Τώρα μάλιστα! Το δις εξαμαρτείν… Τηλεργασία και επιδότηση (Τουρισμός και οικονομία στο έλεος των επιπτώσεων της νέας παράνοιας…)

Τώρα μάλιστα! Το δις εξαμαρτείν… Τηλεργασία και επιδότηση (Τουρισμός και οικονομία στο έλεος των επιπτώσεων της νέας παράνοιας…)

Τώρα μάλιστα! Τηλεργασία και επιδότηση για μετακίνηση με ΜΜΜ εξετάζουν στην ΕΕ για να αντιμετωπίσουν σε πρώτη φάση τη νέα κρίση.
Αν συνεχιστεί ο πόλεμος και τον άλλο μήνα (μέχρι στιγμής ωϊμέ, δεν φαίνεται κάτι άλλο, με τα τρελά του «άλλα λέω και εντελώς τα αντίθετα κάνω» Τραμπ), δηλαδή μπούμε στον Απρίλιο, είναι βέβαιον ότι ο τουρισμός θα έχει θέμα…

Όσο και να προσπαθούν άνθρωποι της αγοράς και του τουριστικού κλάδου, με την διαρκή και παροιμιώδη «συγκρατημένη αισιοδοξία» τους, να ξορκίσουν το κακό, δυστυχώς η πράξη και η πρακτική των κυρίαρχων του παιχνιδιού, δείχνει άλλη κατεύθυνση.

Η δολοφονία του Λαριτζανί Γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν από την ισραηλινή τρομοκρατία επέφερε χάος…(τι γράφαμε στο προηγούμενο για τους διεθνείς ψιθύρους, ότι αυτοί πήραν στον λαιμό τους τον αλλοπαρμένο, ορμητικό και θερμόαιμο Τραμπ;). Το Ιράν με το 61ο κύμα πυραύλων χτύπησε 100 στόχους στο Ισραήλ, βυθίζοντας στο σκοτάδι το Τελ Αβίβ και σχεδιάζει να χτυπήσει τα 5 βασικά εργοστάσια παραγωγής ενέργειας του Ισραήλ που παράγουν το 50% της ηλεκτρικής ενέργειας στην χώρα προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στην ηλεκτροδότηση του Ισραήλ. Ταυτόχρονα οι ΗΠΑ έχουν απομονωθεί, από την ΕΕ και τις υπόλοιπες δυτικές χώρες που αρχίζουν να βλέπουν τι έρχεται.

Το πρώτο στρατηγικό λάθος που απομάκρυνε εξ αρχής τον στόχο της συνθηκολόγησης ήταν η δολοφονία του Χαμενεΐ από τη Μοσάντ. Το δεύτερο που φαίνεται ότι ανοίγει τον ασκό του Αιόλου ήταν αυτή του Λαριτζανί, ο οποίο κρατούσε την ισορροπία ανάμεσα στις κληρικές φατρίες, το IRGC και το Basij, ο μόνος που μπορούσε να μιλήσει ταυτόχρονα σε μουλάδες και στρατηγούς χωρίς να χάσει την εξουσία του. Ο θάνατός του, μαζί με τον θάνατο του επικεφαλής του Basij που σκοτώθηκε την ίδια μέρα, σημαίνει ότι το πολιτικό προσωπείο του Ιράν αφαιρέθηκε και τώρα κάνει κουμάντο το IRGC χωρίς κανέναν να το συγκρατεί.

Το Ιράν γίνεται απρόσωπο, μένοντας με τις πιο φανατικές και σκοταδιστικές του δυνάμεις να ορκίζονται «εκδίκηση» και γαία πυρί μιχθήτω. Τώρα, ρίχνοντας βόμβες διασποράς χωρίς δεύτερες σκέψεις κατά αμάχων…  και ποιος ξέρει (αν ο μη γένοιτο) αύριο πατήσει το κουμπί για πυρηνικά πρώτο, χωρίς να υπάρχει κάποιος εχέφρων να του πει: Σταμάτα.

