ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ: Πάσχα φωτιά, πετρέλαιο φωτιά, κυβέρνηση στάχτη. Η Ελλάδα πνίγεται και το Μαξίμου κάνει… ανασχηματισμούς…
Του Παναγιώτη Αποστόλου
Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου
Υπήρχε μια εικόνα από παλιές μνήμες καλών εποχών που επαναλαμβάνονταν κάθε χρόνο αυτή την εποχή. Μια οικογένεια στην αγορά, ο πατέρας να κρατά το καλάθι, η μητέρα να ζυγίζει τα κρέατα, τα παιδιά να κοιτάνε βιτρίνες. Φέτος, αυτή η εικόνα έχει αλλάξει. Το καλάθι παραμένει μισοάδειο. Τα μάτια ψάχνουν τις τιμές, όχι ποιότητα. Και πίσω από τα πρόσωπα κρύβεται η αγωνία ενός λαού που προσπαθεί να κρατήσει τα προσχήματα μπροστά στη μεγαλύτερη γιορτή του χρόνου.
Αυτό είναι το Πάσχα του 2026. Και αυτή η κυβέρνηση δεν το βλέπει ή δεν θέλει να το δει και δεν την νοιάζει κιόλας να το δει από ό,τι φαίνεται.
Πάνω από 400 ευρώ το πασχαλινό τραπέζι. Τόσο κοστίζει πλέον η χαρά μας…
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΙΝΚΑ – Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδας, το κόστος του πασχαλινού τραπεζιού για 6 έως 8 άτομα διαμορφώνεται φέτος στα 412,29 ευρώ, έναντι 361,95 ευρώ πέρυσι — με αύξηση που κυμαίνεται από 14% έως 20%.
Πενήντα ολόκληρα ευρώ παραπάνω, όταν ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε 30-32 ευρώ καθαρά το μήνα, δηλαδή 1 ευρώ την ημέρα περίπου. Απλά, ψυχρά, σκληρά. Για ένα τραπέζι της Ανάστασης και της Κυριακής του Πάσχα, οι ανατιμήσεις σε βασικά αγαθά φτάνουν έως και το 20%, ενώ ο οβελίας ξεπερνά τα 18 ευρώ το κιλό στα κρεοπωλεία της πρωτεύουσας.
Και δεν μιλάμε για πολυτέλειες. Μιλάμε για τον οβελία που έψηναν οι παππούδες μας στα κάρβουνα με χαρά και υπερηφάνεια. Μιλάμε για τη μαγειρίτσα, τη φέτα, τα αυγά. Μιλάμε για τις ντομάτες — ακόμα και οι ντομάτες έχουν γίνει είδος πολυτελείας. Οι παραγωγοί εξηγούν ότι τα θερμοκήπια ξεπερνούν τα όρια κόστους λόγω ακριβού πετρελαίου, με αποτέλεσμα οι τιμές των οπωροκηπευτικών να εκτοξεύονται.
Πετρέλαιο. Ιδού η λέξη που εξηγεί τα πάντα και για την οποία αυτή η κυβέρνηση δεν έχει ούτε μια αξιοπρεπή απάντηση.
Ο εφιάλτης των καυσίμων: Επιστροφή στα επίπεδα του 2022…
Το αμερικανικό αργό πετρέλαιο έχει εκτιναχθεί στα 111,54 δολάρια το βαρέλι από 65 δολάρια μόλις στα τέλη Φεβρουαρίου, σημειώνοντας άνοδο 71% σε λίγες εβδομάδες. Οι τιμές παραπέμπουν ευθέως στα επίπεδα του 2022 στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Άλλος πόλεμος, ίδιος λογαριασμός, ίδια κυβέρνηση. Ίδια ανικανότητα.
Παρά την επιδότηση στην τιμή χονδρικής που τέθηκε σε ισχύ από την 1η Απριλίου, αυτή στην πράξη δεν πέρασε στην αγορά λόγω της συνεχιζόμενης αύξησης της διυλιστηριακής τιμής. Το πετρέλαιο θέρμανσης κοστίζει άνω του 1,74 ευρώ/λίτρο πανελλαδικά, ενώ μέσα στην Αττική ξεπερνά τα 1,80 ευρώ, επίπεδα που δεν έχουν καταγραφεί ποτέ στο παρελθόν.
