Δελτίο Τύπου της περιφερειακής παράταξης «ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΑΙΓΑΙΟ»
« Εξ ιδίων τα αλλότρια»
Η περιφερειακή αρχή κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια, μιλά για «σκοπό που αγιάζει τα μέσα», γιατί εκείνη πάντα έτσι πράττει.
Όπως και στην τελευταία συνεδρίαση. Για να δικαιολογήσει το φιάσκο της πομπώδους εξαγγελίας του «μεγαλύτερου δικτύου υδατοδρομίων του Νοτίου Αιγαίου» μετεξέλιξε το ενημερωτικού χαρακτήρα θέμα για «..την περίπτωση του Υφιστάμενου Λιμένα Αγαθονησίου με υδατοδρόμιο ως παράδειγμα Διοικητικής υπερβολής…» σε προσχηματικό αίτημα προς «την Κυβέρνηση». Τι έχει κάνει 11 χρόνια στο τιμόνι της περιφερειακής διοίκησης; Ή τώρα ξαφνικά έγιναν αντιληπτοί οι «παρανοϊκοί όροι» που θέτουν οι υπηρεσίες στη διαδικασία λήψης ΑΕΠΟ και ο «παραλογισμός και μαξιμαλισμός της δημόσιας διοίκησης»;;
Αν νομίζει ότι είμαστε όλοι αφελείς και δεν καταλάβαμε τη στρατηγική της, κάνει λάθος.
Αυτό που χρειάζεται δεν είναι η χαλάρωση της νομιμότητας, αλλά η εξειδίκευση των διατάξεων. Γι’ αυτό πάντα ως παράταξη εισηγούμαστε –αλλά στη συνεδρίαση απορρίφθηκε-, ο «νόμος που ισχύει» αλλά ούτε επικαλείται ούτε λαμβάνεται υπ’ όψιν, δηλαδή ο Νόμος 3862/2010 περί νησωτικότητας, να προτάσσεται και να συμπεριλαμβάνεται στη λήψη αποφάσεων, ώστε να εξειδικεύεται η νομοθεσία που αφορά στα νησιά. Από την περιβαλλοντική αδειοδότηση, τη χρηματοδότηση, τη στελέχωση των δημοτικών- δημόσιων- περιφερειακών υπηρεσιών, μέχρι τη διοικητική στήριξη των νησιωτικών ΟΤΑ. Έτσι φαίνεται η πραγματική αγάπη για τα νησιά και συνεπώς η μέριμνα για πρόληψη ενάντια στην ερήμωση των μικρών νησιών. Όχι μέσα από ηγεμονισμό και παραγοντισμό, λαμβάνοντας δήθεν «αποφάσεις».
Αν πιστεύει η περιφεριεακή αρχή ότι η λογοτεχνική απόδοση, η ασάφεια, η γενικότητα, και η προσχηματικότητα της απόφασης του Περιφερειακού συμβούλιου περνάει απαρατήρητη και πάλι κάνει λάθος. Διαβάζοντας την, είναι προφανές ότι δε μπορεί να συμβάλει σε αλλαγή των διαδικασιών αδειοδότησης δημόσιων έργων στα ακρητικά νησιά.
Αν «διάβασμα» για την περιφερειακή αρχή σημαίνει να μη έχουμε διαφορετική άποψη και να βαφτίζουμε την αοριστολογία και την προχειρότητα «ανάπτυξη», καθώς και την καταστρατήγηση των νόμων «διευκόλυνση», τότε ναι, αρνούμαστε να ακολουθήσουμε την παρανοϊκή τους ανάγνωση.
Αντί να κουνάει το δάχτυλο, λοιπόν, ας μας πει: Ποιος είναι τελικά ο «αδιάβαστος»; Μήπως είναι αυτός που διαχώρισε τα νησιωτικά λιμάνια σε μικρά όπως του Αγαθονησίου και σε μεγάλα όπως της Καρπάθου Καλύμνου, Κέφαλου της Κω, αλλά από την άλλη αρνήθηκε να δεχτεί την απαίτηση μας με να προσδιοριστεί το «μέγεθος του νησιού», για το οποίο εισηγείται να τροποποιηθεί η νομοθεσία; Αυτός που προειδοποιεί για τα ναυάγια (π.χ. Υδατοδρόμιο στο Μαντράκι της Ρόδου) ή αυτός που πέφτει από το ένα φιάσκο στο άλλο, σπαταλώντας χρόνο και δημόσιο χρήμα;
Από το Γραφείο τύπου
29/4/26
Η Χρύσα Καραγιάννη, πλέον μόνο ως διασκεδάστρια και “βασίλισσα της συμμορίας της μιζέριας” – κατά δήλωσή της – μπορεί να αντιμετωπίζεται
Απάντηση του Γραφείου Τύπου της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου σε νέα ανακοίνωση της ελάσσονος μειοψηφίας του Περιφερειακού Συμβουλίου
Η Χρύσα Καραγιάννη φαίνεται πως έχει ανακαλύψει ένα μοναδικό πολιτικό ταλέντο: κάθε φορά που μιλά δημόσια, καταφέρνει να κατεβάζει όλο και πιο κάτω το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου, να προσβάλλει και να τραυματίζει το κύρος του θεσμού που υποτίθεται ότι υπηρετεί.
Ως επικεφαλής της ελάσσονος μειοψηφίας, θα περίμενε κανείς μια στοιχειώδη θεσμική αυτοσυγκράτηση. Αντ’ αυτού, παρακολουθούμε σε μόνιμη επανάληψη ένα γνώριμο έργο της εμπάθειας, της εμμονής, της ειρωνείας, του μηδενισμού, της απαξίωσης και μια διαρκή δυσανεξία απέναντι στον ίδιο τον θεσμό του Περιφερειακού Συμβουλίου. Προφανέστατα πια δεν έχει ακόμη αντιληφθεί που βρίσκεται και τι κάνει.
Αλλά δεν είναι αυτό το χειρότερο! Έχει και πιο κάτω!
Η Χρύσα Καραγιάννη είναι εκείνη που στην πρόσφατη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου έθεσε το εξής εκπληκτικό ερώτημα: «Αφού στην αδειοδότηση των Υδατοδρομίων υπάρχει ευθύνη των Λιμενικών Ταμείων, τότε γιατί η Περιφέρεια συμμετέχει στο Συμβούλιο Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών»;
Αυτό το πρόσωπο, που περιφέρει και διαφημίζει την άγνοια και την ασχετοσύνη του δημόσια και με πανηγυρικό τρόπο, πλέον μόνο ως διασκεδάστρια και “βασίλισσα της συμμορίας της μιζέριας” – κατά δήλωσή της – μπορεί να αντιμετωπίζεται.
Αν έχει επιλέξει τη δημόσια γελιοποίησή της ως πολιτική στρατηγική, τότε οφείλουμε να της αναγνωρίσουμε ότι βρήκε επιτέλους ένα πεδίο όπου διαπρέπει!
Το Γραφείο Τύπου
