ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η συστηματική εξόντωση της ελληνικής μικρομεσαίας τάξης…
Του Παναγιώτη Αποστόλου
Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου
Ύστερα από χρόνια που η κυβέρνηση Μητσοτάκη κατάφερε να σκοτώσει τον πρωτογενή τομέα παραγωγής — τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους, τους αλιείς — που αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, ήρθε πλέον η ώρα για το επόμενο θύμα: η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και η εργατική τάξη. Ο φούρναρης, ο ταξιτζής, ο βενζινοπώλης, ο ψιλικατζής, ο μαγαζάτορας της γειτονιάς — οι άνθρωποι που έχτισαν αυτή τη χώρα με τα χέρια τους — βρίσκονται σήμερα στο στόχαστρο μιας εξουσίας που τους αντιμετωπίζει όχι ως παραγωγικές δυνάμεις, αλλά ως εμπόδιο στα σχέδιά της. Αυτό το άρθρο είναι καταγγελία. Είναι κραυγή. Είναι η αλήθεια που δεν τολμούν να πουν τα «εγκάθετα» ΜΜΕ.
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: Το τέλος του μικρομάγαζου — Πώς η κυβέρνηση σβήνει τη γειτονιά…
Κάποτε κάθε γειτονιά είχε τη δική της ψυχή. Τον φούρνο που μύριζε φρέσκο ψωμί τα χαράματα. Το περίπτερο που ήξερε τα πάντα για τους ανθρώπους της γύρω περιοχής. Τον μπακάλη που δάνειζε ο ίδιος αλεύρι και ζάχαρη σε δύσκολες εποχές. Το ταβερνάκι με τις μαρμελάδες στα τζάμια. Αυτή η Ελλάδα εκτελείται εν ψυχρώ.
Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους και είναι σκανδαλώδη: Από τα 11.000 περίπτερα του 2010, σήμερα έχουν επιβιώσει μόλις 4.200 με 4.700 — δηλαδή, χάθηκαν περισσότερα από τα μισά. Περίπου 1.500 φούρνοι έχουν βάλει λουκέτο από το 2022, ενώ σε 30 μήνες έκλεισαν πάνω από 3.000 καταστήματα αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής. Τα ψιλικατζίδικα-παντοπωλεία από 30.000 που ήταν, έπεσαν στα 21.000. Η εστίαση, παρά την άνοδο του τουρισμού, σημειώνει πτώση τζίρου για πρώτη φορά μετά το 2020.
Και ποιος κερδίζει από αυτό; Τα μεγάλα franchise, τα convenience stores των ομίλων, οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ, οι κινεζικές πλατφόρμες που απέσπασαν το 17% του εορταστικού τζίρου των Χριστουγέννων. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΣΕΕ, το 80% των μικρομεσαίων επιχειρήσεων εμφάνισε ίδιο ή μικρότερο τζίρο σε σχέση με πέρυσι. Και η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα — γιατί αυτό ακριβώς θέλει.
Ασφυκτικά χρέη και ψηφιακή αγχόνη…
Πάνω από 300.000 οφειλέτες βρίσκονται «στο κόκκινο», χωρίς καμία ουσιαστική ρύθμιση να ορίζεται στον ορίζοντα. Τα χρέη προς τον ΕΦΚΑ εκτοξεύτηκαν από 32 δισ. ευρώ στα 55 δισ. ευρώ το 2025. Παράλληλα, κάθε νέο «ψηφιακό» μέτρο — myDATA, POS, εισροές-εκροές — αποτελεί νέα υποχρεωτική επένδυση. Μέσα σε διάστημα ενάμιση έτους, οι επαγγελματίες κλήθηκαν να δαπανήσουν πάνω από 5.000 ευρώ για να ανταποκριθούν στις νέες απαιτήσεις. Αυτό δεν είναι εκσυγχρονισμός — αυτό είναι στραγγαλισμός.
