Η διαδρομή του ανθρώπου που «γαντζώθηκε» στην εξουσία, πίστευε ακράδαντα ότι θα κυβερνούσε εσαεί και οδήγησε τον λαό της Βενεζουέλας στην εξαθλίωση
Στις 17 Σεπτεμβρίου του 2018, το αεροσκάφος του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο προσγειώνεται στην Κωνσταντινούπολη για λίγες ώρες με συγκεκριμένο σκοπό.
Ο για πολλούς δικτάτορας της χώρας μαζί με τη σύζυγό του Σίλια Φλόρες ήθελε να δειπνήσει στο εστιατόριο του διάσημου Τούρκου χασάπη Νουσρέτ Γκιοκτσέ ή Salt Bae, γνωστός για τις «χρυσές» μπριζόλες των 1.000 ευρώ που σερβίρει.
Δεν τον απασχολούσε καθόλου ότι στη χώρα του το κόκκινο κρέας ήταν μια πολύ σπάνια πολυτέλεια, ενώ την ίδια ώρα μικρά παιδιά λιμοκτονούσαν και έψαχναν φαγητό στα σκουπίδια.
Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να απολαύσει την μπριζόλα που κατέφτασε τέλεια ψημένη, την οποία έκοψε μπροστά του ο ίδιος ο Νουσρέτ.
Ο μόνιμος από το 2013 πρόεδρος της Βενεζουέλας την έφαγε συνοδεύοντάς τη με ένα κόκκινο Chateau Angelus του 1998 αξίας 2000 ευρώ και αμέσως μετά απόλαυσε ένα πούρο, το οποίο βγήκε από κουτί που είχε χαραγμένο το όνομά του.
Χαμογελαστός, ακούστηκε να λέει ότι το συγκεκριμένο δείπνο ήταν εμπειρία ζωής εκφράζοντας στον μέγιστο βαθμό την απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας του.
Αυτής, που τον έκανε να πιστεύει ότι ήταν αλώβητος απέναντι σε όλα, ότι θα διαφέντευε για καιρό ακόμη τις τύχες της Βενεζουέλας, οι κάτοικοι της οποίας ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες.
Η σύλληψή του στο Καράκας μετά από επιχείρηση της Delta Force έδωσε τέλος στην πολιτική διαδρομή ενός πρώην οδηγού λεωφορείου που ανελίχθηκε στη σκιά του Ούγκο Τσάβες και περίμενε την κατάλληλη ευκαιρία.
Τα πρώτα χρόνια και η Κούβα
Ο Νικολάς Μαδούρο Γκαρσία ήταν πολύ χαρούμενος στις 23 Νοεμβρίου του 1962, όταν κράτησε για πρώτη φορά στην αγκαλιά του τον γιο που του χάρισε η γυναίκα του Τερέζα.
Εξέχων ηγέτης συνδικαλιστικών κινημάτων κέρασε αργότερα τους φίλους και συνοδοιπόρους του αυτός ο αριστερός ονειροπόλος όπως τον χαρακτήρισαν.
Ο μικρός Νικολάς μεγαλώνει στον αριθμό 14 της οδού Κάλε, στο Λος Ζαρντίνιας του Ελ Βάλε, μια εργατική γειτονιά στα δυτικά προάστια του Καράκας.
Η οικογένεια μετράει τέσσερα παιδιά – ο Μαδούρο έχει τρεις αδερφές – και το σχολείο δεν είναι και το καλύτερό του, αφού δεν είναι καλός μαθητής, ενώ σύμφωνα με σχολικά αρχεία του λυκείου που φοίτησε στο Ελ Βάλε δεν πήρε ποτέ απολυτήριο.
Πήρε όμως απολυτήριο στον συνδικαλισμό και στις μαχητικές αριστερές οργανώσεις και κατά τον Κάρλος Πενιαλόζα, πρώην αρχηγό του στρατού της Βενεζουέλας, ήταν ο ιθύνων νους πίσω από την απαγωγή ενός Αμερικανού επιχειρηματία από αριστερούς μαχητές, που αργότερα βρέθηκαν στο πλευρό του.
