματα» και τις φωτογραφίες δημοσίων σχέσεων από τον σοβαρό σχεδιασμό και τα ουσιαστικά έργα. Εκεί που απαιτούνται μελέτες, χρηματοδοτήσεις και παρεμβάσεις ουσίας, επιλέγονται λύσεις βιτρίνας που απλώς μεταθέτουν το πρόβλημα για αργότερα.
Αφού λοιπόν δεν υπάρχει η πολιτική βούληση να αντιμετωπιστεί άμεσα το πρόβλημα του δρόμου, απαιτούμε τουλάχιστον να ληφθούν μέτρα για την ασφαλή διέλευση των πεζών:
• Να καθαριστεί και να αποκατασταθεί άμεσα το μονοπάτι που ξεκινά από τα σκαλιά στου Παπαλεξανδράτου και καταλήγει στο χωριό.
• Να τοποθετηθεί κατάλληλη σήμανση για τους επισκέπτες.
• Να εγκατασταθεί φωτισμός με φωτοβολταϊκά κατά μήκος της διαδρομής.
Οι κάτοικοι δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν το αυτονόητο: σοβαρότητα, σχέδιο και έργα ουσίας. Γιατί οι μπάρες μπορεί να κρύβουν προσωρινά το πρόβλημα από τα μάτια της δημοτικής αρχής, δεν μπορούν όμως να σταματήσουν τον δρόμο από το να καταρρεύσει ούτε να πείσουν τους πολίτες ότι η εγκατάλειψη βαφτίζεται έργο.
