Του Παναγιώτη Αποστόλου
Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου
Μετά την ανακοίνωση δύο νέων κομμάτων και τα οποία θα συμμετέχουν στις προσεχείς εκλογές της χώρας μας (της Μαρίας Καρυστιανού και του Αλέξη Τσίπρα), αλλά και το κυοφορούμενο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, το πολιτικό παιχνίδι αλλάζει άρδην και διαμορφώνονται νέα δεδομένα στο πολιτικό πεδίο.
Μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων στις τελευταίες εκλογές ενδεχομένως να μετακινηθεί από την τελευταία επιλογή του, αλλά και να ενεργοποιηθεί μεγάλο μέρος εκείνων που συστηματικά απείχαν των τελευταίων εκλογικών διαδικασιών.
Ετούτη λοιπόν την στιγμή, χωρίς υπερβολές, χωρίς θυμικό, χωρίς ιδιοτέλεια, θα προσπαθήσω να ψηλαφίσω αυτά τα τρία νέα πολιτικά εγχειρήματα, και να αξιολογήσω κατά πόσο μπορούν να πείσουν τον ελληνικό λαό να τα υποστηρίξει με την ψήφο του, γνωρίζοντας όμως τα παρακάτω ελάχιστα:
«Ελπίδα για τη Δημοκρατία – Μαρία Καρυστιανού»…
Στις 21 Μαΐου 2026 η πρώην Πρόεδρος του Συλλόγου συγγενών θυμάτων των Τεμπών κ. Μαρία Καρυστιανού παρουσίασε στη Θεσσαλονίκη το κόμμα της «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» και την ιδρυτική διακήρυξη για το «Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών».
Ας ξεκινήσω από το όνομα του κόμματος. Αληθεύει ότι η ονομασία του κόμματος που έχει κατατεθεί στον Άρειο Πάγο είναι: «Ελπίδα για τη Δημοκρατία – Μαρία Καρυστιανού»;
Γιατί αν εμπεριέχει το όνομα της κ. Καρυστιανού είναι μέγα φάουλ, από τη στιγμή που ευαγγελίζεται το νέο, το φρέσκο, το ανατρεπτικό στην πολιτική αρένα. Αφού το ίδιο έκαναν και άλλοι πολιτικοί αρχηγοί πριν από εκείνην, τοποθετώντας το ονοματεπώνυμό τους στο λογότυπο του κόμματός τους, όπως, η “Ελληνική Λύση – Κυριάκος Βελόπουλος”, η “Φωνή Λογικής – Αφροδίτη Λατινοπούλου” κ.α.
Υποδηλώνοντας, ότι το κόμμα ανήκει στον ιδρυτή και δεν μπορεί άλλος να γίνει αρχηγός. Δηλαδή μιλάμε για ηγεμονικές αντιλήψεις. Που υποδηλώνει την ανησυχία του ιδρυτή στην μελλοντική διεκδίκηση της προεδρίας του κόμματος από άλλο στέλεχος, που ενδεχομένως θα προέκυπτε στο βάθος χρόνου.
Στη συνέχεια να σας υπενθυμίσω, πως η κ. Καρυστιανού και νομίζω την ίδια θέση διατυπώνουν και άλλα στελέχη της, υποστηρίζει ότι το κόμμα δεν βρίσκεται ούτε δεξιά, ούτε αριστερά.
