Με εκκλησιαστική λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια, εψάλη απόψε ο Αρχιερατικός πανηγυρικός εσπερινός της εορτής του Αγίου Ενδόξου Αποστόλου των Εθνών, Παύλου, στον πανηγυρίζοντα φερώνυμο ιερό ναό στην πόλη της Κω, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ.
Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωναν ο γενικός Αρχιερατικός Πρωτοπρεσβύτερος π. Ιωάννης Διακοπαναγιώτης, ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος Χάσικος και οι Ιερείς:
π. Αναστάσιος Γιώτης, π. Ιωάννης Σεβαστάκης, π. Κωνσταντίνος Καματερός, π. Αναστάσιος Τσουκνιάς, π. Βαγιανός-Ιωάννης Κώστογλου, π. Κωνσταντίνος Θέος και ο Ιερατικώς Προϊστάμενος του ΙΝ, π. Περικλής Κιάρης.
Έψαλλε χορός Ιεροψαλτών: ο καθηγητής-Πρωτοψάλτης και Πρόεδρος των Ιεροψαλτών Κω, Γιώργος Σακέλλης, ο Πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού Γιάννης Πεταλάς, ο Νίκος Παπαθωμάς, ο Κώστας Αυγουλάς, ο Γιώργος και ο Γιάννης Κιάρης.
Παρόντες ήταν σύσσωμοι οι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών, πολιτικών και ένστολων.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε «στα βήματά του Αποστόλου Παύλου στην Κω», όπου ήρθε προερχόμενος από Μίλητο (εικάζεται ότι πρέπει να έφτασε περίπου στις 10 το πρωί στην ακτή του Σκανδαρίου όπου υπήρχε παλαιοχριστιανικός Ναός στο όνομά του, τα ερείπια του οποίου σώζονται δίπλα στον Άι Γιώργη τον Πετρουμιανό) και στη συνέχεια στη μεγάλη συναγωγή των περίπου 20χιλ. πιστών Ιουδαίων που είχε τότε η Κως των περίπου 160χιλ. κατοίκων συνολικά, για να κηρύξει τον Χριστιανισμό, έπειτα στο Ζηπάρι, βαφτίζοντας στα εκεί δύο ποτάμια (πριν το Ζηπάρι και προς τον Λινοπότη), αλλά και στην Εβραϊκή κοινότητα της Καρδάμαινας πριν συνεχίσει το ταξίδι του για Ρόδο (Λίνδο) και έπειτα προς Ιεροσόλυμα για την εορτή της Πεντηκοστής.
Ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι σε ανάμνηση της επίσκεψής του εκείνης χτίστηκε πολλά χρόνια αργότερα η σημερινή εκκλησία του Αγίου Παύλου Κω και αναφέρθηκε στο Άγιο Λείψανο του Αγίου Παύλου που οικονομήθηκε και βρίσκεται τοποθετημένο στην Εικόνα του υποδηλώνοντας την ζωντανή παρουσία του ανάμεσά μας και στα βήματα τα οποία κάνουμε στην Αγιαστική λιτάνευση της Ιεράς εικόνος του.
Ακολούθησε η πάνδημη λιτάνευση της Ιεράς εικόνας του Αγίου Παύλου -την οποία βάσταζαν φέτος ευλαβείς ενορίτες- στους κεντρικούς δρόμους της περιοχής γύρω από τον ιερό ναό, ενώ προπορευόταν η Φιλαρμονική του Δήμου της Κω υπό την διεύθυνση του Αρχιμουσικού Νίκου Γκαναβούρα.
Μετά το πέρας του εσπερινού η ενοριακή αδελφότητα μοίρασε μαζί με τον άρτο -όπως κάθε χρόνο- διάφορα γλυκίσματα σε όλους τους προσκυνητές.
Βιογραφία
Σταύρωσις εἷλε κήρυκα Χριστοῦ Πέτρον,
Τομὴ δὲ Παῦλον, τὸν τεμόντα τὴν πλάνην.
Τλῆ ἐνάτῃ Σταυρὸν Πέτρος εἰκάδ’ ἄορ δέ γε Παῦλος.