Ποτέ. Ιστορικό υψηλό. Και αυτή η κυβέρνηση μιλά για κουπόνια.
Τα γνωστά ψίχουλα. Ξανά. Πάντα τα ίδια…
Όταν ο λαός ουρλιάζει από την ακρίβεια, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, βγαίνει και ανακοινώνει μέτρα. Μέτρα “στήριξης”. Κι άλλα μέτρα “στήριξης”. Πάντα κουπόνια. Με τόση στήριξη από την Κυβέρνηση, πώς ο μήνας δεν βγαίνει μετά τις 15; Όλα είναι επικοινωνία, αντί για ουσία.
Η αντιπολίτευση χαρακτήρισε τα ανακοινωθέντα μέτρα κοροϊδία, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση επαναφέρει τα γνωστά ψίχουλα των pass, τα οποία στην πράξη επιδοτούν μέσω του κρατικού προϋπολογισμού την ίδια την αύξηση των τιμών, ενώ επιλέγει να στηρίξει ξανά εφοπλιστές που διατηρούν τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια στα ύψη.
Η επιδότηση εξαφανίζεται πριν φτάσει στην τσέπη του καταναλωτή. Πρατήρια αναπροσαρμόζουν τιμές. Η αγορά ρουφά κάθε ευρώ που ρίχνει το κράτος. Και η κυβέρνηση το γνωρίζει. Αλλά συνεχίζει, επειδή αυτό που τη νοιάζει δεν είναι αν το μέτρο δουλεύει, αλλά αν φαίνεται ότι κάτι κάνει.
Αυτό είναι το επιτελικό κράτος του Κυριάκου Μητσοτάκη: εικόνες διαχείρισης σε βάρος της πραγματικής ανακούφισης.
Ο ασθενής πέθανε. Η εγχείρηση απέτυχε…
Στη μέση μιας πολυεπίπεδης κρίσης, ακρίβεια, ενεργειακή πίεση, σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές, Τέμπη, διαρροή δημόσιου χρήματος και η κυβέρνηση επιλέγει τον ανασχηματισμό ως απάντηση. Αλλάζει Υπουργούς σαν να αλλάζει λάστιχα σε αυτοκίνητο χωρίς κινητήρα.
Νέα πρόσωπα, παλιές πολιτικές. Νέοι τίτλοι, ίδια αδράνεια. Ο πολίτης ξέρει. Γιατί το νιώθει στο πορτοφόλι του, στο τιμολόγιο του ρεύματος, στην απόδειξη του πρατηρίου, στον λογαριασμό του σούπερ μάρκετ. Κανένας ανασχηματισμός δεν αλλάζει τον οβελία που κοστίζει 18 ευρώ το κιλό. Κανένα pass δεν επιστρέφει στον εργαζόμενο πατέρα, αυτό που του πήρε η αδυναμία της κυβέρνησης να ελέγξει την αγορά.
Η Ελλάδα, αυτή την Άνοιξη, δεν χρειάζεται ανακοινώσεις. Χρειάζεται πλαφόν στις τιμές. Χρειάζεται μείωση ΕΦΚ και ΦΠΑ σε βασικά αγαθά. Χρειάζεται ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, αντί να αποπληρώνει πρόωρα τα χρέη χωρίς να επενδύει τα “πλεονάσματα”. Χρειάζεται μια κυβέρνηση που να βλέπει τον άνθρωπο και όχι τα γραφήματα της ανάπτυξης.
Χρόνια Πολλά, Ελλάδα. Εύχομαι να αντέξεις…
Μπήκαμε στη Μεγάλη Εβδομάδα. Οι οικογένειες θα βρουν τρόπο να γιορτάσουν γιατί έτσι είμαστε φτιαγμένοι. Θα κόψουν αλλού για να μπορέσουν να στρώσουν το τραπέζι. Θα υπολογίσουν, θα ζυγίσουν, θα διαλέξουν. Γιατί είναι ανθεκτικοί, επινοητικοί, αξιοπρεπείς.
