Όταν δεν τσακώνεται με τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τους κομμουνιστές παίρνει σβάρνα ραδιόφωνα και τηλεοράσεις για να εξηγήσει γιατί τσακώνεται
Πάει στη Κω, τσακώνεται. Πάει στη Ρόδο, τσακώνεται. Πάει στη Χίο, τσακώνεται. Όπου πάει τσακώνεται. Με ή χωρίς ΜΑΤ, τσακώνεται.
Όταν δεν τσακώνεται στα νοσοκομεία τσακώνεται με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Υπουργός της ελληνικής κυβέρνησης φοράει μανικετόκουμπα των ΗΠΑ για να τα δουν οι …κομμουνιστές και να τσακωθεί μαζί τους. Για την Παλαιστίνη και το Ισραήλ.
Όταν δεν τσακώνεται με τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τους κομμουνιστές παίρνει σβάρνα ραδιόφωνα και τηλεοράσεις για να εξηγήσει γιατί τσακώνεται.
Στο τέλος καταφέρνει και τσακώνεται και με τους δημοσιογράφους είτε επειδή δεν του αρέσουν οι ερωτήσεις τους ή τους θεωρεί ισαποστάκηδες.
Ο υπουργός Υγείας ζει και τρέφεται από τους τσακωμούς. Τσακώνεται για να τσακώνεται.
Όσο καιρό παρακολουθώ την πολιτική ζωή της χώρας τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναδεί. Και δεν ξέρω αν υπάρχει άλλος υπουργός της κυβέρνησης που όπου πηγαίνει τσακώνεται και γίνεται σόου.
Στο πρόσφατο επεισόδιο στη Νίκαια, προχώρησε ένα βήμα παραπάνω. Είπε ότι ο γιατρός του επιτέθηκε για τον δείρει. Δεν προκύπτει από πουθενά. Ούτε καν από το βίντεο που έλεγε πως θα αναρτήσει και στην πορεία το ξέχασε.
Ξεκαθαρίζω. Έχει ένα δίκιο ο κ. Γεωργιάδης.
Δεν νοείται υπουργός υγείας να μην μπορεί να επισκεφθεί οποιοδήποτε νοσοκομείο. Όταν θέλει και ότι ώρα θέλει. Προγραμματισμένα ή απρογραμμάτιστα. Δεν χρειάζεται την άδεια κανενός.
Όταν όμως, μετά τα όσα έγιναν, προαναγγέλλει νέα επίσκεψη στο νοσοκομείο της Νίκαιας, για την οποία, όπως είναι λογικό, θα επιστρατευθούν κάποιες διμοιρίες των ΜΑΤ, αυτό σημαίνει, ότι δεν αφήνει να εκτονωθεί η κατάσταση. Λες και θέλει να ρίξει λάδι στη φωτιά.
Ακατανόητο.
Ρώτησα ένα φίλο μου γιατρό. Γιατί τα κάνει όλα αυτά; Έργο δεν έχει να παρουσιάσει; Μόνο τσακωμούς;
Κάθε άλλο, ήταν η απάντηση του. Προσπαθεί. Αλλά τι να το κάνεις; Απασχολεί την κοινή γνώμη πιο πολύ με τους τσακωμούς του, παρά με το (όποιο) έργο του.
Για να είμαι δίκαιος, αυτή την εικόνα έχω και από το νοσοκομείο της γενέτειρας μου, της Κω. Όχι πως τα πράγματα είναι ρόδινα αλλά η σημερινή κατάσταση δεν έχει σχέση με το περσινό και το προπέρσινο χάλι.
Εντάξει, τα όσα λέει ότι θα παραδώσει στον επόμενο υπουργό υγείας «το καλύτερο ΕΣΥ όλων των εποχών» είμαι μια υπερβολή. Υπερβολές ακούγονταν και θα ακούγονται από όλους τους πολιτικούς.
Αλλά δεν είναι μόνο τα θέματα υγείας.
Παντού από τις διαδηλώσεις για τα Τέμπη (που έλεγε «τέρατα» για όσους ήθελαν να πάνε στις διαδηλώσεις, εμφανίζοντας μαμάδες με τα καροτσάκια ως υπονομευτές της δημοκρατίας) μέχρι και τα εκλογικά διλήμματα (αν φύγει ο Μητσοτάκης θα πεινάσετε, ενώ τώρα τρώμε με χρυσά κουτάλια) δείχνει να θέλει να προκαλέσει.
Στην περίπτωση του κ. Γεωργιάδη, τελικά φαίνεται πως ταιριάζει γάντι αυτό που λέγεται «ο χαρακτήρας είναι το πεπρωμένο μας».
Και με λυμένο το ζωνάρι για καυγά δεν πας πουθενά. Αντε να πας μέχρι τον επόμενο καυγά. Και μέχρι το επόμενο σόου.
Κάποια στιγμή δε θα πουλάει ούτε αυτό. Γιατί θα ενταχθεί στη σφαίρα της γραφικότητας.
Πως το λέει ο λαός μας; Τι είχες Αδωνι, τι είχα πάντα.
Πηγη: https://www.tovima.gr