Όταν ένα καθεστώς χάνει τους ηγέτες που κρατούσαν την ισορροπία και μένει μόνη η στρατιωτική μηχανή να παίρνει αποφάσεις, δεν γίνεται πιο αδύναμο, γίνεται πιο επικίνδυνο γιατί δεν υπάρχει πια κανείς να υπολογίσει τις συνέπειες πριν το πάτημα του κουμπιού.

Και σύμφωνα με όλους τους αναλυτές το Ισραήλ μόλις σκότωσε τον μόνο άνθρωπο που μπορούσε να κρατήσει το Ιράν σε τροχιά ορθολογισμού, και τώρα αντιμετωπίζει ένα κράτος που το κινούν αποκλειστικά οι Φρουροί της Επανάστασης, που είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν τα πάντα για να «εκδικηθούν», ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα κάψουν τον κόσμο μαζί τους. Το ίδιο κάνει η Μοσάντ. Γνώριζε ότι αν σκότωνε τον Λαριτζάνι θα είχε εκδικητικό χτύπημα από φρουρούς. Δεν υπολόγισε τους Ισραηλινούς αμάχους, αυτοί είναι αναλώσιμοι ούτως ή άλλως ,αντίθετα πέτυχε την κλιμάκωση που και αυτή θέλει. Αυτή την φορά και οι δύο πλευρές επιδιώκουν πόλεμο μέχρι όσο πάει…

Στα τοπικά βλέπουμε να εξαγγέλλονται τα «μύρια» (που ποτέ δεν άρχισαν) και μάλλον στο τέλος δεν θα έχουν πετρέλαιο να τα υλοποιήσουν…

«Δεν βλέπεις τα μύρια γιατί είσαι εμπαθής…» σχολίαζαν δηκτικά σε προηγούμενο σημείωμα μας τα «φιλότιμα παιδιά» της Ψεματαλήθειας της έξτρα έξτρα λαρτζ…

Εννοούσαν, τα οδικά έργα που εξαγγέλλονται από το ’22 (που έγινε το τραγικό δυστύχημα με τα παιδιά) και πιο πανηγυρικά πέρσι τον Ιούνιο με την έξτρα έξτρα μεγαλόστομη εξαγγελία » τρέχει σήμερα η μεγάλη μελέτη για την ριζική αναμόρφωση της Επαρχιακής Οδού από την πόλη της Κω στο Αεροδρόμιο…κληρονομιά μιας εποχής που η πολιτική έκλεινε το μάτι στην αταξία και το πελατειακό βόλεμα. Σήμερα, σωστά, η εποχή δεν το ανέχεται και καλούμαστε να ξηλώσουμε δεκαετίες πολιτικής “ανεμελιάς”, που οδήγησε σε πάσης φύσεως αδιέξοδα».

Και το κερασάκι που λέει κι ο Κώστας: «Ιδιαίτερη ομάδα εργασιών θα αποτελέσει η συντήρηση και διαμόρφωση με ήπια αρχιτεκτονικά στοιχεία του κυκλικού κόμβου προς το αεροδρόμιο του νησιού».

Αν είδατε εσείς να έχει ξεκινήσει τίποτα, όχι από το 22 αλλά από πέρσι τον Ιούνιο μέχρι τώρα (εκτός από τις καμένες λάμπες και τα φώτα που δεν ανάβουν), είδαμε κι εμείς…

Όχι τίποτα, αλλά (με βάσει και τις διεθνείς εξελίξεις που περιγράψαμε πιο πάνω) προκαταβολικά τη δικαιολογία μέχρι τις εκλογές την ξέρουμε… «Οι οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράν», η «δραματική άνοδος της τιμής του πετρε-λαίου» (λέου, λέου κλπ).

Στο ίδιο μήκος κύματος και η εξίσου έξτρα έξτρα επικοινωνιακή με τα βιντεάκια (ΑΙ) στο fb δημοτική αρχή, μετά τον κόμβο στη Μαρίνα, πάρκινγκ Γρηγορίου Ε’, την ασφαλτόστρωση του κεντρικού στο Ζηπάρι (το 3ο δημοτικό ξεχάστε το, έγινε «γεφύρι της Άρτας») εξήγγειλε με τυμπανοκρουσίες το «νέο έργο οδοποιίας και ηλεκτροφωτισμού 943.000 ευρώ στην Κέφαλο από τον Δήμο Κω» και τη «σύμβαση της ΔΕΥΑΚ για έργο 580.000€ στην πόλη της Κω, 2,3 χιλιόμετρα αντικατάστασης αμιαντοσωλήνων, δικτύου ύδρευσης».