Ο ίδιος ο επικεφαλής του ομίλου «Βενέτης», μια από τις μεγαλύτερες αλυσίδες αρτοποιίας στη χώρα, δήλωσε δημόσια: «Σε πέντε χρόνια δεν θα υπάρχουμε». Αν ακόμη και οι μεγάλοι παίκτες αγωνιούν για την επιβίωσή τους, τι απομένει για τους μικρούς;
Η απάντηση είναι απλή: θάνατος. Το Ελληνικό Δημόσιο βλέπει να σβήνουν φούρνοι, περίπτερα και ταβέρνες και δεν κινεί ούτε δάκτυλο. Αντιθέτως, επιβάλλει πλαφόν κέρδους μόνο στους μικρούς, αφήνει τις μεγάλες αλυσίδες και τις ξένες πλατφόρμες να κανιβαλίζουν την αγορά, και χαμογελά μπροστά στα επενδυτικά road show για τους πλούσιους ξένους επενδυτές.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ: Ο αφανισμός του κλάδου των ταξί…
Στις 17 Μαρτίου 2026, οι ταξιτζήδες της Αττικής κατέβηκαν στους δρόμους. Δεν το έκαναν για να διαμαρτυρηθούν για ψιλοπράγματα. Το έκαναν επειδή το νομοσχέδιο Κυρανάκη, όπως το χαρακτήρισε ο ίδιος ο κλάδος, είναι «εκδίκηση κατά του κλάδου των ταξί, ευτελισμός μιας δημόσιας υπηρεσίας». Και έχουν απόλυτο δίκιο.
Τι κρύβει το νομοσχέδιο…
Το νομοσχέδιο ανοίγει διάπλατα την πόρτα στις εταιρίες ενοικιαζόμενων ΕΙΧ με οδηγό, αφαιρώντας ουσιαστικά ανταγωνιστικά εμπόδια. Καταργεί την υποχρέωση επιστροφής του οχήματος στην έδρα. Προβλέπει ανάκληση άδειας ταξί ακόμη και για απλή σωματική βλάβη — δηλαδή, για αδικήματα που δεν θεωρούνται σοβαρά στον Ποινικό Κώδικα — μετατρέποντας τον οδηγό ταξί σε κατηγορούμενο από προεπιλογή.
Και το «κερασάκι στην τούρτα»: υποχρεωτική, βίαιη μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση για τα ταξί Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Ο κλάδος δεν αντιτίθεται στην ηλεκτροκίνηση αρχή. Αντιτίθεται στη βίαιη και άμεση υποχρέωση, χωρίς επαρκή υποστήριξη, χωρίς πρόσβαση σε χρηματοδότηση, χωρίς ουσιαστική μεταβατική περίοδο. Το επιχείρημα «καθαρό περιβάλλον» καταρρίπτεται αμέσως: δεκάδες χιλιάδες ιδιωτικά οχήματα κατακλύζουν τους δρόμους της Αθήνας κάνοντας αστική μεταφορά — αυτά δεν ενοχλούν τον κ. Κυρανάκη.
Ποιος ωφελείται;
Ποιος ωφελείται από την κατάρρευση του κλάδου των ταξί; Οι πλατφόρμες Uber και Bolt, που λειτουργούν με ΕΙΧ και αποφεύγουν τις αυστηρές υποχρεώσεις που ισχύουν για τα ταξί. Αυτές οι εταιρίες δεν είναι ελληνικές. Δεν πληρώνουν φόρους στην Ελλάδα με τον ίδιο τρόπο. Δεν έχουν χτίσει αυτή τη χώρα. Ο ταξιτζής, όμως, ναι. Και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που στοχοποιείται.
Οι ταξιτζήδες δεν είναι εχθροί — είναι η ραχοκοκαλιά της αστικής μετακίνησης. Είναι ο εργαζόμενος που πήρε δάνειο για να αγοράσει την άδειά του, που πλήρωσε εισφορές επί δεκαετίες, που στάθηκε εκεί τα Χριστούγεννα και τη Νύχτα της Πρωτοχρονιάς. Αντί για σεβασμό, η κυβέρνηση τού στέλνει νομοσχέδιο-θηλιά.
