Σε μείζον σημείο τριβής ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον τουριστικό κλάδο εξελίσσεται το νέο Ειδικό Χωροταξικό Σχέδιο για τον Τουρισμό, προκαλώντας ένα πρωτοφανές κύμα συντονισμένων αντιδράσεων από θεσμικούς φορείς και την τοπική αυτοδιοίκηση. Το στίγμα της έντονης δυσφορίας που επικρατεί στον κλάδο έδωσε με παρέμβασή της η Έπαρχος Κω, Αντιπρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων του νησιού και μέλος του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος, Ντίνα Σβύνου, εξαπολύοντας βέλη για τον τρόπο με τον οποίο μεθοδεύτηκε η σύνταξη του σχεδίου.
Η κυρία Σβύνου καυτηρίασε το γεγονός ότι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, αντί να αποτελέσουν συνδιαμορφωτές ενός σχεδιασμού που θα καθορίσει το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας για τα επόμενα τριάντα χρόνια, αντιμετωπίστηκαν ως απλοί θεατές και προσκεκλημένοι σε μια τυπική παρουσίαση. Όπως ξεκαθάρισε, η θέσπιση κανόνων αποτελεί πάγιο ζητούμενο των τουριστικών φορέων εδώ και δεκαετίες για την ανάσχεση της άναρχης δόμησης, ωστόσο το προτεινόμενο σχέδιο πάσχει δομικά, υιοθετώντας μια ισοπεδωτική λογική.
Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται η απόφαση του Υπουργείου να εφαρμόσει οριζόντια μέτρα, αγνοώντας τις ιδιαιτερότητες ακόμη και στο εσωτερικό του ίδιου του προορισμού. Φέρνοντας ως παράδειγμα την Κω, η Έπαρχος εξήγησε ότι το νησί χωρίζεται αυθαίρετα σε μια κόκκινη ζώνη ελεγχόμενης ανάπτυξης, από το Ψαλίδι έως τη Λάμπη, και σε μια μπλε ζώνη για το υπόλοιπο κομμάτι. Είναι παράδοξο, σημείωσε, να ισχύουν οι ίδιοι περιορισμοί σε μια ώριμη τουριστικά περιοχή της νησιωτικής Ελλάδας με μια αντίστοιχη ζώνη της ηπειρωτικής χώρας, ενώ τάχθηκε ανοιχτά κατά των αυστηρών αριθμητικών ορίων στις 100 ή 350 κλίνες. Σύμφωνα με τη θέση των φορέων, το κεντρικό κράτος οφείλει να χαράζει αποκλειστικά τη στρατηγική κατεύθυνση, αφήνοντας στα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια τον ρυθμιστικό ρόλο, ώστε οι Δήμοι να αποφασίζουν με βάση τις πραγματικές ανάγκες τους.
Σοβαρές ενστάσεις διατυπώνονται και για το κρίσιμο ζήτημα της φέρουσας ικανότητας των προορισμών. Η κυρία Σβύνου χαρακτήρισε μετέωρες και επιστημονικά μη προσδιορισμένες τις μελέτες του νομοσχεδίου, καθώς αυτές εξαντλούνται σε μια στείρα καταμέτρηση στρεμμάτων και κλινών. Η φέρουσα ικανότητα αποτελεί ένα δυναμικό, μεταβαλλόμενο μέγεθος, υπογράμμισε, εξηγώντας ότι αν ένας τόπος επενδύσει σε κρίσιμες υποδομές, όπως για παράδειγμα στην επάρκεια νερού στην Καρδάμαινα ή την Κέφαλο, τότε τα όρια αντοχής του προορισμού διευρύνονται και πρέπει να επιτρέπεται μια λελογισμένη ανάπτυξη.
Το μέτωπο των αντιδράσεων παίρνει καθολικές διαστάσεις στο άκουσμα της επιβολής ενός νέου περιβαλλοντικού τέλους που θα βαρύνει τις επιχειρήσεις. Η τουριστική αγορά εκπέμπει σήμα κινδύνου, με την Έπαρχο Κω να ξεκαθαρίζει πως δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο για πρόσθετες οικονομικές επιβαρύνσεις. Οι ξένοι επισκέπτες είναι ήδη έντονα δυσαρεστημένοι από το υφιστάμενο περιβαλλοντικό τέλος, το οποίο μάλιστα δεν αποδίδεται καν στην τοπική αυτοδιοίκηση, ενώ οι γεωπολιτικές και οικονομικές αναταράξεις του 2026 πιέζουν ήδη ασφυκτικά το ελληνικό τουριστικό προϊόν.
Η πρωτοφανής ομοφωνία ανάμεσα σε κορυφαίους θεσμούς, όπως η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, ο ΣΕΤΕ, το ΞΕΕ, η ΠΟΞ και οι τοπικές ενώσεις ξενοδόχων, στέλνει ένα σαφές μήνυμα προς την κυβέρνηση. Ο κλάδος δεν επιδιώκει το σαμποτάζ ή την ακύρωση του χωροταξικού, αλλά απαιτεί τη ριζική αναθεώρησή του στη βάση της κοινής λογικής, προκειμένου να αποφευχθεί ένας οριζόντιος κόφτης που θα βάλει φρένο στους ισχυρούς προορισμούς της χώρας.
Πηγη: https://www.kostv.gr/nea/tourismos/46067-s
