Η Μονόλιθος αποχαιρετά έναν από τους ανθρώπους που ταύτισαν το όνομά τους με την αναγέννηση και την εξωστρέφεια του χωριού. Ο Μανώλης Ηρωνίας δεν υπήρξε απλώς ένας επαγγελματίας της εστίασης, αλλά μια ζωντανή δύναμη δημιουργίας, ένας οραματιστής που πίστεψε στον τόπο του όταν λίγοι το τολμούσαν. Με αγάπη για την παράδοση, σεβασμό στις ρίζες και διάθεση προσφοράς, άφησε βαθύ αποτύπωμα στην κοινωνική και αναπτυξιακή πορεία της Μονόλιθου τις τελευταίες δεκαετίες.
Με ανάρτηση του ο Στέλιος Κούτρης αναφέρει τα ακόλουθα:
Το Νότι και το ΣτρογγυλόΚεραμενή και Γρία,Σήμερα σ’ αποχαιρετούν Μανώλη Ηρωνία.Έφυγε από τη ζωή ένας από ανθρώπους που σημάδεψε με τη παρουσία του την ανάπτυξη του χωριού μας από τη δεκαετία του 1980 μέχρι σήμερα.
Γεννήθηκε στη Μονόλιθο το 1953.Φοίτησε στο 2θέσιο τότε Δημοτικό Σχολείο του χωριού για λίγα χρόνια.Μετά έφυγε μαζί με την οικογένεια του στη Ρόδο και στη συνέχεια στη Νότιο Αφρική.Ήταν η εποχή που πολλές οικογένειες εγκατέλειπαν τα χωριά της Ρόδου, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη στη πόλη ή στη ξενητειά. Όμως η καρδιά του Μανώλη είχε μείνει στον Μονόλιθο και η νοσταλγία φούντωνε με τα χρόνια.
Έτσι τη δεκαετία του 1980 όταν επέστρεψαν οικογενειακώς στη Ρόδο εκείνος αποφασίζει να εγκατασταθεί και να δραστηριοποιηθεί επαγγελματικά στην αγαπημένη του Μονόλιθο.Ήταν η εποχή που απουσίαζαν οι οργανωμένοι χώροι εστίασης στο χωριό.Μαζί με τη Δέσποινα αναβιώνουν αρχικά τον παλιό καφενέ του πάππου του, του Μανωίλη, ένα εμβληματικό χώρο στην πλατεία του χωριού, εκεί απ’ όπου ξεκινούσε κάθε πρωί και επέστρεφε το απόγευμα το μοναδικό λεωφορείο, που έπαιρνε και έφερνε επιβάτες, εμπορεύματα, αλλά και τα νέα από τον έξω κόσμο.
Πρωί-πρωί, αχάραγα η γιαγιά η Μαρία η Μανωίλενα, άνοιγε τον καφενέ για να πιούν το πρωινό τους καφέ όσοι ταξίδευαν, μαζί με τον οδηγό και τον εισπράκτορα του λεωφορείου.Ένας καφενές, που είδε κι έζησε πολλά.Χαρές, λύπες, δάκρυα γι’ αυτούς που φεύγανε κι αυτούς που μέναμε και …… περιμένανε.Εδώ τα γλέντια και οι χοροί σε κάθε γιορτή και πανηγύρι.Εδώ ο Ταχυδρόμος ο Παναγιώτης από τη Κάστελο έφερνε τα γράμματα και τα «τσέκια» από τους ξενητεμένους στην Αμερική και στην Αυστραλία και έπαιρνε τις απαντήσεις από τις χαροκαμένες μανάδες στα ξενητενένα παιδιά τους.Εδώ και ο Κυριάκος από την Έμπωνα με το φορητό κινηματογράφο τουμετέτρεπε τον καφενέ σε αίθουσα προβολής.Εδώ παρέα όλα τα πιτσιρίκια είδαμε τις πρώτες ταινίες του Ελληνικού Κινηματογράφου με τον Χατζηχρήστο, τη Βουγιουκλάκη, τον Παπαμιχαήλ αλλά και ξένες ταινίες γουέστερν, Ζορρό κλπ.
