Αγαπημένοι συγγενείς, φίλοι και πνευματικά του παιδιά.
Θα ήθελα και γω με τη σειρά μου να πω δυο κουβέντες με βαθιά θλίψη αλλά και με μεγάλη ευγνωμοσύνη για να αποχαιρετήσω έναν άνθρωπο που παρευρέθηκε στη ζωή με πίστη, ταπεινότητα και αγάπη. Τον Πατέρα μου. Έναν ιερέα που δε φορούσε μόνο τα ράσα του στο σώμα του αλλά τα κρατούσε κυρίως μέσα στη ψυχή του. Ήταν ένας άνθρωπος ήσυχος μα και μέσα στη ζωντάνια! Η ο άνθρωπος της παρέας!
Δεν αγαπούσε τα μεγάλα λόγια μα ούτε τις επιδείξεις! Η δύναμη του ήταν στην καλοσύνη του, στο βλέμμα του, στη γαλήνη που μετέδιδε γύρω στους ανθρώπους. Οποίος τον γνώρισε ξέρει πως έχει μια κουβέντα παρηγοριάς, μια προσευχή ή μια ιστορία που όλο και κάτι θα ήξερε για τους παλιούς ανθρώπους κυρίως του Ασφενδιού. ( οι πιο πολλές αστείες και πάντα γέλαγε μέσα από την καρδιά του)
Υπηρέτησε τον θεό και τον άνθρωπο με γαλήνη και ταπείνωση. Δεν ζήτησε σχεδόν τίποτα. Έδινε μόνο αγάπη και συγχώρεση.Για εμάς την οικογένεια του ήταν στήριγμα στα τόσα χαστούκια που δεχθήκαμε από τη ζωή, αλλά ήταν παράδειγμα και ευλογία με την υπομονή του! Μας έμαθε με τον τρόπο του να μην χάνουμε την πίστη μας και πάνω από όλα να σεβόμαστε τους γύρω μας. Να είσαι τύπος μου έλεγε και να μην περιφρονείς τους γύρω σου!
Τον αποχαιρετώ με πόνο. Όμως ξέρω μέσα στη λύπη μου υπάρχει και μια βαθιά ειρήνη. Γιατί ξέρουμε πως έζησε μια καθαρή και τίμια ζωή.
Άφησε πίσω του ένα έργο σιωπηλό αλλά και μεγάλο: ανθρώπους που τον αγάπησαν, που τον θυμούνται και που έγιναν καλύτεροι άνθρωποι επειδή πέρασε από τη ζωή τους.
Πατέρα μου
Σε ευχαριστούμε για όλα όσα μας χάρισες
Για την αγάπη σου
Για την πραότητα σου
Για την πίστη σου
Για το παράδειγμα σου
Η μνήμη σου θα μείνει ζωντανή μέσα στις καρδιές μας, και ελπίζω να μας κρατήσεις και σε εμάς μια μικρή γωνιά στον παράδεισο
Είσαι της ζωής μου ο ένας δεν σε σβήνει κανένας
Σαγαπώ.
