Μαρίσσα Ζάρακα, η γιατρός από την Κω στο μεγαλύτερο ερευνητικό κέντρο του κόσμου στην Αμερική

14
19256

Η Μαρίσσα Ζάρακα γεννήθηκε στη Νότιο Αφρική αλλά μεγάλωσε στην Κω. Τελείωσε το 1ο ΓΕΛ ΚΩ «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» το 2006, ήταν άριστη μαθήτρια και ήταν αναμενόμενο να περάσει με πανελλήνιες εξετάσεις στην Οδοντιατρική Αθηνών, καθώς το όνειρό της ήταν να γίνει ορθοδοντικός.

Ήταν υποδειγματική φοιτήτρια, κι αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τελείωσε 1η τη σχολή της και διάβασε τον Όρκο του Ιπποκράτη, διπλή τιμή για τους φοιτητές που κατάγονται από την Κω.

Παρά την κορυφαία της απόδοση στα πέντε χρόνια που κράτησαν οι σπουδές της, ένιωθε πως κάτι της έλειπε. Αυτό άρχισε να το νιώθει πιο έντονα όταν ασχολήθηκε με μαθήματα, όπως η Στοματολογία (παθολογία του στόματος), που είχαν να κάνουν περισσότερο με το ιατρικό κομμάτι.

Πήρε, λοιπόν, την απόφαση να κάνει κάτι πολύ επίπονο και χρονοβόρο. Να περάσει με κατατακτήριες στην Ιατρική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Δεν χρειάστηκε να δώσει εξετάσεις, αλλά επειδή ήταν η 1η σε σειρά στο βαθμό πτυχίου ανάμεσα στους απόφοιτους της Οδοντιατρικής, πέρασε αυτόματα στο 3ο έτος της Ιατρικής.

Εδώ αρχίζει ένας πραγματικός αγώνας. Η νομοθεσία δεν δίνει φοιτητικά δικαιώματα σε φοιτητές που σπουδάζουν για 2ο πτυχίο (εκείνα τα χρόνια τουλάχιστον). Δεν έχει δικαίωμα να τρώει στη φοιτητική εστία δωρεάν, δεν έχει πάσο για έκπτωση στα μέσα μεταφοράς, δεν έχει δικαίωμα για δωρεάν βιβλία στη σχολή. Αναγκάζεται να δανείζεται βιβλία ή να τα αγοράζει μεταχειρισμένα. Εξακολουθεί να είναι υποδειγματική φοιτήτρια, τελειώνει 2η την Ιατρική Σχολή και διαβάζει πάλι τον Όρκο του Ιπποκράτη (Αλήθεια, πόσοι φοιτητές στην Ελλάδα μπορούν να καυχηθούν ότι διάβασαν ΔΥΟ φορές τον Όρκο του Ιπποκράτη?), αλλά έχει αρχίσει να ζορίζεται οικονομικά και η ίδια και η οικογένειά της. Πόσο δύσκολο είναι άραγε για τη μέση ελληνική οικογένεια να αντέχει οικονομικά 9 χρόνια σπουδών? Και πόσο δύσκολο μπορεί να είναι για την ίδια τη Μαρίσσα να βλέπει τους συμφοιτητές της από την Οδοντιατρική να προχωράνε, να εξελίσσονται, να κάνουν ιατρεία, να αμείβονται, να κάνουν οικογένεια κι εκείνη να συνεχίζει σπουδές για 9 χρόνια σε σχολές που απαιτούν τεράστια αφοσίωση και δέσμευση?

Για να βοηθήσει την οικογένειά της, παράλληλα με το εξοντωτικό πρόγραμμα της σχολής, δουλεύει ως Βοηθός Οδοντίατρου στο 4ο έτος. Ταυτόχρονα, κάνει διαρκώς αιτήσεις για υποτροφία. Η μία απογοήτευση διαδέχεται την άλλη, καθώς είτε λόγω κρίσης οι υποτροφίες έχουν παγώσει, ή την απορρίπτουν. Φτάνει στο σημείο να χρησιμοποιήσει το γεγονός ότι γεννήθηκε στη Νότιο Αφρική για να ζητήσει υποτροφία για Έλληνες του εξωτερικού, αλλά και πάλι δεν τα κατάφερε.

Έχει αποφασίσει επίσης να φύγει στο εξωτερικό. Οι περισσότεροι τότε φεύγουν για Γερμανία, αλλά τελικά προτιμά την Αμερική. Η διαδικασία είναι δύσκολη και επίπονη, χρονοβόρα και κοστοβόρα. Από τα φοιτητικά της χρόνια αρχίζει να διαβάζει επισταμένως για τις Αμερικάνικες Εξετάσεις USMLE για την άδεια άσκησης επαγγέλματος, εξετάσεις που δίνονται για να κάνει κάποιος γιατρός ειδικότητα στην Αμερική (U.S Medical Licensing Exams).

Στο 6ο έτος της Ιατρικής παρακολουθεί ένα Summer Camp στη Μάνη, στην Πελοπόννησο, το ετήσιο Διεθνές Θερινό σχολείο Ιατρικής & Βιοεπιστημονικής έρευνας & διαχείρισης του Παγκοσμίου Ελληνικού Βιοϊατρικού Συλλόγου WHBA (www.whba1990.org), το οποίο είναι μια μοναδική ευκαιρία δωρεάν εκπαίδευσης για όλους τους Έλληνες φοιτητές (4th WHBA Summer School in Medical & Biosciences Research & Management- Class of 2015). Εκεί, γνωρίζεται με τον διοργανωτή, τον Κωνσταντίνο Δροσάτο και του εκφράζει την επιθυμία για υποτροφία στην Αμερική αλλά η απάντηση είναι αποκαρδιωτική, καθώς της γίνεται σαφές ότι πρόκειται για κάτι πραγματικά δύσκολο.

Το 2015-16, για μια χρονιά, αποφασίζει να πάρει gap year (ετήσιο κενό) για να αντιμετωπίσει προσωπικά και οικογενειακά θέματα και να διαβάσει για τις αμερικάνικες εξετάσεις. Η χρονιά είναι δύσκολη, απόρροια της οικονομικής κρίσης, οι υποτροφίες λιγοστές, η μία απόρριψη μετά την άλλη και τα χρόνια περνάνε, ο κλοιός σφίγγει και το αδιέξοδο μεγάλο.