Δωδεκάνησα και «Γαλάζια Πατρίδα». Μήπως εφησυχάζουμε;
Την ώρα που η θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» εδραιώνεται όλο και περισσότερο στη δημόσια ζωή της Τουρκίας , πολλοί κάτοικοι των Δωδεκανήσων εκφράζουμε έντονο προβληματισμό για το κατά πόσο η Ελλάδα αντιλαμβάνεται το μέγεθος της πρόκλησης.
Οι συνεχείς δηλώσεις της τουρκικής ηγεσίας, η ένταξη σχετικών αναφορών στην εκπαίδευση, οι τοποθετήσεις κυβερνητικών εταίρων για τα Δωδεκάνησα και η προσπάθεια θεσμικής κατοχύρωσης της «Γαλάζιας Πατρίδας» συνθέτουν, κατά την άποψη πολλών αναλυτών και πολιτών, μια μακροχρόνια στρατηγική αναθεωρητισμού.
Την ίδια στιγμή, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου αναπτύσσονται πρωτοβουλίες φιλίας, πολιτιστικών ανταλλαγών και κοινών εκδηλώσεων με τις απέναντι ακτές, με στόχο την ανάδειξη των κοινών πολιτιστικών δεσμών και την ενίσχυση της συνεργασίας των τοπικών κοινωνιών.
Οι δράσεις αυτές έχουν αναμφίβολα θετικά στοιχεία. Οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους και η επικοινωνία αποτελεί πάντα γέφυρα ειρήνης. Ωστόσο, αρκετοί νησιώτες αναρωτιόμαστε εάν η ελληνική πλευρά κινδυνεύει να εστιάζει υπερβολικά στην εικόνα της καλής γειτονίας, τη στιγμή που απέναντι εξελίσσεται μια συστηματική πολιτική αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Το ερώτημα που τίθεται δεν είναι αν πρέπει να υπάρχουν πολιτιστικές ανταλλαγές ή τουριστική συνεργασία. Το ερώτημα είναι αν αυτές συνοδεύονται από μια ισχυρή εθνική στρατηγική ή αν λειτουργούν ως υποκατάστατό της.
Η ειρήνη και η συνεργασία αποτελούν διαχρονικούς στόχους της Ελλάδας. Όμως η ειρήνη προϋποθέτει αμοιβαίο σεβασμό και όχι μονομερή ανοχή απέναντι σε αναθεωρητικές επιδιώξεις. Οι κάτοικοι των Δωδεκανήσων δεν ζητάμε ένταση ούτε εθνικιστικές κορώνες. Ζηταμε να γνωρίζουν ότι η χώρα διαθέτει σχέδιο, αυτοπεποίθηση και τη βούληση να υπερασπιστεί έμπρακτα τα δικαιώματά της.
Γιατί για όσους ζούμε στα ακριτικά νησιά, η γεωπολιτική δεν είναι θεωρία. Είναι καθημερινότητα. Και η ανησυχία μας δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως υπερβολή, αλλά ως μια υπενθύμιση ότι η εθνική στρατηγική απαιτεί διαρκή εγρήγορση και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.
Φαίνεστε μεγάλος άνθρωπος.Ποσα χρόνια λέτε ότι φοβάστε για τα σύνορα;Ασχετο όταν εμείς μιλούσαμε στα παιδιά για μαρμαρωμένους βασιλιάδες και πάλι με χρόνια με καιρούς δικά μας θα είναι ,τι ακριβώς πετύχαμε;
Σε ποιους απευθύνεστε; Δεν μας είπαν τυχαία ραγιάδες, ραγιάδες του φράγκου είμαστε.
Προς τι όλη η προσπάθεια να διατυμπανίσουμε την ειρήνη και τη φιλία και την «αγάπη» μεταξύ μας;
Η Ιστορία ειναι καταγεγραμμένη και είμαστε αυτοί που επιλέγουμε να την αγνοούμε και να την αποσιωπούμε για μερικά ευρά.
Και κάτι υπεραπλουστεύσεις ότι οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν είναι αυτό ακριβώς: υπεραπλουστεύσεις.
Έχουμε πολλά να μάς χωρίζουν: πολύ αίμα, πολλή πατρίδα.