«Κορώνα-γράμματα» αν συνεχιστεί ο πόλεμος… Ε, όχι και… τρομοκράτης η Κική!
Ενός κακού μύρια έπονται…
Όσο και αν οι συζητήσεις και οι περισσότερες αναλύσεις, επικεντρώνονται στην λάθος εκτίμηση του αλλοπρόσαλλου Τραμπ -ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα πίστευε (ίσως και να παρασύρθηκε από τον πολεμοχαρή Νετανιάχου) πως με την χειρουργική κίνηση της «εξουδετέρωσης» του ανώτατου ηγέτη του Ιράν θα οδηγούνταν στην γρήγορη συνθηκολόγηση- αποδεικνύεται ότι ο παρορμητικός, τυχοδιωκτικός και κερδοσκοπικός χαρακτήρας του, πόρρω απέχει από την αρχαία ελληνική γνώση και σοφία.
Ωστόσο -πέρα από το τι έφταιξε μέχρι τώρα- το βασικό ζητούμενο σε όλα τα σενάρια των επιπτώσεων (πρωτίστως ανθρωπιστικών και στην συνέχεια οικονομικών που μας αφορούν και επηρεάζουν όλους) είναι η διάρκεια και η διασπορά του πολέμου
Σε αυτό τον περιφερειακό πόλεμο στον οποίο -πιο έντονα, πιο εμφανή και πιο δυναμικά, απ ότι συνέβη στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας- δοκιμάζονται πολεμικά όπλα και αμυντικά συστήματα της Δύσης (Αμερικής Ισραήλ και συμμάχων) με αυτά της Ανατολής (Ρωσία, Κίνα, Τουρκία).
Το ποιος και πότε θα επικρατήσει, μένει να φανεί το επόμενο διάστημα. Μιας και από «λίγες μέρες», έγινε «λίγες εβδομάδες» και αλίμονό μας αν θα γίνει μήνες ή και χρόνια, όπως συμβαίνει στον προαναφερθέντα πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας.
Πέρα από τα γεωστρατηγικά που είναι παντελώς ρευστά (υπό τον φόβο μιας καραμπόλας με την «ουδέτερη» Τουρκία, από τη μια να αναχαιτίζει πυραύλους που της έρχονται και από την άλλη να έχει το νου της πέρα από το Αιγαίο και την Κύπρο, στους θανάσιμους εχθρούς της Κούρδους και Ισραηλινούς σε σχέση με τα τεκταινόμενα στο Ιράν), το αναπότρεπτο νέο κύμα ακρίβειας που έρχεται και το πόσο θα επηρεάσει τον τουρισμό αν συνεχιστεί και σε ποιά κλίμακα ο πόλεμος στην γειτονική μας Μέση Ανατολή, δεν θα πρέπει να μας αφήνει καθόλου ήσυχους και αδιάφορους.
Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη -αν χρειαστεί και αν ξεφύγει η κατάσταση με μακρά παράταση του πολέμου- να πάρει μέτρα ανάλογα με αυτά που είχε πάρει το 2022 με την τότε ενεργειακή κρίση (διάφορα pass και επιδόματα) προκειμένου να στηρίξει τόσο τα νοικοκυριά όσο και τις επιχειρήσεις που βασίζουν την παραγωγή τους στην ενέργεια.
Που σημαίνει ότι το γενικότερο οικονομικό της πρόγραμμα και ειδικά αυτό των προεκλογικών παροχών και χρηματοδοτήσεων που άφηνε για το τέλος (μαζί με όλα τα μεγάλα και σπουδαία που έταζαν στους εδώ ιθαγενείς, όπως θα λεγε κι ο Κώστας) μπορεί και να παιχτεί «κορώνα-γράμματα».
Αλλά το πιο δυσάρεστο για την κυβέρνηση -όπως γράφουν φιλοκυβερνητικοί αναλυτές για να «χρυσώσουν το χάπι» από τώρα- είναι ότι το ενδεχόμενο αποκλιμάκωσης της ακρίβειας και ο σχεδιασμός ενίσχυσης της αγοραστικής δύναμης των Ελλήνων είναι πλέον στον αέρα – με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Η τουριστική κίνηση δεν φαίνεται -προς το παρόν- να επηρεάζεται και τόσο, αντίθετα, όπως λένε κάποιοι τουριστικοί παράγοντες, δεν αποκλείεται να ενισχυθεί, αν οι Ευρωπαίοι προτιμήσουν έναν κοντινότερο και ασφαλή προορισμό όπως είναι η Ελλάδα…
Ο τουρισμός όμως έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό: Την ψυχολογία. Αυτό σημαίνει πως όταν κάποιος κανονίζει τις διακοπές του θέλει να είναι σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά.
Όχι μόνο για να μην κινδυνεύσει η ζωή του αλλά και γιατί ξέρει πως η μία δύο εβδομάδες που θα κάνει διακοπές θα πρέπει να του εξασφαλίζει απόλυτη ηρεμία για ξεκούραση και ασφάλεια.