Τώρα, αν -με βάσει τις διεθνείς εξελίξεις- επιστρέψουμε σε καθεστώς ενεργειακής και οικονομικής κρίσης, σου λένε: «εμείς το χρέος μας το κάναμε, από κει και πέρα ευθύνονται άλλοι… (η δικαιολογία μια χαρά βολεύει κι εμάς…)»

Και μια έρευνα που δείχνει την κρίση της νέας γενιάς που ξεκινά από την «μαμά Αμερική» (και σίγουρα ενδιαφέρει τον Κώστα και τον Όμιλο που ψάχνουν να αποκωδικοποιήσουν την λεγόμενη γενιά Ζ* ): Ένας στους δύο Αμερικανούς δυσκολεύεται πλέον να πληρώσει το ενοίκιο ή τη δόση του στεγαστικού. Το ποσοστό εκείνων που «παλεύουν» με τις στεγαστικές τους υποχρεώσεις έφτασε το 49%. Πριν από 9 μήνες στην ίδια έρευνα το ποσοστό ήταν 44%. Η γενιά που πληρώνει το βαρύτερο τίμημα είναι η Generation Z. Επτά στους δέκα νέους Αμερικανούς αδυνατούν να ανταποκριθούν στις στεγαστικές τους δαπάνες. Για τους Millennials το ποσοστό είναι 53%, για τους Gen Z 54% αλλά και τους Baby Boomers 36%. Η εικόνα που συνθέτει το γράφημα της Redfin είναι αποκαλυπτική: όσο νεότερη η γενιά, τόσο πιο μεγάλη είναι η ψαλίδα ανάμεσα στο εισόδημα και στο κόστος στέγασης. Όλοι αυτοί οι Αμερικανοί για να κρατήσουν το σπίτι τους βγαίνουν λιγότερο στα εστιατόρια, θυσιάζουν τις διακοπές τους, αναβάλλουν τις ιατρικές επισκέψεις. Αυτές είναι, σύμφωνα με τη Redfin, οι πιο συνηθισμένες περικοπές. Αλλά για τους Gen Z, δηλαδή αυτούς που σήμερα είναι ηλικίας έως 28 ετών, μεγάλωσαν με το smartphone στο χέρι και τα social media ως κύριο μέσο επικοινωνίας, το σπίτι είναι πολυτέλεια. Είναι υποχρεωμένοι να πωλούν αντικείμενα, να πιάνουν δεύτερη δουλειά, για να μην επιστρέψουν στο πατρικό. Για να αγοράσει σήμερα ένας νέος ένα «τυπικό» αμερικανικό σπίτι, χρειάζεται εισόδημα 111.000 δολαρίων τον χρόνο. Το μέσο νοικοκυριό βγάζει περίπου 25.000 δολάρια λιγότερα. Αυτή η διαφορά ανάμεσα σε αυτά που κερδίζεις και αυτά που χρειάζεσαι για να στεγαστείς δεν έχει ξαναφτάσει ποτέ σε τέτοιο επίπεδο στην ιστορία των ΗΠΑ (και μάλιστα προ-πολέμου).

(Η Generation Z (Γενιά Ζ),

γνωστή και ως zoomers, περιλαμβάνει όσους γεννήθηκαν περίπου μεταξύ 1997 και 2012. Είναι η πρώτη γενιά «ψηφιακών ιθαγενών» που μεγάλωσε με το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Χαρακτηρίζονται από ρεαλισμό, κοινωνική ευαισθητοποίηση, ανάγκη για ψηφιακή συνδεσιμότητα και έμφαση στην ισορροπία εργασίας-ζωής και λίγο έως καθόλου ενδιαφέρον για την πολιτική και τους πολιτικούς)