Νήσος Μακάρων …;
«Τα δώρα που μου χάρισες κοιτώ,
στο ράφι Δούρειοι ίπποι αραδιασμένοι.
Απ’ έξω γράφουνε το σ’ αγαπώ,
μα μέσα η αλήθεια είναι κρυμμένη.»
Το παραπάνω, ήταν από τα πρώτα γραφήματα που «έπεσαν» στην παρουσίαση των προτάσεων για το Τ.Π.Σ. και η συζήτηση μπορούσε να είχε σταματήσει εκεί.
Διότι, ακόμη κι αν πούμε όλα χαλάλι, γη και ύδωρ, όλα θυσία να γίνουν στο βωμό του χρήματος, τα στοιχεία διατυμπανίζουν ότι ο πλούτος που παράγει η Κως δεν «μένει » πια εδώ.
Την ίδια ώρα που η εξάρτηση των Κώων από τον τουρισμό βρίσκεται σε δυσθεώρητο ύψος, το εισόδημά τους διαμορφώνεται χαμηλότερο από το μέσο εισόδημα της χώρας.
Παρά τα ρεκόρ σε αφίξεις επισκεπτών, η ποιότητα ζωής του Κώου υποβαθμίζεται χρόνο με τον χρόνο.
Υποστηρίζεται ότι αύξηση στα νούμερα αφίξεων και κλινών ισούται με ανάπτυξη.Δεν την βλέπουμε την περιβόητη ανάπτυξη, δεν τη βιώνουμε.Αφορά μόνο στους τραπεζικούς λογαριασμούς ξένων ολιγαρχών.Σε τίποτε άλλο δεν μεταφράζεται.Σε τίποτα.
Όλες, μα όλες οι υποδομές του νησιού, χωρίς καμμία φωτεινή εξαίρεση, είναι προβληματικές και δυσλειτουργούν:
Το οδικό δίκτυο, με λακκούβες, κακοφωτισμένο και με όριο ταχύτητας τα 50 χμ, πλημμυρίζει το καλοκαίρι από εκατοντάδες, χιλιάδες αυτοκίνητα.(είδηση αποτελεί η συζήτηση για πιθανή αύξηση του ορίου!).
Οι διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος και νερού γίνονται σε καθημερινή βάση, οι δε συστάσεις απευθύνονται στον Κώο, να σώσει την κατάσταση κάνοντας οικονομία στο ντους του.
Οι βιολογικοί υπερχειλίζουν και ξεβράζουν μέσα σε κατοικημένες περιοχές.
Χωριά, εξυπηρετούνται ακόμη με βόθρους.
Χωριά είναι κατασκότεινα χειμώνα καλοκαίρι.
Σε χωριά οι παραλιακοί δρόμοι καταρρέουν.
Χωριά πλημμυρίζουν, αλλά τι να γίνει; Πάντα έτσι ήταν…
Η Δημοτική αστυνομία ανύπαρκτη.
Για θέση πάρκινγκ πρέπει να κάνεις τάμα.
Οι δημόσιες υπηρεσίες υγείας που παρέχονται είναι στοιχειώδεις και ανεπαρκείς.Το θέμα με τα μικροβιολογικά εργαστήρια, όπως φαίνεται παγιώθηκε και αυτό, αλλά δεν απασχολεί ιδιαίτερα τους εκλεγμένους μας.Ξενοδοχεία να έχουμε…
Οι αρχαιολογικοί χώροι του νησιού μας, αντί να αναδειχθούν και να αποτελέσουν πόλο έλξης για πολιτιστικό τουρισμό, είναι εγκαταλειμμένοι, χορταριασμένοι, ασυντήρητοι, θαμμένοι, ακόμη και μη προσβάσιμοι!
Όταν τελειώνει η τουριστική περίοδος, το νησί σβήνει φώτα, κατεβάζει ρολά και βυθίζεται σε βαθύ ύπνο.
Δεν τα πίνουν με τον Χάρο, μόνο στην Αντιμάχεια της Κω…
Η κοινωνική ζωή, οι διέξοδοι για τους νέους ανθρώπους περιορίζονται δραματικά.Πού; Σε ένα νησί το οποίο, δύο-τρεις δεκαετίες πριν, με λογικά και αξιόλογα νούμερα στον τουρισμό, έσφυζε από ζωή!