Διετέλεσε ακόμη και σωματοφύλακας του υποψήφιου προέδρου της χώρας Χοσέ Βιθέντε Ρανγκέλ σε ηλικία 21 ετών, ενώ τρία χρόνια αργότερα ταξιδεύει στην Κούβα του Φιντέλ Κάστρο.
Θα μείνει εκεί ένα χρόνο και σύμφωνα με τον Πενιαλόζα θα στρατολογηθεί από τις μυστικές υπηρεσίες της Κούβας για να προσεγγίσει τον Ούγκο Τσάβες. Τον άνθρωπο που ανελισσόταν προς την εξουσία της Βενεζουέλας.
Η αναρρίχηση στην εξουσία
Στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, ο Μαδούρο αγωνίζεται με το κίνημα MBR-200 για την απελευθέρωση του φυλακισμένου τότε Τσάβες για τον ρόλο που είχε στις απόπειρες πραξικοπήματος.
Οι δύο άνδρες θα έρθουν πολύ κοντά και στα τέλη των 90’s o 36χρονος πλέον πρώην οδηγός λεωφορείου στη Caracas Metro θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην ίδρυση του κινήματος της 5ης Δημοκρατίας, το οποίο υποστήριξε τον Ούγκο Τσάβες στην υποψηφιότητά του για την προεδρία.
Η άνοδος στα επόμενα χρόνια θα είναι σταθερά ανοδική, αφού ξεκινάει από βουλευτής, γίνεται πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, υπουργός εξωτερικών από το 2006 έως το 2012 και εν τέλει αντιπρόεδρος της χώρας, λίγο πριν τον θάνατο του Τσάβες το 2013 από καρκίνο.
Στις εκλογές που ακολουθούν παρότι εμφανίζεται ως ο εκλεκτός για τη διαδοχή στην προεδρία της Βενεζουέλας κερδίζει οριακά, ενώ την ίδια χρονιά παντρεύεται για δεύτερη φορά τη σημερινή σύζυγό του.
Η πρώτη του γυναίκα Αντριάνα Γκουέρα Ανγκούλο του χάρισε τον γιο του, τον Νικολασίτο, όπως τον αποκαλεί χαϊδευτικά, ο οποίος υπηρετεί σε κρίσιμες κυβερνητικές θέσεις.
Απολυταρχία και εξαθλίωση
Επί δώδεκα χρόνια ο Μαδούρο αποδείχτηκε κάτι παραπάνω από άξιος συνεχιστής του Τσαβισμού, χρησιμοποιώντας στο έπακρο τους μηχανισμούς ισχύος του κράτους για να εδραιώσει την εξουσία του.
Φανατικός πολέμιος των ΗΠΑ, υπέρμαχος του κρατικού παρεμβατισμού και της εθνικής κυριαρχίας έβαλλε κατά της αντιπολίτευσης κατηγορώντας την ως όργανο εξωτερικών συμφερόντων.
Οι πολύ στενοί δεσμοί του με τις δυνάμεις ασφαλείας και η ασφυκτική διαχείριση πόρων και συναλλάγματος από τον ίδιο είχε άμεσο αντίκτυπο στην κοινωνική εικόνα της χώρας.
Πάνω από 2.000.000 κάτοικοι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν αναζητώντας μια καλύτερη τύχη, ενώ το βιοτικό επίπεδο έπεσε στα τάρταρα.
Το 2018 μια πανεπιστημιακή έρευνα αποκάλυψε ότι τα 2/3 των ερωτηθέντων είχαν χάσει τουλάχιστον 11 κιλά σε ένα χρόνο, ενώ το 80% του πληθυσμού εκτιμάται ότι ζει σε συνθήκες φτώχειας και ανέχειας.
Φυσικά, το αυτί του δεν ίδρωσε παρά τις κατηγορίες για βίαιη καταστολή διαδηλώσεων, περιορισμό πολιτικών δικαιωμάτων, νοθεία στις εκλογές και κυβερνητικό αυταρχισμό.
Η χρόνια κόντρα του με τις ΗΠΑ και οι κατηγορίες για ναρκοτρομοκρατία έφερε τελικά την επιδρομή των ανδρών της Delta Force στο Καράκας που συνέλαβαν τον άνθρωπο που λάτρεψε την εξουσία, αδιαφορώντας εντελώς για τις τύχες του λαού του.
