Τι είναι το κάταγμα σκαφοειδούς οστού
Το κάταγμα σκαφοειδούς οστού αφορά τη ρήξη ενός μικρού αλλά ιδιαίτερα σημαντικού οστού του καρπού. Πρόκειται για έναν από τους συχνότερους τραυματισμούς της περιοχής, καθώς αντιπροσωπεύει περίπου το 5% όλων των καταγμάτων στο ανθρώπινο σώμα. Το σκαφοειδές συμμετέχει καθοριστικά στη σταθερότητα και στη λειτουργικότητα του καρπού, γεγονός που καθιστά την έγκαιρη διάγνωση και σωστή αντιμετώπιση ιδιαίτερα σημαντική.
Ο τραυματισμός προκαλείται συνήθως μετά από πτώση, όταν το άτομο στηρίζεται με τεντωμένο χέρι στην παλάμη για να αποφύγει την πρόσκρουση στο έδαφος. Σε αυτή την περίπτωση, όλο το βάρος μεταφέρεται στον καρπό, με αποτέλεσμα το σκαφοειδές να υποστεί κάταγμα. Η εντόπιση του κατάγματος μπορεί να διαφέρει, καθώς μπορεί να αφορά το περιφερικό, το κεντρικό ή το μέσο τμήμα του οστού, με συχνότερη τη βλάβη στη μεσότητα.
Συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοούνται
Τα συμπτώματα εμφανίζονται κυρίως στην πλευρά του αντίχειρα, όπου βρίσκεται το σκαφοειδές. Ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται πόνο που επιδεινώνεται με την κίνηση του αντίχειρα ή του καρπού, πρήξιμο, περιορισμό της κινητικότητας και, σε ορισμένες περιπτώσεις, παραμόρφωση. Δεν είναι σπάνιο ο πόνος να είναι ήπιος, χωρίς εμφανή αλλοίωση, γεγονός που οδηγεί πολλούς ασθενείς στο να υποτιμήσουν τη σοβαρότητα του τραυματισμού. Αν όμως η ενόχληση επιμένει πέραν του 24ώρου, συνιστάται ιατρικός έλεγχος.
Διάγνωση και απεικονιστικός έλεγχος
Η διάγνωση ξεκινά με κλινική εξέταση και λήψη ιστορικού. Ο ιατρός ελέγχει για πρήξιμο, μώλωπες, απώλεια κίνησης και ευαισθησία στην ανατομική ταμπακοθήκη, δηλαδή στη βάση του αντίχειρα. Οι απλές ακτινογραφίες αποτελούν την αρχική εξέταση, ωστόσο σε πρώιμα στάδια το κάταγμα μπορεί να μην είναι ορατό. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η μαγνητική τομογραφία ή η αξονική τομογραφία προσφέρουν ακριβέστερη απεικόνιση και βοηθούν στον καθορισμό της κατάλληλης θεραπείας.
Αντιμετώπιση: Συντηρητική ή χειρουργική
Η θεραπεία εξαρτάται από τη θέση και τη βαρύτητα του κατάγματος, καθώς και από την αιμάτωση του οστού. Τα κατάγματα κοντά στον αντίχειρα συνήθως αντιμετωπίζονται συντηρητικά με νάρθηκα, καθώς η καλή αιμάτωση ευνοεί την επούλωση. Αντίθετα, τα κατάγματα στο κεντρικό τμήμα παρουσιάζουν μεγαλύτερη δυσκολία στην πώρωση και απαιτούν συχνά εκτεταμένη ακινητοποίηση ή χρήση οστικού διεγέρτη. Όταν υπάρχει μετατόπιση ή αδυναμία επούλωσης, προτείνεται χειρουργική αποκατάσταση με βίδες ή οστικά μοσχεύματα.
Αποκατάσταση και πιθανές επιπλοκές
Η αποκατάσταση είναι συνήθως μακρά, καθώς τα σκαφοειδή κατάγματα επουλώνονται αργά. Ο ασθενής καλείται να αποφύγει δραστηριότητες που επιβαρύνουν τον καρπό, ενώ η φυσικοθεραπεία παίζει καθοριστικό ρόλο στην αποκατάσταση της κινητικότητας και της δύναμης. Πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνουν καθυστερημένη πώρωση, οστεονέκρωση και, μακροπρόθεσμα, αρθρίτιδα του καρπού, ιδιαίτερα όταν η αντιμετώπιση δεν είναι έγκαιρη.
Για εξατομικευμένη αξιολόγηση και σύγχρονη αντιμετώπιση του κατάγματος σκαφοειδούς οστού, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Ορθοπαιδικό Χειρουργό Δρ. Γεώργιο Κασιμάτη.
