ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ…
«ΝΕΟΙ ΚΟΥΜΑΝΤΑΔΟΡΟΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΑΚΟ ΜΕΤΟΠΟ»
Κατάντησε αηδία, ο κάθε εστιατορας να καταλαμβάνει μεγάλο παραλιακό χωρο στον πιο κεντρικό παραλιακό δρόμο του Νησιού χωρίς ντροπή, χωρίς αιδώ.
Να μεταφέρουν τα φαγητά, ποτά και εδέσματα, εκτεθειμενα σε καυσαέρια και βρομιές μεσα απο τον κεντρικό δρόμο στην Βασιλέως Γεωργίου προς την παραλία.
Εδώ και τρεις μερες νεα πλατφόρμα ετοιμάζεται.
Εχουν μπει οι βάσεις των ξύλων, ακολουθεί η παράνομη εναέρια επικίνδυνη κρεμαστή παροχή ρεύματος, και τα τραπεζοκαθισματα.
Εν τω μεταξύ σε μια άλλη πλατφόρμα που ειναι ετοιμη να σερβίρει, εχει τοποθετηθει και πιάνο για ιδιλιακες βραδιές, άσχετα αν εκει βγαίνουν οσμές αηδιαστικες.
Υπάρχει κάποιο μέτρο αδειανό να ακουμπήσει ο Κώος την πετσέτα του για μια βουτιά, που ειναι και η γειτονιά του, ή θα πρεπει να πάρει το αυτοκινητο του και να μετανάστευση?
Υπάρχει κάποια αρχή στο Νησί? Υπάρχει κάποιος υπεύθυνος που να καθορίζει τα όρια της νομιμότητας και της ευπρέπειας?
Υπάρχει κάποιος υπεύθυνος να δει οτι ολα τα παγκάκια εχουν σκουριάσει, κι αν δοκιμάσεις να καθίσεις θα φύγεις με τον πισινό σου γεμάτος σκουριασμε ες τρύπες?
Αισθανόμαστε ενα μαρασμό, μια ηττοπάθεια, μια απογοήτευση μιας άθλιας γενιάς, καημενης και τσακισμενης που ξεραίνει καθε χλωρό κλαρί, σε κάθε της βήμα.