Και γι’ αυτό το λυπηρό φαινόμενο, οι λύσεις που αναζητούνται έχουν να κάνουν με επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, με προσέλκυση των φίλων γειτόνων…Για μια ακόμη φορά, ο Έλληνας ,μέσα μας, προσδοκά τη «σωτηρία» του, να έρθει από τα έξω.
Για υγιείς διεξόδους για νέους και μεγαλύτερους, π.χ. δημοτικές αθλητικές εγκαταστάσεις, κολυμβητήριο κ.α., ούτε λόγος!
Η μαθηματική διατύπωση λοιπόν αυτή τη στιγμή, με αυτά τα δεδομένα, είναι Τουρισμός ≠ της ανάπτυξης της Κω.
Διεξάγεται και η «επιστημονική» συζήτηση αν το φαινόμενο που αντιμετωπίζει το νησί μας πρέπει να χαρακτηριστεί υπερτουρισμός ή Δ.Ε.Θ ; Απλοϊκά παιχνίδια με τις λέξεις και τους όρους, ατυχείς παρομοιώσεις, που δεν αφορούν την ουσία και την πραγματικότητα της Κω.
Πάλι, αν επιλέγουμε να ασχολούμαστε με την ονοματοδοσία ορίστε κάποιοι προτεινόμενοι όροι για την εμμονή: τουρισμολαγνεία, τουρισμομανία, τουρισμοπανάκεια ,εκούσιος τε και ακούσιος στρουθακαμηλισμός και άλλοι…
Είτε είναι είτε δεν είναι, ( που είναι εποχικός υπερτουρισμός), κανείς δεν μπορεί να έχει παραπάνω λόγο για έναν τόπο, από τον μόνιμο κάτοικο του τόπου.Αυτός τον ζει και ζει από αυτόν, αυτός τον γνωρίζει, αυτός τον πονάει.Αυτός και θα αποφασίσει τι επιθυμεί για το μέλλον των παιδιών του.Διότι περί αυτού πρόκειται: του μέλλοντος των επόμενων γενιών.
Ο Κώος αποκλείστηκε από τα δώρα της φύσης του νησιού του και έφτασε να παρακαλάει για μονοπάτια με πρόσβαση στη θάλασσα και ελεύθερο από ομπρέλες και σπορτς κομμάτι παραλίας.
Βρίθει το Διαδίκτυο από δημοσιεύματα, εγχώρια και ευρωπαϊκά, αγωνίας για το πού πάμε.Από Κυκλάδες μέχρι Κω και από Σύμη μέχρι Κρήτη το μήνυμα είναι: αρκετά.
Η αναφορά που γίνεται στο τοπικό στοιχείο, την αυθεντικότητα του νησιού μας, τον παραδοσιακό του χαρακτήρα, την ιδιαίτερη φυσιογνωμία του, είναι σχετικά μικρή.Κι όμως, αυτά τα ιδιαίτερα στοιχεία έχουν διαμορφώσει τον χαρακτήρα και την ταυτότητά μας ως νησί. Αυτά μάς ξεχωρίζουν και για αυτά , μαζί με τα πρωταρχικά ήλιο και θάλασσα, επιλέγουν οι επισκέπτες της Κω, την Κω.
Υπάρχουν λύσεις, υπάρχει σχέδιο και εμείς επιλέγουμε να αυτοκτυπιόμαστε!
Αυτή η προσέγγιση είναι στηριγμένη στο λάθος πρόβλημα στη λανθασμένη υπόθεση, σε λανθασμένα δεδομένα, ανακατεμένα με ψευτοδιλήμματα.
Το θέμα δεν είναι πώς θα καταφέρουμε να εξασφαλίσουμε σε ακόμη περισσότερα ξενοδοχεία και τουρίστες, άφθονο τρεχούμενο γλυκό νερό και air condition για τον καύσωνα του καλοκαιριού.Σίγουρα η τεχνολογία μπορεί.Δεν έχουμε αμφιβολία.
Το θέμα είναι αν θέλουμε ή τα χρειαζόμαστε τα περισσότερα ξενοδοχεία κι αν τα θέλουμε με κάθε κόστος.
Το θέμα είναι πόσα ακόμη είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε.
Το θέμα είναι τι θα κληροδοτήσουμε.