Αυτές οι προϋποθέσεις δεν φαίνεται ότι πληρούνται και τόσο σε πρώτη φάση με όσα διαδραματίστηκαν τις πρώτες μέρες του πολέμου, που σημαίνει ότι εάν διαρκέσει ο πόλεμος αυτός με συνέχιση των επιχειρήσεων σε ευρεία κλίμακα, δυστυχώς η Ελλάδα και ειδικά τα νησιά μας θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα.
Ακόμα και αν σταματήσει τώρα, τα προβλήματα δεν θα λυθούν άμεσα. Θα χρειαστεί χρόνος για την αποκατάστασή τους. Το κακό με την Ελλάδα είναι ότι δεν παράγει τίποτα και περιμένει από τα έσοδα του τουρισμού για να βγάλει τη χρονιά. Από τη στιγμή μάλιστα που τελειώνει και το Ταμείο Ανάκαμψης τον Αύγουστο, τα έσοδα αυτά γίνονται ακόμα πιο απαραίτητα.
Ε, όχι και τρομοκράτης… Η Κική
Σε ότι αφορά τα τοπικά, ήρθε άλλη μια τουλάχιστον λανθασμένη και «αψυχολόγητη» ενέργεια από πλευρά τοπικής αστυνομίας να ταράξει το ήρεμο κλίμα της εθνικής επετείου της 7ης Μαρτίου, με τον χωρίς αιτία και αφορμή, αδιάκριτο και άκομψο έλεγχό (λέτε και έκρυβε κάποιον εκρηκτικό μηχανισμό στην τσάντα της…) της εκπροσώπου του ΚΚΕ και επικεφαλής της Λαϊκής συσπείρωσης στο Δημοτικό συμβούλιο Κικής Μακρή.
Παρόμοια αδιάκριτη και παντελώς αψυχολόγητη αντιμετώπιση σημειώθηκε πριν από ενάμιση μήνα περίπου και στον μεγάλο ευεργέτη της Καλύμνου Γ. Χαλίκο, με συνέπεια να φύγει από το νησί του και δυστυχώς και από τη ζωή, με την πίκρα για το «ευχαριστώ» που εισέπραξε από την αστυνομία της πατρίδας του…
Πριν από κάποια χρόνια πάλι είχε γίνει ανέκδοτο (κι όμως αληθινό) το αλκοτέστ σε ιερέα που πήγαινε ξημερώματα για την Θεία λειτουργία των Χριστουγέννων. Τα τότε «σαϊνια» νόμιζαν ότι μόλις είχε φύγει από κέντρο διασκέδασης με τα ράσα… (Τουλάχιστον ο τότε αστυνομικός Διευθυντής τους κάλεσε και τους είπε μερικά φωνήεντα, μπας και τους βοηθήσει ώστε να «στροφάρουν» περισσότερο σε αντίστοιχες περιπτώσεις).
Αυτό, βέβαια σε περίπτωση «ανθρώπινου – λάθος χειρισμού» και ότι δεν υπήρχαν εντολές ή συγκεκριμένη κατεύθυνση ελέγχων άνωθεν, γιατί για παράδειγμα οι τελευταίες δηλώσεις Άδωνη μετά τον χαμό που έγινε στο Νοσοκομείο Νικαίας : «Εγώ σας λατρεύω παραπάνω από ό,τι νομίζετε», «Οι αστυνομικοί είναι φίλοι μου», «Με ψήφιζαν στην Β’ Αθηνών και με προστάτευαν όταν μου έσπαγαν το βιβλιοπωλείο οι αναρχικοί» κλπ, ήθελαν να περάσουν συγκεκριμένα μηνύματα και δεν αποκλείεται η στροφή για μια πιο αυστηρή στάση στους «συνήθης διαμαρτυρόμενους» να ήταν κεντρική γραμμή.
Μην τρελαθούμε όμως, πανό φέτος δεν φάνηκαν πουθενά σε καμία παρέλαση.
Αλλά και μερικά χρόνια πριν που είχαμε σε κάθε παρέλαση απέναντι μάλιστα από την εξέδρα των επισήμων με συνθήματα κλπ από συγκεκριμένες ομάδες πολιτών, η αστυνομία ήταν δίπλα και τα έβλεπε ίσως και μειδιώντας… τώρα ξαφνικά ποινικοποιήθηκαν; Με «προληπτικούς ελέγχους» και όπου την πάρει…;
Τουλάχιστον σύσσωμες οι τοπικές αρχές (στον δήμο), επέδειξαν άμεσα και σωστά αντανακλαστικά, για τον κίνδυνο δημοκρατικής εκτροπής και επιστροφής σε αλήστου μνήμες εποχές, τις οποίες οι παλαιότεροι που έζησαν, έχουν να διηγούνται μέχρι σήμερα με μελανά χρώματα (παρά τα όποια ευτράπελα) για «το κράτος του αστυνόμου και του ενωματάρχη» (τότε που ψήφιζαν και τα δέντρα…)
Και μη χειρότερα δηλαδή.
