FERTO…
Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη πνευματική καλλιέργεια για να εκτιμήσει κάποιος αυτό που βλέπει και ακούει. Ο καθένας ανάλογα με το αισθητήριο του, εντυπωσιάζεται ή απορρίπτει το συγκεκριμένο είδος τραγουδιού.
Εμείς από τα λίγα που κατέχουμε λόγω της ενασχόλησης μας επί σειρά ετών με το ελληνικό τραγούδι, διαμαρτυρόμαστε για το είδος που τραγουδιού που θα μας εκπροσωπήσει στην Eurovision.
Μερικές φορές αρκεί μια αυθεντία να εκφραστεί ευνοϊκά για κάποιο τραγούδι ή καλλιτέχνη και αμέσως θα βρεθεί από την αφάνεια στο κέντρο του ενδιαφέροντος. Αν αυτό βρίσκεται εντός του ελλαδικού χώρου δεν μας πολυ-αφορά. Αν όμως πρόκειται να εκπροσωπήσει μια ολόκληρη χώρα τότε μας νοιάζει και μας καίει.
Τέλος, η μουσική και το τραγούδι είναι συναίσθημα για ένα συνθέτη και ένα ερμηνευτή κι όσο εντονότερα νιώθει το τραγούδι, τόσο πιο καθαρή είναι η έκφραση του. Η μουσική είναι μια αφηρημένη τέχνη στην οποία η ομορφιά γεννιέται από μια εσωτερική ισορροπία, δεν βλέπουμε και δεν ακούμε τίποτα στο συγκεκριμένο τραγούδι, που να μας εκφράζει ως Έλληνες και ως Ελλάδα.









Αλλά όλα αυτα στην γιουροξεφτίλα είναι τα ίδια
https://www.youtube.com/watch?v=9T1St7kh0ZQ
https://www.youtube.com/watch?v=OYQlHnTJARc Βουλγαρική μουσική … σύγκριση μέ τό νούμερο 1…
https://www.youtube.com/watch?v=mII0NXGM6uE
https://www.youtube.com/watch?v=khu4lg_Fdlk
https://www.youtube.com/watch?v=IlxFjoDstZA
Δημήτρη πολύ σωστά τα γράφεις. η Ελλάδα του Χατζηδάκη του Θεοδωράκη του Ξαρχάκου του Πλέσσα και τόσων άλλων επιφανών μουσικών καλλιτεχνών κατάντησε να στέλλει μια καρικατούρα χωρίς στίχο χωρίς μουσική που χοροπηδά σαν κλόουν σε τσίρκο. ίσως αυτό να μας αξίζει τελικά έτσι που γίναμε σαν κοινωνία;
Ο ΝΕΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ΥΜΝΟΣ
Είτε το φέρει το βραβείο ο Ακύλας είτε όχι, το «φέρτο» πρέπει να καθιερωθεί ως ο Εθνικός Ύμνος της μεταπολίτευσης. Ποια ιερά κόκκαλα και ποια κόψη σπαθιού. Ποια ανδρεία και ποια λευτεριά. Αυτά ήταν για άλλες εποχές. Σήμερα, μία αξία υπάρχει: τα θέλω όλα και τα θέλω τώρα. Όχι όμως να προσπαθήσω να τα αποκτήσω. Να μου τα φέρεις. Εσύ, μαμά. Εσύ, κράτος. Σε λίγο θα το συλλαβίζει και το ΠΑΜΕ στις πορείες: μονιμοποίηση συμβασιούχων – φέρτο, 13ος & 14ος μισθός – φέρτο, φτηνή ενέργεια – φέρτο κ.λπ. Τι ωραία! Τι ευτυχία να ζεις μόνιμα στην προεφηβική ηλικία! Το «φέρτο» του 2026 είναι το «εδώ και τώρα» του 1981. Μαζί σου Ανδρέα για μια Ελλάδα νέα. Μαζί σου Ακύλα και στην κατρακύλα. Μήπως να κάνει κόμμα; Γιατί, οι άλλοι είναι καλύτεροι;
Δυστυχώς ο αρθρογράφος δεν βλέπει την πολιτιστική καταβαράθρωση της Ελληνικής κοινωνίας, την κακή σχέση του νεοέλληνα με τις τέχνες και την καλή μουσική.
Ο νέος της Κω ακόμα χειρότερα, ένα λουκάνικο, βόλτα με το αμάξι στην Ζουρούδη, μετά Μύλο.. αυτό είναι το νόημα που προσδίδει στην ζωή του.
Τι να καταλάβει αφού ούτε βιβλίο ανοίγει ούτε μπορεί να διακρίνει τον στίχο απ’ τα γαυγισματα.
Δυστυχώς όλοι οι Έλληνες περιμένουν την προ Μνημονίων εποχή για να πηγαίνουν μπουζούκια.
Τίποτα δεν έμαθε απ’ αυτά που περάσαμε.
Όλες οι χώρες στο τοπ τρία έχουν. μουσική, η μόνη χώρα που έχει trip hop και επιθετική ραπ είμαστε εμείς.
Λαός κούτσουρα
Δε σας παρηγορεί το γεγονός ότι κάποια μέρα, όπως ο Χατζιδάκις, έτσι και ο Ακύλας θα καίγεται αιώνια στα καζάνια της κολάσεως; Μην αγανακτειτε άδικα.