Στο προσφυγικό λιμάνι
Για πολλά χρόνια το ελληνικό κράτος αποσιωπούσε από τα σχολικά βιβλία τα γεγονότα του 1922, την μικρασιατική καταστροφή. Οι σχετικές γνώσεις μου ήταν γενικές και αόριστες. Η πρώτη επαφή με αυτά έγινε όταν είδα τις προσφυγικές πολυκατοικίες. Με εντυπωσίασε το μέγεθός τους. Όλα τους διέφεραν συγκριτικά με τα γύρω κτίρια. Μια μέρα ρώτησα έναν συμμαθητή μου που κατοικούσε σε αυτές. Εκείνος μίλησε για την γιαγιά του. Μου είπε για την βασανισμένη ζωή της. Μετά ξεκίνησα να ρωτώ ενήλικες γνωστούς μου. Έτσι άρχισα ένα οδοιπορικό στον κόσμο των προσφύγων. Επεδίωκα να συναντώ την πρωτογενή γνώση, τον λόγο όσων, υπέργηροι πλέον, ζούσαν. Συνέτασσα και δημοσίευα τις αφηγήσεις τους. Τέλος τις συγκέντρωσα στο βιβλίο «Μέρες του ΄22». Αυτό που θα παρουσιάσουμε στις 17 Μαΐου στις φιλόξενες εγκαταστάσεις του αθλητικού συλλόγου Νέου Βουτζά «Η Πρόοδος».