Μα αυτός ο πολιτικός προσδιορισμός υποδηλώνει την ιδεολογική ταυτότητα του κόμματος. Ποια λοιπόν η ιδεολογική ταυτότητα του κόμματος της κ. Καρυστιανού, όταν σε αυτό έχουν ανακοινωθεί πρόσωπα και ονόματα και τα οποία ήταν ταυτισμένα με τη δεξιά ή την αριστερά;
Και ας γίνω περισσότερο συγκεκριμένος! Έχουν την ίδια ιδεολογική και πολιτική ταύτιση τα στελέχη αυτού του νέου πολιτικού φορέα, για:
- Την αποδοχή ή μη της προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών;
- Την παράνομη και ανεξέλεγκτη μετανάστευση, αλλά και την ενσωμάτωσή τους στην ελληνική κοινωνία;
- Τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, ή μη των πολιτών αυτής της χώρας;
- Τον γάμο και την τεκνοθεσία των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, ή την θέση υπέρ της παραδοσιακής οικογένειας;
- Την απόφαση μη αποφυλάκισης του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου… και τόσων άλλων κορυφαίων ζητημάτων;
Κορυφαία ζητήματα που φρονώ πως πρέπει άμεσα να τοποθετηθούν. Και που φρονώ πως στο κόμμα της κ. Καρυστιανού δεν θα βρουν κοινή συνισταμένη, αφού υπάρχουν βαθύτατα αντικρουόμενες απόψεις
Γι΄ αυτό πιστεύω δεν έχουν δημιουργηθεί ακόμη θεσμικά όργανα στο κόμμα, παρ΄ ότι προσπάθησε το alter ego της κ. Καρυστιανού (Μαρία Γρατσία) να μας καθησυχάσει, λέγοντας σε πρόσφατη συνέντευξή της:
«Ουσιαστικά, η ανακοίνωση των θέσεων θα γίνει σε τόπο και χρόνο που θα αποφασίσει το κίνημα συλλογικά. Εκτιμώ σε χρόνο κοντινό προς τη ΔΕΘ, αλλά επαναλαμβάνω, η οριστική απόφαση θα ληφθεί από τα όργανα του κινήματος. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι προέρχονται από όλους τους προηγούμενα γνωστούς κομματικούς σχηματισμούς. Γι’ αυτό είναι πάρα πολύ γόνιμη η ανταλλαγή απόψεων, γιατί υπάρχουν τοποθετήσεις από όλες τις οπτικές γωνίες-πολιτικές ιδεολογίες όπως ουσιαστικά τις αντιλαμβανόμαστε. Και γι’ αυτό το λόγο, είναι πολύ πιο γόνιμος ο διάλογος και καλύπτουν όλες τις πλευρές οι λύσεις που επιλέγονται. Δηλαδή, δεν έχουμε δει μέσα από αυτόν τον πλουραλισμό δυσκολία, όπως θα ανέμενε κανείς, αλλά ίσα-ίσα έχει διευκολυνθεί το κίνημα στο να λάβει θέσεις οι οποίες καλύπτουν σημαντικά όλες τις πλευρές. Βοηθάει δηλαδή αυτός ο διάλογος, είναι πολύ γόνιμος».
Είμαι λοιπόν υποχρεωμένος να ρωτήσω. Ανακοινώνεται η ίδρυση ενός κόμματος και δεν έχει αποφασισθεί η πολιτική θέση επί όλων των ζητημάτων που απασχολούν την χώρα και την ελληνική κοινωνία; Θα περιμένουμε μέχρι τη ΔΕΘ για να μάθουμε; Και μέχρι τότε το κάθε στέλεχος θα καταθέτει και μια διαφορετική θέση, διασαλεύοντας το μυαλό των Ελληνίδων και των Ελλήνων; Καλό είναι στην πολιτική να υπάρχει πλουραλισμός, αλλά πώς είναι δυνατόν να υπάρξει ταύτιση τελείως αντιθέτων απόψεων;
Πολλά θα ήθελα να θέσω προς διαλογισμό, ωστόσο θα κλείσω με τα παρακάτω:
Είναι καλό να είμαστε αισιόδοξοι, αλλά πόσο απέχει από την πραγματικότητα η δήλωση της κ. Μαρίας Γρατσία, που έκανε λόγο για αυτοδυναμία του κόμματος στις εκλογές; Πόσο ρεαλιστική είναι η επίσης δήλωσή της πως, “δεν θα συνεργαστούμε με κανέναν”;
Συμφωνούν με αυτήν την τοποθέτηση άλλα στελέχη του κόμματος;
Τελευταίο που θέλω να επισημάνω, καθώς διάβαζα αποκάλυψη “στον αέρα” παρουσιαστή του Mega ότι για τρίτη φορά η Μαρία Καρυστιανού ακύρωσε προγραμματισμένη παρουσία της σε εκπομπή, σημειώνοντας μάλιστα ότι σε προηγούμενη περίπτωση δεν είχε δοθεί ούτε η δυνατότητα προβολής μαγνητοσκοπημένης συνέντευξης, θα ρωτήσω τούτο:
Είναι αυτή, πολιτική θέση αρχηγού νεόκοπου κόμματος που πρεσβεύει νέα ήθη στην πολιτική;
https://www.youtube.com/watch?v=StoT8I2_5TA&t=314s
Και εγένετο «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη»…
Μετά από λίγες ημέρες (26/5/2026) ο πρώην Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε στο Θησείο το νέο κόμμα του «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» και την ιδρυτική διακήρυξη του πολιτικού φορέα, απευθύνοντας κάλεσμα προς τους πολίτες να συμμετάσχουν στο νέο του εγχείρημα.
Εντός ολίγων ημερών, ο Αλέξης Τσίπρας μας ανακοίνωσε με ιδιαίτερη έπαρση, ότι: «μέσα σε 24 ώρες η Ε.ΛΑ.Σ έγινε αξιωματική αντιπολίτευση, σε λίγους μήνες θα καταφέρουμε να γίνουμε και κυβέρνηση με την ψήφο του ελληνικού λαού, όποτε και αν στηθούν οι κάλπες».
Συνεχίζοντας να είναι το ίδιο υπερφίαλος και επικίνδυνος, όπως τα χρόνια που είχε το τιμόνι της χώρας στα χέρια του και την έριξε στα βράχια. Παίζοντας το Μεσσία για ακόμη μια φορά. Ποιος; Ο πολιτικός που παρέδωσε την Μακεδονία μας στα χέρια των διεθνιστικών Σκοπίων. Ο πολιτικός που έφερε το Γ΄ και πλέον καταστροφικό Μνημόνιο. Ο άνθρωπος που διέλυσε την αριστερά σε μικρά κομμάτια για να έρθει μετά από δέκα χρόνια να το παίξει Σωτήρας της. Ο άνθρωπος που ιδεολόγοι αριστεροί δεν θέλουν να ακούσουν ούτε το όνομά του. Τον άνθρωπο αυτό, που πρώην σύντροφοί του, του καταλογίζουν πως αφαίρεσε το ηθικό και κοινωνικό πλεονέκτημα που διατηρούσε η αριστερά έναντι της δεξιάς.
Αλλά χωρίς άλλα λόγια, ας διαβάσουμε, τι ακριβώς του είχε πει η αείμνηστη Πρόεδρος (τότε) του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, από το Βήμα της Βουλής, στις 9 Ιουλίου 2020:
«…Είναι ντροπή να περνάς τη θηλιά στο λαιμό του ελληνικού λαού, να ισοπεδώνεις τη μεσαία τάξη και να το παίζεις δήθεν αριστερός.
Είναι ντροπή να δίνεις στους δανειστές ενέχυρο για 99 χρόνια αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία, περιοχές Natura. Δεν τόλμησε κανένας Πρωθυπουργός στα χρόνια της κρίσης να υποταχθεί με αυτόν τον τρόπο στους εταίρους και δανειστές, αυτό που εσείς κάνατε προσωπικά με τη δική σας υπογραφή.
Θέλετε να συνεχίσω τι είναι ντροπή;
Είναι ντροπή να υποτάσσεσαι, να παριστάνεις το καλό παιδί επειδή θα σου χτυπήσουν την πλάτη και να κάνεις υποχωρήσεις στα εθνικά ζητήματα. Και βέβαια, είναι ντροπή κ. Τσίπρα, να καλύπτεις τα μαγαζιά, τα παραμάγαζα, το παραδικαστικό, τους κοριούς το παρακράτος, τις παρακολουθήσεις, την ξεφτίλα. Γιατί; Γιατί τα γνωρίζατε. Και ή τα καθοδηγούσατε ή δεν είχατε τη δύναμη και το σθένος να τα αντιμετωπίσετε, να τα σταματήσετε.
Και μόνο με αυτά, έχετε βάλει ένα μεγάλο στίγμα στην Αριστερά που θα κάνει πάρα πολλά χρόνια να φύγει πάνω από αυτό το χώρο.
…Και λυπάμαι πραγματικά γιατί μέσα σε αυτόν το χώρο υπάρχουν άνθρωποι που είναι πραγματικά οραματιστές της Αριστεράς. Και τους τσακίσατε, τους τσακίσατε το όνειρο και το όραμα, γιατί πίστευαν ότι θα έρθουν στην εξουσία για να εφαρμόσουν αυτά που πίστευαν κι αυτά για τα οποία αγωνίστηκαν. Και τελικά έζησαν τα μαγαζιά και τα παραμάγαζα. Όλα για την Εξουσία και για τα οφέλη της. Η μοναδική σας αγωνία σήμερα εδώ είναι να πείσετε ότι θα επιστρέψετε με κάποιο τρόπο στην Εξουσία. Για να συνεχίσετε να έχετε δύναμη και να επωφελείστε από τα οφέλη της Εξουσίας έτσι όπως την αντιλαμβάνεστε εσείς…»!
https://www.youtube.com/watch?v=pWuuse6LSY4
Τρόμος και προσπάθεια σπίλωσης του Αντώνη Σαμαρά…
Τα τελευταία δυο χρόνια έγραφα και έλεγα, ισχυριζόμενος, ότι είναι ιστορική ευθύνη του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά να ιδρύσει πατριωτικό κίνημα στην Κεντροδεξιά, από τη στιγμή που η ΝΔ επί Κυριάκου Μητσοτάκη έχει μεταλλαχθεί και μετατοπιστεί σε αρχές και κατευθύνσεις που δεν αρμόζουν στην γαλάζια Παράταξη.
Αυτή η επιθυμία μου, είχε ζωντανέψει με τις συνεχείς πολιτικές – πατριωτικές παρεμβάσεις τα τελευταία 4-5 χρόνια από τον Μεσσήνιο πολιτικό.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα όμως, αυτή η επιθυμία, αυτή η αναγκαιότητα έλαβε σάρκα και οστά, ιδιαίτερα μάλιστα μετά τα όσα είπε ο πρώην Πρωθυπουργός σε ομιλία του στην Κρήτη και ιδιαίτερα απαντώντας σε ερώτηση για το αν θα ιδρύσει κόμμα, απάντησε:
«Έχω πάρει τις αποφάσεις μου και επιτρέψτε μου να τις ανακοινώσω όπως και όταν πρέπει»!
Γι΄ αυτό υπάρχει μεγάλος προβληματισμός στο Μέγαρο Μαξίμου, που ανησυχεί σφόδρα με το ενδεχόμενο ίδρυσης κόμματος από τον Α. Σαμαρά!
Πολλά τα τελευταία γεγονότα που δείχνουν την αγωνία της Μητσοτακικής ΝΔ, μπροστά στον ερχομό κόμματος υπό τον Α. Σαμαρά.
Πρώτος από όλους ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης “παρακάλεσε” δημόσια να μην κάνει κόμμα ο πρώην Πρωθυπουργός. Με τελευταίο τον Δημήτρη Μαρκόπουλο (Βουλευτή και Υφυπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών) να παρακαλεί δημόσια: «Αντώνη μη το κάνεις»!
Μια προσπάθεια που δείχνει ότι στο Μέγαρο Μαξίμου υπάρχει πανικός για ένα τέτοιο ενδεχόμενο καθώς δεν πρόκειται για απλή “συμβουλή” ή παράκληση!
Αλλά και τα Πετσομένα Συστημικά ΜΜΕ της κυβέρνησης, όπως και της “Ελληνικής Λύσης – Κυριάκος Βελόπουλος”, έχουν βγει παγανιά, σε μια ανήθικη προσπάθεια σπίλωσης του Αντώνη Σαμαρά. Κηρύσσοντας έναν ανηλεή πόλεμο, πριν ακόμη ανακοινωθεί το κόμμα!
Ποιος είναι τελικά ο προδότης της γαλάζιας Παράταξης;
Φτάνουν μέχρι του σημείου να τον αποκαλούν προδότη. Αλλά ποιος είναι τελικά ο πραγματικός προδότης; Ποιος είναι ο υπεύθυνος για την ιδεολογική μετάλλαξη της ΝΔ; Ποιος μετακίνησε τη ΝΔ και την έκανε κεντροαριστερή, σημιτική και νεοφιλελεύθερη;
Βέβαια το αφήγημα περί “προδοσίας Σαμαρά” εξυπηρετεί το Μαξίμου, για να δημιουργηθεί συναισθηματικός εκβιασμός στους ψηφοφόρους της ΝΔ.
Από την στιγμή που ο Σαμαράς εκφράζει την παλαιά πατριωτική και ιδεολογική βάση της ΝΔ.
Προδότης λοιπόν, δεν είναι αυτός που υπενθυμίζει τις αρχές της Παράταξης. Προδότης πολιτικά είναι αυτός που τις εγκαταλείπει για να παραμείνει στην Εξουσία!
Η ΝΔ λοιπόν δεν κινδυνεύει από τον Σαμαρά. Κινδυνεύει από τη μετάλλαξή της. Και η Ελλάδα δεν κινδυνεύει από όσους μιλούν. Κινδυνεύει από όσους σιωπούν, συμβιβάζονται και παραδίδουν κομμάτι-κομμάτι την εθνική και κοινωνική κυριαρχία!
Ο Σαμαράς εναντίον των funds και των καρτέλ…
Η πατριωτική πολιτική που εκφράζεται από τον Σαμαρά δεν είναι μόνο τα εθνικά θέματα. Είναι και να μη χάνει ο Έλληνας το σπίτι του από τα funds.
Σε τελευταία του παρέμβαση ο Σαμαράς μίλησε για τα κόκκινα δάνεια μετά την προχθεσινή απόφαση του Αρείου Πάγου. Γιατί έχει σημασία αυτή η παρέμβαση; Γιατί το ζήτημα αφορά χιλιάδες νοικοκυριά. Ο Σαμαράς ζητά να μην υπάρξουν καθυστερήσεις μετά τη δικαστική απόφαση. Πολιτικά, διαφοροποιείται από την κυβέρνηση που εμφανίζεται πιο κοντά σε funds και τράπεζες. Κοινωνικά, πιάνει το αίσθημα αδικίας της μεσαίας τάξης, που έχει απεμπολήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η Ευρώπη στέλνει τα μηνύματα. Φτάνουν εδώ;
Από την Ελλάδα μέχρι το Μπέλφαστ, βλέπουμε κοινωνίες να αντιδρούν στο μεταναστευτικό. Τι δείχνει αυτό; Δείχνει ότι το μεταναστευτικό δεν είναι μόνο ανθρωπιστικό ζήτημα. Είναι ζήτημα εθνικής συνοχής, ασφάλειας και κοινωνικής αντοχής. Η Ευρώπη αρχίζει να βλέπει τις συνέπειες πολιτικών που για χρόνια επέβαλε στις κοινωνίες. Γιατί στην Ελλάδα τα συστημικά ΜΜΕ δεν μας λένε το χαμό των αντιδράσεων σε πολλές πόλεις της Ευρώπης;
Μάλιστα ο Παύλος Τσίμας, υποστήριξε ότι η αντίδραση δεν είναι για τους μετανάστες, αλλά για την πτώση του βιοποριστικού τους επιπέδου!
Στα χρόνια των Τσίπρα και Μητσοτάκη, η Ελλάδα έγινε πειραματόζωο σε ένα πειραματικό πεδίο.
Αντίθετα ο Αντώνης Σαμαράς έχει πάμπολλες φορές μιλήσει γι΄ αυτό το εθνικό ζήτημα, όπως επίσης έχει ταχθεί δημόσια κατά του γάμου ομοφυλόφιλων και την τεκνοθεσία από αυτούς!
https://www.youtube.com/watch?v=j0M1HpzvKtk&t=199s
Επιβουλεύονται κυβέρνηση Μητσοτάκη-Τσίπρα;
Να κλείσω με ένα συμπέρασμα που αποκόμισα από την ομιλία Σαμαρά στην Κρήτη και που φρονώ ότι εξάγει πολιτικό συμπέρασμα!
Ο Σαμαράς έβαλε στο ίδιο κάδρο Μητσοτάκη και Τσίπρα!
Γιατί αυτή η σύνδεση;
Γιατί ο Τσίπρας είναι το άνοιγμα αντεθνικών θυρών, ιδεολογικής ανοχής, διεθνιστικής λογικής. Γιατί ο Μητσοτάκης είναι η συνέχιση της ίδιας πολιτικής με άλλο επικοινωνιακό περιτύλιγμα!
Έτσι πιστεύω ότι, αυτή η αναφορά δεν είναι τυχαία. Είναι πολιτικό σήμα. Ο Σαμαράς δείχνει ότι βλέπει, σύγκλιση Μητσοτάκη–Τσίπρα σε βασικά ζητήματα: Εξωτερική πολιτική, ενίσχυση και εφαρμογή Woke ατζέντας, προστασία μεταναστευτικού, δικαιωματισμός που ενισχύεται από εξάρτηση κέντρων ισχύος.
Έτσι το ερώτημα είναι: Υπάρχει πολιτική συμπόρευση στο παρασκήνιο; Μιλάμε για αυριανή συγκυβέρνηση;
Γι΄ αυτό, μπροστά στον πολιτικό καλπασμό Σαμαρά και με τις πολιτικές ενισχύσεις που θα λάβει εκ δεξιών και αριστερών, μήπως οι διεθνείς Αγορές βλέπουν μια επόμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη–Τσίπρα και ενδεχομένως ενός κόμματος εκ δεξιών της ΝΔ (αν χρειαστεί) για να συνεχίσουν την εφαρμογή της Woke ατζέντας στο πλαίσιο της ΝΤΠ και της Παγκοσμιοποίησης, που είναι θιασώτες και ο Μητσοτάκης και ο Τσίπρας;;
