Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα γόνατος
Η οστεοαρθρίτιδα γόνατος αποτελεί μία από τις συχνότερες εκφυλιστικές παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος και εμφανίζεται κυρίως σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Πρόκειται για μια προοδευτική φθορά του αρθρικού χόνδρου, ο οποίος φυσιολογικά λειτουργεί ως λείο και ελαστικό «μαξιλάρι» ανάμεσα στα οστά, επιτρέποντας την ομαλή κίνηση της άρθρωσης.
Ο χόνδρος καλύπτει το κατώτερο άκρο του μηριαίου, το ανώτερο άκρο της κνήμης και την οπίσθια επιφάνεια της επιγονατίδας. Με την πάροδο του χρόνου, το πάχος και η ποιότητά του μειώνονται, οδηγώντας σε αυξημένη επαφή μεταξύ των οστών. Στα προχωρημένα στάδια, η κατάσταση αυτή μπορεί να συνοδεύεται από τριβή των αρθρικών επιφανειών και σχηματισμό οστεοφύτων, γεγονός που επιδεινώνει τον πόνο και τη δυσκαμψία.
Η οστεοαρθρίτιδα, ως εκφυλιστική νόσος που σχετίζεται με την ηλικία, αποτελεί τη συχνότερη μορφή αρθρίτιδας που προσβάλλει το γόνατο και επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς.
Ποια συμπτώματα προκαλεί η οστεοαρθρίτιδα γόνατος
Στα αρχικά στάδια, τα συμπτώματα μπορεί να είναι ήπια και να εμφανίζονται κυρίως κατά τη βάδιση ή την άνοδο και κάθοδο σκάλας. Με την εξέλιξη της πάθησης, οι ενοχλήσεις γίνονται πιο έντονες και επίμονες.
Τα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο στο γόνατο, ο οποίος επιδεινώνεται με την καταπόνηση ή την παρατεταμένη ορθοστασία, αίσθημα δυσκαμψίας που περιορίζει την κάμψη και την έκταση, καθώς και επεισόδια «κλειδώματος» της άρθρωσης. Επιπλέον, η μειωμένη κινητικότητα συχνά οδηγεί σε μυϊκή αδυναμία, ιδιαίτερα του τετρακέφαλου, γεγονός που επιβαρύνει περαιτέρω τη σταθερότητα του γόνατος.
Παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της πάθησης
Η πιθανότητα εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας γόνατος αυξάνεται με την ηλικία, καθώς ο χόνδρος υφίσταται φυσιολογική φθορά. Η κληρονομικότητα και οι ανατομικές αποκλίσεις, όπως η ραιβογονία ή η βλαισογονία, μπορούν επίσης να προδιαθέσουν στην ανάπτυξη της νόσου.
Το αυξημένο σωματικό βάρος επιβαρύνει σημαντικά τις αρθρώσεις των κάτω άκρων, ενώ παλαιότεροι τραυματισμοί, όπως κατάγματα ή οστεοχόνδρινες αλλοιώσεις, μπορεί να επιταχύνουν την εκφύλιση. Τέλος, η συστηματική καταπόνηση του γόνατος λόγω επαγγέλματος ή αθλητικών δραστηριοτήτων, καθώς και το γυναικείο φύλο μετά την εμμηνόπαυση, αποτελούν επιπλέον επιβαρυντικούς παράγοντες.
Πώς αντιμετωπίζεται η οστεοαρθρίτιδα γόνατος
Η θεραπευτική προσέγγιση εξατομικεύεται και εξαρτάται από το στάδιο της νόσου, την ηλικία, το επίπεδο δραστηριότητας και την ένταση των συμπτωμάτων. Αν και η απώλεια του χόνδρου δεν μπορεί να αναστραφεί, υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι για τη μείωση του πόνου και την επιβράδυνση της εξέλιξης.
Στα αρχικά στάδια προτιμάται η συντηρητική αγωγή, η οποία περιλαμβάνει φαρμακευτική ανακούφιση, φυσικοθεραπεία, ενέσιμες θεραπείες, καθώς και έλεγχο του σωματικού βάρους όπου απαιτείται.
Χειρουργική αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας γόνατος
Όταν η συντηρητική θεραπεία δεν αποδίδει και τα συμπτώματα παραμένουν έντονα, η χειρουργική λύση αποτελεί την πλέον αποτελεσματική επιλογή. Η ελάχιστα επεμβατική ολική αρθροπλαστική γόνατος επιτρέπει την αντικατάσταση των φθαρμένων επιφανειών με σύγχρονες προθέσεις, προσφέροντας αποκατάσταση της λειτουργικότητας και ουσιαστική ανακούφιση από τον πόνο.
Η τεχνική αυτή πραγματοποιείται με μικρή τομή και με σεβασμό στους γύρω μυς, γεγονός που συμβάλλει σε ταχύτερη αποκατάσταση. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η εμπειρία και η εξειδίκευση του χειρουργού.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την οστεοαρθρίτιδα γόνατος, επικοινωνήστε με τον Ορθοπαιδικό Χειρουργό Νίκο Βέργαδο.