Ό,τι έφτιαξε η φύση μέσα από διεργασίες αιώνων, εμείς όλοι, μέσα σε δυο-τρεις δεκαετίες, το καταπατήσαμε, το ξεπουλήσαμε, το ξεζουμίσαμε και τώρα αναζητούμε τις λύσεις, όχι για να επανορθώσουμε, αλλά για να συνεχίσουμε την ίδια τακτική απτόητοι!
Παραλάβαμε πλούσια νερά και καταπράσινη γη, θα παραδώσουμε μπετόν και εργοστάσια «παραγωγής» νερού.(Ευτυχώς που τον ήλιο, δεν μπορούμε να τον πλησιάσουμε…)
Η συζήτηση έπρεπε να ξεκινά από την ειλικρινή αποτίμηση και να στρέφεται στην αλλαγή ρότας.
Στο θέμα της καθαριότητας: αν αντιμετώπιση των σκουπιδιών θεωρείται η μεταφορά τους από το ένα νησί στο άλλο και χώσιμο όπως όπως, τότε πάμε πάσο.
Αν η λύση για την ανεπάρκεια του νερού είναι να γεμίσουμε το νησί με μονάδες αφαλάτωσης, χωρίς να λαμβάνονται υπ’ όψιν τα τεράστια ενεργειακά ποσά που απαιτούνται, η διατάραξη του θαλάσσιου οικοσυστήματος, η αλλοίωση στο τοπίο, το υψηλό οικονομικό κόστος, τότε εντάξει.
Αναρωτιόμαστε όμως, αφού η αφαλάτωση είναι η εύκολη και ενδεδειγμένη λύση, γιατί τα τελευταία τριάντα χρόνια δεν ενέσκυψε κανείς πάνω από τις τριτοκοσμικές καταστάσεις που βιώνει το Τρίγωνο και ιδίως η Αντιμάχεια;
Τη στυμμένη λεμονόκουπα λοιπόν, θα τη γεμίζουμε με τεχνητό χυμό πολλών εργοστασίων και τα επιπλέον σκουπίδια θα τα θάψουμε πιο βαθιά.Μάλιστα.Εντυπωσιακό.
Από την Κέφαλο, οι προτάσεις για τα Τ.Π.Σ. χαρακτηρίστηκαν καταδίκη.
Δεν το κρίνουμε.Γνωρίζουν καλύτερα τα του οίκου τους.
Πάντως η Κέφαλος καταφέρνει, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Κω, να διατηρείται ζωντανή κατά τη διάρκεια της εποχικής τουριστικής ύφεσης.Εκτός από την κοινωνική συνοχή, που πάντα την χαρακτήριζε, ίσως να υπάρχει κι άλλη εξήγηση…
Η γερμανική Fraport έχει μισθώσει το Διεθνές Αεροδρόμιο της Κω, μέχρι το 2057 : για τριάντα ακόμη χρόνια από του χρόνου!
Έχει κάθε συμφέρον λοιπόν από την περαιτέρω αύξηση της τουριστικής ροής.Το πώς θα ανταπεξέλθει το νησί ή πώς θα καταντήσει ούτε την ενδιαφέρει, ούτε την αφορά.
Πριν έξι μόλις χρόνια, ένας κορωνοϊός, από την Κίνα «ορμώμενος», έκλεισε την οικονομία ολόκληρης της χώρας και του νησιού μας.
Για λίγους μήνες, εκείνη τη φορά…
Η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού, και η οποιαδήποτε μονοκαλλιέργεια, είναι και αφελής και επικίνδυνη και εύθραυστη.
Ας σταματήσει επιτέλους η μονομερής «επένδυση» στον τουρισμό, ξεκινώντας από την κάθετη απαγόρευση έκδοσης περαιτέρω αδειών για ξενοδοχεία.Ούτε ο αριθμός των εκατό (100) κλινών δεν είναι ασφαλής.
Τα 100 μέτρα προστασίας από τον αιγιαλό δεν μπορεί να χαρακτηρίζονται πολλά, όταν στις βόρειες ακτές έχουν χαθεί κατά τόπους 20 και 30 και 40 μέτρα γης.
Δεν γίνεται να χαρακτηρίζεται Δημοτικη ενότητα κορεσμένη και να τις προσθέτεις κι άλλα ροζάκια, επειδή είναι ήδη κορεσμένη!
