Το Σάββατο του Λαζάρου, Κάλαντα και Λαζαράκια
Γράφει η Ξανθίππη Αγρέλλη Κως -4/4/2026-
Το Σάββατο της πέμπτης εβδομάδας, της Αγίας και Μεγάλης Σαρακοστής, η Ορθοδοξίας μας γιορτάζει, την ανάμνηση της Ανάστασης του Λαζάρου. Είναι το Σαββάτο, της ‘κουφής’, εβδομάδας ή του ‘κουφού’ Λαζάρου.
Πολλά είναι τα ήθη και τα έθιμα στη χώρα μας, που συνοδεύουν αυτή την ημέρα.
Οι νοικοκυρές, φτιάχνουν τα Λαζαράκια. Αυτά είναι το ομοίωμα του Λαζάρου, ζυμωμένο με μυρωδικά και γεμάτα, με σουσάμι και σταφίδες. Του βάζουν δε, δυο ματάκια από γαρύφαλλα, αλλά είναι χωρίς στόμα, αφού ήταν νεκρός και άφωνος. Επίσης τα παιδιά, λένε τα Κάλαντα του Λαζάρου, στις γειτονιές και οι νοικοκυρές, τα φιλεύουν με άσπρα αυγά, για το βάψιμο την Μεγάλη Πέμπτη, καθώς και με φρεσκοψημένα Λαζαράκια.
Τα Κάλαντα του Λαζάρου, διαφέρουν από τόπο σε τόπο, στη χώρα μας.
Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθε των Βαγιών η Εβδομάδα.
Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι, ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου.
Που ήσουν Λάζαρε κρυμμένος, κάτω στους νεκρούς, σαν πεθαμένος.
Που είσαι Λάζαρε, που είναι φωνή σου και σε γύρευε η Μάρθα, η αδερφή σου.
Ήμουνα, στη γη χωμένος και με τους νεκρούς και πεθαμένους.
Δεν μου φέρνετε λίγο νεράκι, πουν το στόμα μου πικρό φαρμάκι.
Δεν μου φέρνετε λίγο λεμόνι, πουν το στόμα μου σαν περιβόλι.
Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι, ήρθε η μάνα σου οπό την Πόλη, σου φέρε χαρτί και κομπολόι.
Το κοφινάκι μου, θέλει αυγά και η τσεπούλα μου, θέλει λεφτά.
Φέρτε μας αυγά, να σας τα πούμε και οι κοτούλες σας πολλά γεννούνε.
Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάγια ήρθε η Κυριακή που τρώνε τα ψαριά.
