Την Παρασκευή 29 Μαΐου συνεδρίασε το κοινοτικό συμβούλιο Κω, μετά από τρεις προσκλήσεις λόγω έλλειψης απαρτίας και μάλιστα σε συνεδρίαση όπου απουσίαζε ο ίδιος ο πρόεδρος.Ανάμεσα στα θέματα ήταν και ο καθορισμός θέσεων στάθμευσης για τα ηλεκτρικά πατίνια.Διαβάζοντας τις προτεινόμενες θέσεις, παρατήρησα οτι…
Οι δύο πρώτες θέσεις βρίσκονται απέναντι από επιχειρήσεις ενοικίασης μοτοποδηλάτων. Ποιος αποφάσισε ότι είναι σωστό ο δήμος να τοποθετεί σημεία στάθμευσης μιας ανταγωνιστικής δραστηριότητας ακριβώς μπροστά από επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται για δεκαετίες σε αυτά τα σημεία;Ακόμη πιο προβληματική είναι η επιλογή σημείων μπροστά από το Επαρχείο, το πάρκο Ιπποκράτη(Μ. Αλεξάνδρου), το μνημείο των Ποντίων,(Β.Παυλου) τη Μητρόπολη(Ιπποκράτους)και άλλα τοπόσημα της πόλης πιο νεα…οπως το I Love Kos.
Σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις τέτοια σημεία προστατεύονται. Εδώ επιλέγονται ως χώροι στάθμευσης.Και επειδή κάποιοι θα πουν ότι «κάπου πρέπει να μπουν», να θυμίσω ότι ακριβώς η ίδια λογική οδήγησε τους ποδηλατοστάτες μπροστά στην είσοδο του Δημαρχείου και πανω στην όδευση τυφλων. Δεν μπήκαν εκεί επειδή αναβαθμίζουν αισθητικά το κτίριο. Μπήκαν επειδή κάπου έπρεπε να βολευτούν.Έτσι όμως δεν γίνεται σχεδιασμός μιας πόλης.Η Κως δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν ένας χώρος όπου απλώς ψάχνουμε το πρώτο διαθέσιμο σημείο για να ακουμπήσουμε πατίνια, ποδηλατοστάτες ή οτιδήποτε άλλο.Χρειαζεται νοικοκύρεμα,χρειάζονται συγκεκριμένες βάσεις στάθμευσης εκτός των σημείων υψηλής επισκεψιμότητας, με έλεγχο μέσω GPS ώστε τα πατίνια να παραλαμβάνονται από ένα σημείο και να επιστρέφονται σε άλλο προκαθορισμένο σημείο.Γιατί τα τοπόσημα της πόλης δεν είναι χώροι αποθήκευσης εξοπλισμού. Είναι η εικόνα της Κω. Και αυτή η εικόνα αξίζει λίγο περισσότερο σεβασμό από το βάλ’ τα εκεί και βλέπουμε….
