Η Ντροπή της Διπλής Ζυγαριάς: Όταν οι Πολίτες Χάνουν τα Σπίτια τους και τα Κόμματα Κολυμπούν στα Χρέη…
Του Παναγιώτη Αποστόλου
Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου
Μια νέα νομοθετική ρύθμιση έρχεται να προσθέσει άλλο ένα κεφάλαιο στην ατελείωτη ιστορία προνομίων προς τους ισχυρούς. Τράπεζες και funds απαλλάσσονται από τέλη υπέρ του Δημοσίου για διαταγές πληρωμής, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς. Την ίδια στιγμή που χιλιάδες πολίτες βλέπουν τα σπίτια τους να βγαίνουν στο σφυρί, το κράτος φροντίζει να κάνει πιο εύκολη τη ζωή σε όσους κερδοσκοπούν από την ανθρώπινη δυστυχία.
Τα Funds: Οι Σύγχρονοι Τοκογλύφοι με Κοστούμι…
Τα funds, αυτά τα ασυμπαθή δημιουργήματα του σύγχρονου χρηματοπιστωτικού συστήματος, αγοράζουν κόκκινα δάνεια από τις τράπεζες σε τιμές ευκαιρίας – συχνά στο 20-30% της ονομαστικής αξίας. Στη συνέχεια, με μηδενική ευαισθησία και μέγιστη αδηφαγία, στρέφονται εναντίον δανειοληπτών που βρέθηκαν σε οικονομική δυσκολία, απαιτώντας το 100% του ποσού συν τόκους, προσαυξήσεις και έξοδα.
Η λογική τους είναι απλή και βάρβαρη: αγόρασαν το χρέος φθηνά, άρα οτιδήποτε εισπράξουν είναι κέρδος. Δεν τους ενδιαφέρει αν ο δανειολήπτης πλήρωσε δεκαετίες το δάνειό του. Δεν τους συγκινεί αν η οικονομική δυσκολία προήλθε από ασθένεια, ανεργία ή οικογενειακή τραγωδία. Το μόνο που μετράει είναι το κέρδος, και για αυτό χρησιμοποιούν κάθε έκνομη πρακτική: παράνομες χρεώσεις, εκφοβισμούς, πιέσεις, ακόμα και πλαστές βεβαιώσεις σε δικαστήρια.
Οι τράπεζες, από την πλευρά τους, έχουν εξελιχθεί από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που υποτίθεται, υποστηρίζουν την οικονομία, σε μηχανισμούς εκμετάλλευσης. Χορηγούν δάνεια με δρακόντειους όρους, επιβάλλουν προμήθειες για την ανάσα, και όταν ένας πολίτης δυσκολευτεί, αντί να συνεργαστούν για μια βιώσιμη λύση, τον παραδίδουν στα funds σαν εμπόρευμα.
Η Τραγωδία των Υπερχρεωμένων Πολιτών…
Φανταστείτε έναν πολίτη που πήρε δάνειο για να αγοράσει το πρώτο του σπίτι. Για δεκαπέντε χρόνια πλήρωνε θρησκευτικά τις δόσεις του. Χτίζει μια ζωή, μεγαλώνει τα παιδιά του. Κι ύστερα έρχεται η κρίση, χάνει τη δουλειά του ή αρρωσταίνει βαριά. Καθυστερεί λίγες δόσεις. Η τράπεζα, χωρίς δεύτερη σκέψη, πουλάει το δάνειό του σε ένα fund.
Το fund δεν ενδιαφέρεται για τα αρκετά χρόνια πληρωμών. Απαιτεί άμεση εξόφληση ή πλειστηριασμό. Ο πολίτης βρίσκεται αντιμέτωπος με το να χάσει το σπίτι του, παρόλο που έχει ήδη πληρώσει ποσό που ξεπερνάει την αρχική αξία του δανείου με τόκους και έξοδα. Το σπίτι βγαίνει στο σφυρί, συχνά σε τιμή κατώτερη της αγοράς, και ο πολίτης βρίσκεται στον δρόμο, ενώ το fund εισπράττει πολλαπλάσια κέρδη από αυτά που επένδυσε.
Και όλα αυτά συμβαίνουν με τη στήριξη ενός κράτους που θεσπίζει ρυθμίσεις για να διευκολύνει τους πλειστηριασμούς, να απαλλάσσει τα funds από τέλη, να κάνει την εκποίηση ανθρώπινων στεγών πιο αποδοτική διαδικασία.
Οι Τριγωνικές Συναλλαγές: Το Παιχνίδι της Εκμετάλλευσης…
Αλλά η κυνικότητα δεν σταματά εδώ. Οι τράπεζες έχουν βρει έναν ακόμη πιο επικερδή τρόπο να εκμεταλλευτούν τους δυστυχισμένους δανειολήπτες: τις τριγωνικές συναλλαγές. Η διαδικασία είναι διαβολική στην απλότητά της.