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ: Το «πονηρό» πλαφόν — Η κυβέρνηση κερδοσκοπεί από την ακρίβεια…
Όταν στα μέσα Μαρτίου 2026 η βενζίνη ξεπέρασε τα 2 ευρώ ανά λίτρο στην Αττική, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανακοίνωσε με κάθε επισημότητα το «πλαφόν» στα κέρδη των πρατηριούχων. Μέχρι 12 λεπτά ανά λίτρο το μικτό περιθώριο κέρδους. Παρουσιάστηκε ως μέτρο προστασίας του καταναλωτή. Είναι στην πραγματικότητα κλεψιά σε βάρος του μικρού επιχειρηματία.
Το κράτος που κερδοσκοπεί…
Η αλήθεια που δεν θέλει να πει ο Μητσοτάκης είναι αυτή: ο ΕΦΚ (Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης) στη βενζίνη ανέρχεται σε περίπου 0,71 ευρώ ανά λίτρο — ένας από τους υψηλότερους στην Ευρώπη. Επιπλέον, ο ΦΠΑ υπολογίζεται πάνω στην ήδη φορολογημένη τιμή. Με άλλα λόγια, οι Έλληνες οδηγοί πληρώνουν φόρο πάνω στον φόρο. Το κράτος εισπράττει κάθε χρόνο εκατοντάδες εκατομμύρια μόνο από τα καύσιμα. Το 2022: 3,98 δισ. ευρώ. Το 2025: 3,86 δισ. ευρώ. Φέτος εκτιμάται στα 4 δισ. ευρώ.
Αυτό σημαίνει ότι όσο ακριβαίνει η βενζίνη λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή, τόσο περισσότερα εισπράττει το κράτος. Το κράτος ωφελείται από την ακρίβεια. Το πλαφόν, λοιπόν, δεν αφορά τον αγωγιάτη — αφορά τον βενζινοπώλη, τον μικρό πρατηριούχο που αγωνίζεται να επιβιώσει.
Οι πρατηριούχοι στα κάγκελα…
Η Πρόεδρος της Ένωσης Βενζινοπωλών Αττικής, Μαρία Ζάγκα, χτυπάει κώδωνα κινδύνου: τα τιμολόγια ανεβαίνουν 1-3 λεπτά ανά ημέρα τις τελευταίες εβδομάδες, η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Οι βενζινοπώλες Βορείου Αιγαίου έκλεισαν τα πρατήριά τους σε Λέσβο και Λήμνο σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Τα πρατήρια δεν μπορούν να είναι βιώσιμα με πλαφόν που δεν συνυπολογίζει τον ΦΠΑ στον υπολογισμό του κέρδους.
Η κυβέρνηση απάντησε σε… συνάντηση με τον Θεοδωρικάκο, χωρίς ουσιαστική λύση. Γιατί; Γιατί αν μειώσουν τον ΕΦΚ, θα χάσουν δισεκατομμύρια εσόδων. Κι αυτά τα δισεκατομμύρια τα χρειάζονται για τα «πρωτογενή πλεονάσματα» που εντυπωσιάζουν τους δανειστές. Η αίσθηση δημοσιονομικής ευρωστίας οικοδομείται πάνω στα κόκαλα των Ελλήνων εργαζομένων.
Στην μάχη όλοι για την ψυχή της Ελλάδας…
Ύστερα από τον αγρότη, ύστερα από τον κτηνοτρόφο, ύστερα από τον αλιέα, σειρά έχει ο φούρναρης, ο ταξιτζής, ο πρατηριούχος, ο μπακάλης. Υπάρχει ένα σαφές μοτίβο σε αυτή τη διαδοχή: η συστηματική εκκαθάριση κάθε παραγωγικής, αυτοδύναμης τάξης που μπορεί να σταθεί στα πόδια της χωρίς να ζητά άδεια από κανέναν. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι «εξαρτημένοι» από το κράτος — και γι’ αυτό ακριβώς ενοχλούν.
