Η απόφαση του Αρείου Πάγου να αφήσει στο Αρχείο την υπόθεση των Υποκλοπών, ακόμη και μετά τα όσα αποκαλύφθηκαν στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, δεν είναι απλώς μια νομική κρίση. Είναι μια πολιτική πράξη συγκάλυψης.
Και όσο κι αν κάποιοι επιχειρούν να μας πείσουν ότι «η Δικαιοσύνη είναι μία και ενιαία», όπως δήλωσε ο Γιώργος Φλωρίδης, ή ότι δεν μπορεί να υπάρχει «α λα καρτ απονομή», κατά τον Κωστή Χατζηδάκη, η κοινωνία βλέπει κάτι πολύ πιο ωμό:
- Μια Δικαιοσύνη που όταν φτάνει κοντά στην καρδιά της εξουσίας… κάνει πίσω
- Ένα σύστημα που αυτοπροστατεύεται
- Και μια αλήθεια που θάβεται με τη σφραγίδα της «έλλειψης νέων στοιχείων»
Όταν ένα δικαστήριο επισημαίνει νέα δεδομένα, όταν ανοίγονται ζητήματα ακόμη και για βαριά αδικήματα, και παρ’ όλα αυτά η υπόθεση δεν ανασύρεται, τότε δεν μιλάμε για νομική ερμηνεία. Μιλάμε για θεσμική απροθυμία — όπως καταγγέλλεται ευθέως από την Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Το πιο ύποπτο είναι η εκκωφαντική σιωπή: Το γεγονός ότι πρόσωπα που βρέθηκαν στο στόχαστρο παρακολουθήσεων — πρόσωπα που υποτίθεται ότι έπρεπε να έχουν κάνει τη χώρα να τρέμει από αποκαλύψεις — σήμερα εμφανίζονται:
- Χωρίς επιμονή
- Χωρίς σύγκρουση
- Χωρίς απαίτηση να μάθουν την αλήθεια μέχρι τέλους
Και εδώ γεννιούναι εύλογα, πολιτικά — και βαθιά ανησυχητικά — ερωτήματα:
- Ποιος κρατάει ποιον;
- Ποιος φοβάται τι;
- Και πόσο βαθιά είναι η διαπλοκή που κάνει τους πάντες να μοιάζουν με βρεγμένες γάτες;
Γιατί αυτή η εικόνα δεν παραπέμπει σε μια δημοκρατία που λειτουργεί. Παραπέμπει σε ένα σύστημα αλληλοεκβιασμών, σιωπών και ισορροπιών φόβου. Ένα σύστημα όπου κανείς δεν τραβάει το σκοινί — γιατί όλοι έχουν κάτι να χάσουν.
Και μέσα σε όλα αυτά, έρχεται η Δικαιοσύνη — η ύστατη θεσμική εγγύηση — να βάλει την τελεία και να κλείσει τον φάκελο. Να πει «δεν υπάρχουν νέα στοιχεία», σε μια υπόθεση που έχει διαβρώσει την εμπιστοσύνη των πολιτών, που έχει εκθέσει τη χώρα διεθνώς, που έχει ανοίξει ερωτήματα για τον ίδιο τον πυρήνα του κράτους δικαίου.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή, και όσο κι αν ενοχλεί, πρέπει να ειπωθεί: Αυτό που βιώνουμε δεν θυμίζει ευρωπαϊκή δημοκρατία. Είναι μια κατάσταση που μοιάζει να ωχριά μπροστά σε όσα καταγγέλλονται ακόμη και για καθεστώτα όπως της Μιανμάρ.
Η κοινωνία δεν είναι αφελής. Όταν τα σκάνδαλα δεν τιμωρούνται, δεν εξαφανίζονται. Σαπίζουν μέσα στο σύστημα — και μαζί τους σαπίζει και η εμπιστοσύνη των πολιτών.
Η υπόθεση των υποκλοπών μπορεί να μπήκε στο Αρχείο, αλλά δεν έχει κλείσει. Ούτε πολιτικά, ούτε κοινωνικά, ούτε ηθικά.
Εκ της Πολιτικής Γραμματείας του Νέου Εθνικά Ενιαίου Πολιτικού Σχηματισμού ΠΡΩΤΑ Η ΕΛΛΑΔΑ
Κωστής Μπακογιάννης – Εθνικός Συντονιστής
Μαρίνα Μικελάτου – Ειδική Γραμματέας Α’ Οργανωτικών και εσωτερικών θεμάτων
Αλέξανδρος Αγραφιώτης
Έλενα Αρβανιτίδου
Ιωάννα Άρμεν
Κωνσταντίνος Γκέκας
Σωτήρης Μάκιος
Χρήστος Πάνος
Ιωάννης Παπάζογλου
Πηγές:
www.skai.gr/news/politics/xatzidakis-gia-ypoklopes-den-mporei-na-yparxei-a-la-kart-apodosi-tis-dikaiosynis
www.skai.gr/news/politics/floridis-ston-skai-1003-i-dikaiosyni-den-einai-opos-mas-symferei-einai-mia-kai-eniaia
www.efsyn.gr/ellada/dikaiosyni/510190_ypoklopes-gia-thesmiki-aprothymia-katigorei-ton-eisaggelea-areioy-pagoy-i
www.kathimerini.gr/society/564196063/areios-pagos-den-anasyretai-apo-to-archeio-i-ypothesi-ton-ypoklopon
π https://hellas-first.org/2026/04/28/sto-archeio-paramenei-i-ypothesi-ton-ypoklopon/