Η τράπεζα πουλάει το κόκκινο δάνειο σε ένα fund. Το fund προχωρά σε πλειστηριασμό του ακινήτου. Και ποιος εμφανίζεται στον πλειστηριασμό να αγοράσει το ακίνητο σε τιμή ευκαιρίας; Η ίδια η τράπεζα που το πούλησε αρχικά! Η τράπεζα, δηλαδή, κερδίζει διπλά: πρώτα πουλώντας το δάνειο, και μετά αγοράζοντας το ακίνητο σε χαμηλή τιμή για να το μεταπωλήσει ή να το εκμεταλλευτεί. Ο δανειολήπτης, φυσικά, χάνει τα πάντα.
Αυτή η πρακτική δεν είναι μόνο ανήθικη! Οριακά παραπέμπει σε οργανωμένη εγκληματικότητα! Και όμως, είναι απόλυτα νόμιμη υπό το ισχύον νομικό πλαίσιο!
Η Διπλή Ζυγαριά: Χρέη για Πολίτες, Προνόμια για Κόμματα…
Ενώ οι πολίτες βλέπουν τα σπίτια τους να βγαίνουν στο σφυρί για χιλιάδες ευρώ καθυστερημένων δόσεων, τα πολιτικά κόμματα κολυμπούν σε εκατομμύρια ευρώ χρεών χωρίς καμία συνέπεια.
Η Νέα Δημοκρατία, το κόμμα που κυβερνά και θεσπίζει νόμους που διευκολύνουν τους πλειστηριασμούς, χρωστά περισσότερα από 542 εκατομμύρια ευρώ. Το ΠΑΣΟΚ, που συμμετέχει στη διαμόρφωση της πολιτικής ατζέντας, χρωστά ισόποσα εκατομμύρια ευρώ. Και κανείς δεν τους ενοχλεί. Κανένα fund δεν εμφανίζεται στην πόρτα τους. Καμία τράπεζα δεν απειλεί να κατασχέσει τα γραφεία τους, τα περιουσιακά τους στοιχεία!
Αντίθετα, τα κόμματα εξακολουθούν να λαμβάνουν εκατομμύρια ευρώ ετήσια επιχορήγηση από το κράτος – δηλαδή από τους φορολογούμενους πολίτες, από αυτούς που χάνουν τα σπίτια τους. Τα κόμματα διαχειρίζονται τεράστια κονδύλια, οργανώνουν πολυτελή συνέδρια, κοπές πίτας, πληρώνουν παχυλούς μισθούς σε στελέχη τους. Και κανείς δεν τους ζητά λογαριασμό για τα χρέη τους.
Αυτή είναι η ουσία της διπλής ζυγαριάς: για τον απλό πολίτη, αυστηρότητα, πλειστηριασμοί, διώξεις. Για τους πολιτικούς και τα κόμματά τους, ανοχή, επιχορηγήσεις, προνόμια.
Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ: Η Ώρα της λαϊκής οργής που γίνεται Εξέγερσης…
Οι πολίτες της Πατρίδας έχουν φτάσει στα κόκκινα. Δεν αντέχουν άλλο. Δεν μπορούν να συνεχίσουν να πληρώνουν για τα “λάθη” των τραπεζών, τη συμμετοχή του κράτους σε αυτά τα “λάθη”, την αδηφαγία των funds και τα προνόμια των κομμάτων.
Χρειαζόμαστε αλλαγή κυβέρνησης. Όχι απλά μια εναλλαγή προσώπων, αλλά μια ριζική αλλαγή πολιτικής προσέγγισης. Χρειαζόμαστε έναν ηγέτη ή μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού που θα έχει το θάρρος να σταθεί απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις επιταγές της. Που θα εφαρμόσει αυτό που η αρχαία Σπάρτη μας δίδαξε: Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ.
Είτε θα προστατέψουμε τα σπίτια των πολιτών, θα θέσουμε τέλος στην αισχροκέρδεια των funds, θα υποχρεώσουμε τα κόμματα να πληρώσουν τα χρέη τους όπως ακριβώς κάνει ο κάθε πολίτης – είτε θα συνεχίσουμε να υποκύπτουμε στις απαιτήσεις ενός Συστήματος που θυσιάζει τους αδύναμους για να σώσει τους ισχυρούς.
Δεν υπάρχει μέση λύση. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για διστακτικές μεταρρυθμίσεις και μισές πολιτικές λύσεις. Η Κοινωνία μας αιμορραγεί. Κάθε μέρα που περνά, κάθε σπίτι που βγαίνει στο σφυρί, είναι μια τρύπα στο κοινωνικό ιστό που μας συνδέει ως Έθνος.
Χρειαζόμαστε πολιτική ηγεσία που θα τολμήσει να πει «όχι» στις τακτικές και πρακτικές της εξαθλίωσης, που θα υπερασπιστεί την πρώτη κατοικία σαν ιερό και απαραβίαστο δικαίωμα! Που θα τιμωρήσει τις έκνομες πρακτικές των funds, που θα επιβάλει δικαιοσύνη και ίση μεταχείριση για όλους, πολίτες και κόμματα, ασθενείς και ισχυρούς.
Η Αρχαία Σπάρτη μας διδάσκει πως η αξιοπρέπεια δεν διαπραγματεύεται. Ας βρεθεί επιτέλους μια κυβέρνηση που θα το εφαρμόσει πολιτική υπέρ των πολλών, του λαού μας και όχι των ολίγων και Συστημικών ευνοημένων!!
.
