Αθήναι, Κυριακή της Ορθοδοξίας
Για τους 200 πατριώτες που εκτελέστηκαν στον «βωμό» του μίσους, της κακίας και της μισαλλοδοξίας, θα ήθελα να καταθέσω την ακόλουθη μαρτυρία: Επί σειράν ετών πήγαινα από τον Δήμο Υμηττού στην Πανεπιστημιούπολη διασχίζοντας το υπέροχο (σήμερα) και τρομακτικό (κάποτε) ιστορικό Άλσος της Καισαριανής, μπροστά ακριβώς από το σημείο της εκτέλεσης, όπου και η σημαίνουσα επιτύμβια επιγραφή. Πάντα στεκόμουν για λίγο ευλαβικά αφήνοντας την σκέψη να ταξιδέψει στο τότε, στο πώς και κυρίως στο γιατί. Ερωτήματα που υφίστανται από της εμφανίσεως του ανθρώπου στην γη και διαιωνίζονται δυστυχώς μέχρι σήμερα. Για ποιά εξέλιξη και ποιό πολιτισμό μιλούμε! Επ’ ευκαιρία θα ήθελα να σχολιάσω ένα κείμενο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ που δεν έχει μεν άμεση σχέση με τους 200 της Καισαριανής, αλλ’ αντιθέτως εστιάζει στους «συνεργάτες» των Ναζί. Συγκεκριμένα: Διάβασα χθες στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ του Σαββάτου ένα θαυμάσιο κείμενο με τίτλο: «Οι πρόθυμοι συνεργάτες των ναζί, οι μαύρες σελίδες πνευματικών ανθρώπων και ο Σαρλ ντε Γκωλ». Δεν θα το μεταφέρω ολόκληρο, αλλά αποσπασματικά. Περιγράφει λεπτομερώς τους λεγόμενους «συνεργάτες», προδότες θα λέγαμε, στους οποίους δυστυχώς συμπεριλαμβάνονται άνθρωποι υψηλής επιστημονικής και πνευματικής στάθμης, σοφοί και ακαδημαϊκοί. Αναφέρει χαρακτηριστικά: «… Μάλιστα δύο εκ των ανωτέρω παραπεμφθέντες μετά τον πόλεμο στη Δικαιοσύνη, καταδικάστηκαν ως συνεργάτες των Γερμανών σε θάνατο και εκτελέστηκαν. Ο ευρισκόμενος στην άλλη πλευρά, στενός συνεργάτης, στο Λονδίνο, του στρατηγού Ντε Γκώλ, μιλώντας για το φαινόμενο της «Συνεργασίας», διαπίστωνε ότι «η Γαλλία δεν θα μπορέσει να συνέλθει έως ότου ο τελευταίος των Αντιστασιακών θάψει τον τελευταίο των Συνεργατών». Έτσι μόνο θα έσωζαν όχι μόνο την Γαλλία, αλλά και την τιμή της.
Άθελά μου αντιδιαστέλλω με τα καθ’ ημάς. Οι εκάστοτε συνεργάτες οποιουδήποτε κατακτητή (δεν είχαμε δα και λίγους) μετά το πέρας των σκοτεινών καιρών, όχι μόνον δεν εκτελέστηκαν, αλλ’ αντιθέτως ηυμοίρησαν, ανεδείχθησαν, επλούτισαν και κοντολογίς απετέλεσαν τον πυρήνα της υψηλής κοινωνικο-οικονομικής τάξης στις μικρές τοπικές μας κοινωνίες… αυτά βέβαια για τους ανιστόρητους, τους αμαθείς, κοινώς τους ανήξερους…
Κατερίνα Παπαθωμά-Μαστοροπούλου
ΣΑΡΛ ΝΤΕ ΓΚΩΛ.
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΗΘΟΥΣ – ΥΦΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΖΟΥΣΕ ΣΑΝ ΡΑΚΕΝΤΙΤΟΣ ΠΑΡ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΣΑΝ ΒΑΣΙΛΙΑΣ.
ΑΠΑΡΝΗΘΗΚΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΙΣΤΑΓΜΟ.
Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ-ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΤΕΤΟΙΟ ΔΕΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΑΙ ΠΩΣ Η ΓΑΛΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.
ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΚΥΡΙΑ.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΣΟΒΙΕΤ.( ΠΟΥ ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ » ΕΦΥΓΑΝ » ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΖΟΥΣΑΝ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΜΕΤΑΝΙΩΝΑΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΚΚΙΝΟΥΣ)
ΠΟΥ ΕΙΣΑΝ ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΟΙ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΙ ΤΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΘΟΥΝΤΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΩΣΟΥΝ ?
ΑΦΟΥ ΑΝΑΦΕΡΑΤΑΙ ΓΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΤΕ ΝΑ ΤΑ ΛΕΜΕ ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ.
NO COMMENT.
‘Μίσος, κακία, μισαλλοδοξία’…. Φαντάζομαι τι έχετε να πείτε για τους παντελώς ανίδεους για τον εαυτό τους…
Άθελά μου διακρίνω δυσχέρειαν εκφράσεως εις την καθομιλουμένην της εποχής μας. Δεν πρόκειται περί επιδείξεως λογιοσύνης ή κύρους· απλώς το ταπεινότερον επίπεδον της σύγχρονης γλώσσας φαίνεται απρόσιτον εις τας λόγιας συνήθειας.
Ας υπενθυμίσουμε όμως, με απλά και σύγχρονα ελληνικά, στους ανιστόρητους, στους αμαθείς και γενικώς στους κοινώς ανήξερους, ότι ο ναζισμός γεννήθηκε από τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, τον ναρκισσισμό και τα άπλετα κόμπλεξ φανατικών, άρρωστων ανθρώπων που έσπερναν ελεύθερα το μίσος, την κακία και τη μισαλλοδοξία, καταλήγοντας τελικώς στις συγκεντρώσεις, εκτελέσεις και στα φρικτότερα εγκλήματα της ανθρωπότητας.
Ίσως κάποτε η ιστορία αποδειχθεί λιγότερο δυσπρόσιτη από τον λόγιον και επιτηδευμένον τρόπον της.