Σ’ αυτόν λοιπόν τον καφενέ ο Μανώλης με τη Δέσποινα, αφού τον ανακαινίζουν ξεκινούν με μεράκι το όραμα τους και δημιουργούν ένα χώρο όπου συνδυάζουν τη παράδοση του Μονολίθου και του Καστελόριζου με τις γνώσεις τους και τις εμπειρίες τους από τα μέρη στα οποία έζησαν. Κι έτσι γεννιέται ο «Παλιός Μονόλιθος».Ο Μανώλης, ψαρεύει και προσφέρει στους πελάτες του φρέσκα ψάρια, ψημένα με τέχνη στα κάρβουνα και η χρυσοχέρα Δέσποινα δημιουργεί υπέροχες γεύσεις στη κουζίνα της με πιο χαρακτηριστική την «εμβληματική» μελιτζανοσαλάτα της. Παράλληλα οργανώνουν τα πρώτα group «περιπατητικού τουρισμού» που συνδυάζουν επίσκεψη στο χωριό, πεζοπορία μέχρι τη παραλία των Φούρνων από το παλιό μονοπάτι «Μουργιενού»-«Πλατύολη»-«Κουτσολοβούναρο»-«Βόρκου»-«Φούρνοι», επιστροφή, φαγητό στον Παλιό Μονόλιθο και αναχώρηση.Να μη ξεχάσω να αναφέρω το πάθος του Μανώλη για τους «μανίτες», τα άγρια μανιτάρια.
Ο ειδικός των ειδικών, να ξεχωρίζει τα φαγώσιμα από τα δηλητηριώδη και να φτιάχνει εξαιρετικές σπεσιαλιτέ. Η φήμη γρήγορα εξαπλώνεται σ’ όλη τη Ρόδο και στο εξωτερικό.Ο παλιός καφενές είναι μικρός για να χωρέσει αυτά που θέλει να προσφέρει και να εξυπηρετήσει όλους τους ενδιαφερόμενους. Κι έτσι τη δεκαετία του 2000 στη θέση του, κτίζει το Νέο Παλιό Μονόλιθο, με σεβασμό στη παράδοση αλλά με σύγχρονες ανέσεις, που συνεχίζει μέχρι σήμερα τη λειτουργία του με το ίδιο μεράκι. Φίλε Μανώλη. Σε θυμάμαι μαθητή στο Δημοτικό Σχολείο ξένοιαστο, χαρούμενο πάντα με το χαμόγελο στα χείλη. Με το ίδιο χαμόγελο και με καλή καρδιά πορεύτηκες σ’ όλη σου τη ζωή. Ανήσυχο πνεύμα, οραματιστής, δημιουργικός, πρωτοπόρος.Η αγάπη σου για τη Μονόλιθο μοναδική. Και η προσφορά σου μεγάλη.Κληρονόμησες ένα δυνατό DNA από δύο ξεχωριστές φαμίλιες του Μονολίθου.
Την οικογένεια του Δασκάλου του Νικολάκη του Ηρωνία, με καταγωγή από την Έλυμπο της Καρπάθου και από την οικογένεια του παπαΚλήμη Διακομανώλη του πνευματικού καθοδηγητή του χωριού και αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης. Αυτές καθόρισαν τη πορεία σου στη ζωή που αφήνει ανεξίτηλο το αποτύπωμα της.Μια πορεία που χάραξες μαζί με την αγαπημένη σου Δέσποινα και τα παιδιά σου, στους οποίους εύχομαι την εξ ύψους παρηγορία.Αγαπητέ Μανώλη.Τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο στον Μονόλιθο, χωρίς εσένα.Θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη και ευγνωμοσύνη.Ας είναι ελαφρύ το χώμα του αγαπημένου μας Μονολίθου που θα σε σκεπάσει. Αιωνία σου η μνήμη.
Πηγη: https://www.rodiaki.gr/article/543337/efyge-apo-th-zwh-o-prwtoporos-ths-estiashs-kai-sth-monolitho
