Το δημοσίευμα αυτό της ΠΑΓΚΩΑΚΗΣ εφημερίδας πριν είκοσι χρόνια, σαν μικρό αφιέρωμα στον γνήσιο τραγουδιστή εκφραστή της μουσικής μας παράδοσης φίλο Γιάννη Χατζηβελούδο , παραμένει χαρακτηριστικό, επίκαιρο αποτύπωμα ακόμα και σήμερα. Σήμερα που τα μέσα και η επάρκεια μουσικών οργάνων σε όλα τα χωριά της Κω,π.χ. τα βιολιά αριθμούνται σε δεκάδες με νέα παιδιά βιολιτζήδες άξιους και δεξιοτέχνες, σήμερα ακόμα τα παραδοσιακά μας τραγούδια κι οι σκοποί δεν κατέχουν την πρώτη θα έλεγα ‘η την ανάλογη θέση στις παντόε είδους μουσικές μας εκδηλώσεις. Κάποτε πριν αρκετά χρόνια παρακολούθησα στην Κέφαλο μια αξέχαστη μουσική εκδήλωση από τη μαθητιώσα νεολαία , που μας εντυπωσίασε, μας συγκίνησε και μας ενθουσίασε , διότι εκείνα τα μικρά παιδιά τραγουδούσαν τους σκοπούς των πατεράδων και παππούδων μας,,δηλ. τους παραδοσιακούς σκοπούς όπως τον Παλαιστινέζικο το Χαρκίτικο κ.α. .Τα παιδιά εκείνα σαφώς σήμερα θα είναι ενήλικες που θα διατηρούν εκείνα τα πατροπαράδοτα ακούσματα .Τον Γιάννη Χατζηβελούδο όταν τον πρωτοάκουσα στην πόλη της Κω πρίν πολλά-πολλά χρόνια μου έκανε εντύπωση η απόδοση των παραδοσιακών σκοπών με τα ακούσματα που είχα πάρει απο΄το Ασφενδιού και το παλιό Πυλί. Τα ίδια ακούσματα λοιπόν και στην πόλη της Κω από τον Γιάννη. Σήμερα θα μπορούσε να δοθεί μι ευκαιρία αξιοπόίησης του Γ.Χ. ,έτσι ώστε να ενταχθεί σε προγραμματισμένες εκδηλώσεις στις εθνικές και εθιμικές γιορτές με τα παραδοσιακά -καθιστικά και χορευτικά- μας τραγούδια , που τα αποδίδει με το ταλέντο του και με τον δέοντα σεβασμό. Του το οφείλουμε αυτό.