Ο Δήμος μας ας μην ακολουθήσει την γενική γραμμή της ήπιας παρέμβασης, αλλά αυτή της έντονης με διορθώσεις.
Το Κράτος, που διαχρονικά μάς αντιμετωπίζει σαν μηχανή που κόβει λεφτά, να καταργήσει τις «στρατηγικές επενδύσεις» και όλες τις διευκολύνσεις που τις συνοδεύουν: οικονομικές επιδοτήσεις, χαλαρές διαδικασίες…
Η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, ως επιχείρημα, πραγματικά προσβάλει τη νοημοσύνη μας, αν αναλογιστούμε ότι το ποσοστό ανεργίας στο νησί είναι λίγο παραπάνω από 2 % και ότι οι θέσεις εργασίας, τις οποίες ανοίγουν τα τετράστερα και τα πεντάστερα, καλύπτονται από αλλοδαπούς.
Αυτό, ειπωμένο με πολύ σεβασμό σε όλους τους οικονομικούς μετανάστες που αφήνουν τις πατρίδες τους σε αναζήτηση καλύτερης τύχης.
Συγχρόνως, να γίνει σοβαρή αναζήτηση των δυνατοτήτων αλλαγής μοντέλου στον τουριστικό τομέα.
Δήμος και Περιφέρεια, να επισκεφτούν σύμβουλο γάμου.Τα τερτίπια τους, όχι απλώς δεν μας ενδιαφέρουν, μάς προκαλούν και θυμό διότι στοχοποιούν το νησί, που δεν τούς ανήκει.
Άμεσα να ξεκινήσουν σοβαρή καμπάνια ευαισθητοποίησης ντόπιων και επισκεπτών, για την πολυτιμότητα και τη λογική χρήση του νερού.
Στις ήδη υφιστάμενες, πολυτελείς και θεόρατες, ξενοδοχειακές μονάδες να γίνουν έλεγχοι για παράνομες γεωτρήσεις.Θα λέγαμε αυστηριοποιήση των ελέγχων ,αν γίνονταν έλεγχοι…
Να μπουν περιορισμοί ακόμη και σε αυτές τις απέραντες εκτάσεις αψεγάδιαστων γκαζόν.
Να υποχρεωθούν να γεμίσουν με θαλασσινό νερό τις πισίνες τους.
Σε κάθε περίπτωση και κάθε φορά, όποια είναι η πιο συμφέρουσα λύση για το περιβάλλον, αυτή και να προκρίνεται.
Το νησί μας χρειάζεται να πάρει τον χρόνο του, ώστε να αναβαθμίσει τις υπάρχουσες και υπό κατάρρευση υποδομές του.Αυτές τις υποδομές, που δεν συμπορεύτηκαν χέρι χέρι με την αύξηση των αριθμών στις αφίξεις και τις κλίνες.Καταρχάς για χάρη των ντόπιων, συνεπώς και των επισκεπτών του.
Επιβάλλεται να διαφυλάξουμε και να επενδύσουμε στην εύφορη αγροτική γη του νησιού μας.
Αυτή είναι η δικλείδα ασφαλείας μας, η περίφημη Κωακή γη.
Οι Κώοι οφείλουμε να προστατεύσουμε το περιβάλλον του νησιού μας, να περιχαρακώσουμε το αγαθό του νερού και τον φυσικό πλούτο που θα κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενεές.
Η τσέπη μας δεν είναι αυτή του παντελονιού μας.
Την «τσέπη» μας την πατάμε, την αναπνέουμε, την πίνουμε, την καλλιεργούμε, την γευόμαστε, την θαυμάζουμε.
Η κατάσταση σώζεται, αν σταματήσουμε από σήμερα κιόλας να δίνουμε γη και ύδωρ.
Αν πάλι προτιμάμε να κομπάζουμε για τον τέταρτο ή πέμπτο τουριστικό προορισμό της χώρας, πατώντας πάνω σε ΞΕΡΉ, ΚΑΤΑΚΤΙΣΜΈΝΗ, ΚΑΤΑΚΤΗΜΈΝΗ, ΞΕΝΙΚΉ ΓΗ, τότε ο ιστορικός του μέλλοντος θα μελετά πώς η Κως, μία από τις Νήσους των Μακάρων, κατέληξε σε Νήσος των Μακαριτών.
Κώτισσα.