Αλλά η αξιοπρέπεια ενός λαού δεν μπορεί να γίνεται άλλοθι μιας κυβέρνησης που επιλέγει τη μαζική αδράνεια αντί για τη δράση.
Δεν πάει άλλο.
Ώρα για αλλαγή. Πραγματική. Όχι ανακοίνωση για αλλαγή.
Α Λ Λ Α Γ Η.
Καλή Ανάσταση Συνέλληνες!!
ΝΙΚΟΣ Ι. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ:
Πολιτικό φινάλε για τον Μητσοτάκη
Η δημοσκόπηση «θάβει» το αφήγημα σταθερότητας – Μπροστά σε μια νέα εποχή
Δεν πρόκειται για μία ακόμη δημοσκόπηση. Δεν πρόκειται για μια συγκυριακή κάμψη, ούτε για μια φθορά που μπορεί να αποδοθεί σε επιμέρους γεγονότα της επικαιρότητας. Τα ευρήματα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας αποτυπώνουν κάτι βαθύτερο, πιο ουσιαστικό και πολιτικά πιο επικίνδυνο για την κυβέρνηση: μια συνολική απονομιμοποίηση στα μάτια της κοινωνίας.
Όταν σχεδόν επτά στους δέκα πολίτες επιλέγουν τη λέξη «συγκάλυψη» για να περιγράψουν την κυβέρνηση, τότε δεν έχουμε να κάνουμε με μια απλή κρίση εικόνας. Έχουμε να κάνουμε με κρίση εμπιστοσύνης. Και η κρίση εμπιστοσύνης είναι πάντα η αρχή του τέλους για κάθε εξουσία.
Η ίδια δημοσκόπηση καταγράφει ότι το 74% των πολιτών θεωρεί πως η κυβέρνηση δεν κατανοεί τις ανάγκες και τις ανησυχίες τους. Πρόκειται για ένα εύρημα εξίσου αποκαλυπτικό. Δείχνει ότι η απόσταση μεταξύ εξουσίας και κοινωνίας δεν είναι πλέον διαχειρίσιμη.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ λειτούργησε ως καταλύτης. Οι αποκαλύψεις και η εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ενίσχυσαν την πεποίθηση ότι το σύστημα εξουσίας λειτουργεί χωρίς λογοδοσία.
Το ΟΠΕΚΕΠΕ προστίθεται στις υποκλοπές και την τραγωδία των Τεμπών. Πρόκειται για τρεις όψεις της ίδιας πραγματικότητας: μιας εξουσίας που αμφισβητείται ως προς τη διαφάνεια και τη δημοκρατική της επάρκεια.
Η πτώση της μεταλλαγμένης Νέας Δημοκρατίας του Μητσοτάκη κάτω από το 25% αποτελεί πολιτικό ορόσημο. Δείχνει ότι η κυβέρνηση χάνει τη σχέση της με την κοινωνία, ενώ οι αναποφάσιστοι αναδεικνύονται σε δεύτερη δύναμη.
Το αφήγημα της «σταθερότητας» καταρρέει. Οι πολίτες βλέπουν αναποτελεσματικότητα και αστάθεια. Η εμπιστοσύνη έχει χαθεί.
Πίσω από αυτή την εικόνα βρίσκεται η αποτυχία ενός μοντέλου διακυβέρνησης που ευνόησε τους λίγους και επιβάρυνε τους πολλούς.
Η χώρα έχει ήδη εισέλθει σε μια μεταβατική περίοδο. Ο κύκλος της μεταλλαγμένης Νέας Δημοκρατίας του Μητσοτάκη κλείνει.
Το ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξει αλλαγή, αλλά ποιος θα εκφράσει τη νέα εποχή.
Η κοινωνία έχει ήδη αποφασίσει να προχωρήσει μπροστά.
