Γιατί οι Νέοι Γυρίζουν την Πλάτη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση;
Πού βρίσκονται οι νέοι στα δημοτικά συμβούλια; Πόσοι κάτω των 40 συμμετέχουν ουσιαστικά στη λήψη αποφάσεων; Και, κυρίως, γιατί ολοένα και περισσότεροι επιλέγουν να μείνουν μακριά;
Στην Ελλάδα του 2026, η τοπική αυτοδιοίκηση θα έπρεπε να είναι το πιο ζωντανό εργαστήριο δημοκρατίας. Είναι ο θεσμός που αποφασίζει για τις γειτονιές, τις πλατείες, τις υποδομές, το περιβάλλον, την καθημερινότητα. Κι όμως, για μια μεγάλη μερίδα νέων, μοιάζει με κλειστό σύστημα. Με μια λέσχη όπου οι ρόλοι είναι ήδη μοιρασμένοι.
Γιατί να ασχοληθεί ένας νέος όταν βλέπει τα ίδια πρόσωπα να εναλλάσσονται για δεκαετίες;
Γιατί να επενδύσει χρόνο όταν οι διαδικασίες μοιάζουν προσχηματικές;
Γιατί να πιστέψει στη «συμμετοχή», όταν οι αποφάσεις φαίνεται να λαμβάνονται αλλού και εκ των προτέρων;
Η νέα γενιά μεγάλωσε μέσα σε αλλεπάλληλες κρίσεις, οικονομική, υγειονομική, ενεργειακή. Έμαθε να ζει με την επισφάλεια. Εργάζεται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, δυσκολεύεται να ανεξαρτητοποιηθεί, μεταναστεύει. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, η ενασχόληση με τα κοινά δεν φαντάζει προτεραιότητα, φαντάζει ρίσκο χωρίς εγγυήσεις.
Υπάρχει, όμως, και κάτι βαθύτερο: η δυσπιστία. Όταν η τοπική πολιτική ταυτίζεται με πελατειακές ισορροπίες, με μικρο-παραγοντισμό, με προσωπικές εξυπηρετήσεις, ποιο μήνυμα στέλνεται; Ότι αξία έχει η δικτύωση ή η ικανότητα; Ότι προχωρούν οι άξιοι ή οι «ημέτεροι»;
Και τελικά, μήπως το πρόβλημα δεν είναι η «αδιάφορη νεολαία», αλλά ένα σύστημα που δεν αντέχει την ανανέωση; Μήπως η απουσία των νέων δεν είναι ένδειξη αδιαφορίας, αλλά μορφή σιωπηρής καταγγελίας;
Η τοπική αυτοδιοίκηση δεν είναι διακοσμητικός θεσμός. Είναι ο χώρος όπου κρίνονται πολιτικές για την ποιότητα ζωής. Αν οι νέοι λείπουν, το μέλλον σχεδιάζεται χωρίς αυτούς. Και τότε το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο αιχμηρό:
Θέλουμε νέους συμμέτοχους ή απλώς νέους ψηφοφόρους κάθε τέσσερα χρόνια;
Η απάντηση δεν θα δοθεί με συνθήματα. Θα δοθεί με διαφάνεια, με ουσιαστική συμμετοχή, με ανοιχτές διαδικασίες. Διαφορετικά, η απόσταση θα μεγαλώνει και μαζί της η κρίση εκπροσώπησης. https://www.facebook.com/
Για την αντιγραφή Γιώργος Κίτσης