Η Ελλάδα που θέλει η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι μια χώρα χωρίς παραγωγικές μεσαίες τάξεις, χωρίς ανεξάρτητο οικονομικό υποκείμενο, όπου ο πολίτης επιβιώνει με επιδόματα και εξαρτάται απόλυτα από τις αποφάσεις μιας ολιγαρχίας. Μια χώρα που παράγει τουρίστες για να χαζεύουν τα ερείπιά της, αλλά δεν παράγει τίποτε άλλο.
Απέναντι σε αυτό το σχέδιο, δεν υπάρχει άλλη απάντηση από τη συλλογική αντίσταση. Ο φούρναρης, ο ταξιτζής, ο βενζινοπώλης δεν πρέπει να αγωνίζεται μόνος. Αγωνίζεται για όλους μας — για μια Ελλάδα που δουλεύει, παράγει, αξιοπορεύεται. Για μια Ελλάδα που αξίζει να ζεις σε αυτή.
Η γειτονιά είναι η Ελλάδα. Και η Ελλάδα δεν σβήνει από χάρτη.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Αναζητώντας την ελπίδα…
Σε αυτό το καθεστωτικό κυβερνητικό τοπίο, φαντάζει ότι δεν υπάρχει ελπίδα σωτηρίας στον πολιτικό ορίζοντα!
Αντιπολίτευση δεν υπάρχει! Κόμμα που θα ανατρέψει την καθεστωτική κυριαρχία της Μητσοτακικής ΝΔ δεν υπάρχει!
Υπό αυτά τα δεδομένα, η Ελλάς χάνεται, ο λαός υποδηλώνεται περαιτέρω!
Να γιατί υποστηρίζω, πως, μόνη ανατρεπτική λύση αυτής της σοβούσας κατάστασης είναι το κυοφορούμενο κόμμα Αντώνη Σαμαρά!
Του πρώην Πρωθυπουργού, που όλα δείχνουν πως μια κάθοδος στην εκλογική αρένα αυτού του κόμματος, θα είναι δεύτερο (σίγουρα), ακόμη και πρώτο κόμμα (υπό υγιείς προϋποθέσεις)!
Με ισχυρή παρακαταθήκη την de jure υποστήριξη του πρώην (επίσης) Πρωθυπουργού και “ιδιοκτήτη” της “γαλάζιας πολυκατοικίας” Κώστα Καραμανλή!
Ένα κόμμα που θα ενώσει την κεντροδεξιά με την κεντροαριστερά, που θα προσθέσει και θα πολλαπλασιάσει αντίρροπες πολιτικές δυνάμεις, αφού το διακύβευμα που θα προκύψει ως εθνική επιταγή θα είναι ΕΝΑ:
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ!
Απόλυτα εφικτό, για να γυρίσει πολιτική σελίδα η Ελλάδα και να αρχίσει να αναρριχάται από το έσχατο σημείο του γκρεμού, που σήμερα βρίσκεται!
Ο ελληνικός λαός υπό τις δύσκολες σημερινές συνθήκες, είναι σίγουρο πως έχει ωριμάσει, και ξεπερνώντας ιδεοληψίες του παρελθόντος, θα στηρίξει αυτήν την ανατρεπτική πολιτική προσπάθεια!
Ας μην απογοητεύσει ο Αντώνης Σαμαράς την τελευταία ΕΛΠΙΔΑ του ελληνικού λαού για παροχή οξυγόνου στη ζωή του και την επαναφορά της Δημοκρατίας στην χώρα που την γέννησε και την μεταλαμπάδευσε σε όλο τον Πλανήτη!!