Ο Πέτρος καταγόταν από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας και ήταν γιος του Ιωνά, αδελφός του Αποστόλου Ανδρέα του Πρωτόκλητου. Ο Πέτρος και ο Ανδρέας ήταν ψαράδες στη λίμνη Γεννησαρέτ. Είχε νυμφευθεί στην Καπερναούμ, όπου έμενε οικογενειακά μαζί με την πεθερά του. Όπως μας πληροφορεί το Ευαγγέλιο, όταν ο Ιησούς έφθασε στη λίμνη της Γεννησαρέτ συνάντησε τους δυο αδελφούς Πέτρο και Ανδρέα οι οποίοι έριχναν τα δίχτυα τους. Αμέσως μετά την κλήση τους, άφησαν τα δίχτυα και τις οικογένειές τους και τον ακολούθησαν. Ψαράς στο επάγγελμα, ήταν τύπος αυθόρμητος, ορμητικός, και τη ζωή του κοντά στο Χριστό τη μαθαίνουμε από τα τέσσερα Ευαγγέλια, ενώ την αποστολική του δράση, από τις πράξεις των Αποστόλων. Έγραψε και δύο Καθολικές Επιστολές, μέσα στις οποίες να τι προτρέπει τους χριστιανούς: «Νήψατε, γρηγορήσατε, ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη» (Α΄ Πέτρου, ε΄ 8). Δηλαδή εγκρατευθείτε, γίνετε άγρυπνοι και προσεκτικοί. Διότι ο αντίπαλος και κατήγορός σας ο διάβολος, σαν λιοντάρι που βρυχάται, περιπατεί με μανία και ζητάει ποιον να τραβήξει μακριά από την πίστη και να τον καταπιεί. Μετά την Ανάληψη του Κυρίου, ο Πέτρος, δίδαξε το Ευαγγέλιο στην Ιουδαία, στην Αντιόχεια, στον Πόντο, στην Γαλατία, στην Καππαδοκία, στην Ασία και τη Βιθυνία. Κατά την παράδοση (που σημαίνει ότι δεν είναι απόλυτα ιστορικά διασταυρωμένο) έφτασε μέχρι την Ρώμη, όπου επί Νέρωνος (54-68μ.Χ.) υπέστη μαρτυρικό θάνατο, αφού τον σταύρωσαν χιαστί, με το κεφάλι προς τα κάτω περί το έτος 64 μ.Χ.
Ο δε Παύλος γεννήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας σε ένα χωρίο που ονομάζεται Γίσχαλα και στην αρχή ήταν σκληρός διώκτης του Χριστιανισμού. Το 36 μ.Χ. περίπου, όταν κάποτε μετέβαινε στη Δαμασκό για να διώξει και εκεί χριστιανούς, έγινε θαύμα στο οποίο φανερώθηκε ο Χριστός, ο οποίος τον πρόσταξε να πάει στον Ανανία ο οποίος τον κατήχησε και τον βάπτισε. Έτσι, έγινε ο μεγαλύτερος κήρυκας του Ευαγγελίου, θυσιάζοντας μάλιστα και την ζωή του γι’ αυτό. Ονομάστηκε ο πρώτος μετά τον Ένα και Απόστολος των Εθνών, λόγω των τεσσάρων μεγάλων αποστολικών περιοδειών του. Είναι ο ιδρυτής της Εκκλησίας της Ελλάδος. Συνέγραψε 14 επιστολές προς τις Εκκλησίες τις οποίες εκείνος ίδρυσε. Τη ζωή του με τις περιπέτειές του θα τα δει κανείς, αν μελετήσει τις Πράξεις των Αποστόλων, αλλά και τις 14 Επιστολές του στην Καινή Διαθήκη. Ο Απόστολος Παύλος θέλει κάθε χριστιανός, όπως και ο ίδιος, να αισθάνεται και να λέει: «ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός» (Προς Γαλάτας β΄ 20). Δηλαδή, δε ζω πλέον εγώ, ο παλαιός άνθρωπος, αλλά ζει μέσα μου ο Χριστός. Και ακόμα, «τα πάντα και εν πάσι Χριστός» (Προς Κολασσαείς γ΄ 11). Να διευθύνει, δηλαδή, όλες τις εκδηλώσεις τις ανθρώπινης ζωής μας ο Χριστός. Ο Απόστολος Παύλος υπέστη μαρτυρικό θάνατο (χωρίς να είναι απόλυτα ιστορικά διασταυρωμένο) δι’ αποκεφαλισμού στη Ρώμη μεταξύ των ετών 64 – 67 μ.Χ.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Οἱ τῶν Ἀποστόλων πρωτόθρονοι, καὶ τῆς Οἰκουμένης διδάσκαλοι, τῷ Δεσπότῃ τῶν ὅλων πρεσβεύσατε, εἰρήνην τῆ οἰκουμένῃ δωρήσασθαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀπολυτίκιον Αποστόλου Παῦλου
Ἐθνῶν σε κήρυκα καὶ φωστῆρα τρισμέγιστον, Ἀθηναίων διδάσκαλον, Οἰκουμένης ἀγλάϊσμα, εὐφροσύνως γεραίρομεν· τοὺς ἀγῶνας τιμῶμεν καὶ τὰς βασάνους διὰ Χριστόν, τὸ σεπτόν σου μαρτύριον. Ἅγιε Παῦλε Ἀπόστολε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν
