Τριάντα χρόνια μετά, οι μνήμες παραμένουν ζωντανές και φορτισμένες. Ο Γιώργος Κατσάβαρος επιστρέφει νοερά σε εκείνες τις ημέρες που, όπως ο ίδιος τονίζει,
κανείς δεν μπορούσε να αντιληφθεί πλήρως τη μελλοντική ιστορική βαρύτητα των γεγονότων που εκτυλίσσονταν μπροστά του.
Ήταν στιγμές αγωνίας, αλλά όχι φόβου. Στιγμές που τότε βιώθηκαν περισσότερο ως παρατήρηση μιας έκρυθμης κατάστασης και λιγότερο ως συνειδητή συμμετοχή σε ιστορία που γραφόταν.
Όπως περιγράφει, ακόμη και σήμερα, τρεις δεκαετίες μετά, η σκέψη εκείνης της περιόδου προκαλεί ρίγη.
Ίσως, όπως λέει, να υπήρχε τότε μια «άγνοια κινδύνου», μια απόσταση που προστάτευε ψυχολογικά όσους βρέθηκαν στο επίκεντρο των εξελίξεων.
Οι συνθήκες, άλλωστε, ήταν εντελώς διαφορετικές από τις σημερινές.
Η τεχνολογία περιορισμένη, η ενημέρωση ελάχιστη και η επικοινωνία σχεδόν ανύπαρκτη.
Η κινητή τηλεφωνία μόλις είχε κάνει τα πρώτα της βήματα στην Ελλάδα και θεωρούνταν πολυτέλεια.
Η ομάδα βρισκόταν σε ένα πραγματικό «θέατρο γεγονότων», χωρίς εικόνα για το τι συνέβαινε στο κέντρο αποφάσεων, στην Αθήνα, χωρίς άμεση ενημέρωση από τα κεντρικά μέσα και χωρίς ουσιαστική επαφή με τη βάση.
Μια κατάσταση που σήμερα φαντάζει σχεδόν πρωτόγονη, σε σύγκριση με την ταχύτητα και την πληθώρα πληροφόρησης της σύγχρονης εποχής.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στην ψυχραιμία των ανθρώπων που είχαν την ευθύνη της αποστολής.
Η στάση τους, η εμπειρία και η αυτοσυγκράτηση λειτούργησαν καθοριστικά σε μια περίοδο υψηλής έντασης. Παράλληλα, επισημαίνει ότι στην αποστολή δεν συμμετείχε μόνο η τοπική τηλεόραση της Κω,
αλλά και δημοσιογράφοι από μεγάλα αθηναϊκά μέσα, γεγονός που καταδεικνύει τη σημασία των εξελίξεων ήδη από τότε.
Ίμια 1996 – Μνήμες από την αποστολή της Δημοτικής Τηλεόρασης Κω – Ρεπορτάζ Γ. Κατσάβαρος με εικονολήπτη τον Μανώλη Οικονόμου
Στις 30 Ιανουαρίου 1996, η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της, όταν η ένταση στα Ίμια έφτασε στο αποκορύφωμά της.
Στην καρδιά της γεωπολιτικής κρίσης, η Δημοτική Τηλεόραση Κω, με τον δημοσιογράφο Γιώργο Κατσάβαρο και με εικονολήπτη τον Μανώλη Οικονόμου βρέθηκαν στο σημείο εκείνο της οριογραμμής, καλύπτοντας τα γεγονότα που είχαν καθηλώσει το έθνος.
Η κάλυψη αυτής της ιστορικής στιγμής ήταν για την ομάδα της Δημοτικής Τηλεόρασης Κω μια ξεχωριστή πρόκληση, ειδικά όταν δεν υπήρχαν τα τεχνολογικά μέσα που έχουμε σήμερα, όπως τα κινητά τηλέφωνα και οι άμεσες συνδέσεις.
Ο δημοσιογράφος που βρέθηκε εκεί, μαζί με τον εικονολήπτη βίωσε την ένταση των στιγμών, τον φόβο και την αβεβαιότητα, αλλά και την υπευθυνότητα που υπήρχε στο να μεταδώσουν την αλήθεια με ακρίβεια.
Η αποστολή του ημερόπλοιου «ΝΙΚΗΤΑΣ», υπό την καθοδήγηση του Καπετάνιου Θεμιστοκλή Κέλλη και με τους πλοιοκτήτες Παπαδημητρίου και Βαγιαννό, ήταν καθοριστική για τις επόμενες εξελίξεις.
Δύο μέρες μετά την κάλυψη, το πλοίο επιτάχθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό και συμμετείχε σε μια ειδική αποστολή της ΜΥΚ, εν μέσω της έκρυθμης κατάστασης.
Αυτή η στιγμή της ιστορίας, παρότι μακριά από την καθημερινότητα, μας δίδαξε την αξία της αποφασιστικότητας και της συνεργασίας σε στιγμές κρίσης.
Η αναδρομή σε εκείνα τα γεγονότα, 30 χρόνια μετά, μας καλεί να αναρωτηθούμε αν το παρελθόν δείχνει το μέλλον μας.
Και αν ναι, πώς θα πρέπει να ετοιμαστούμε για τα επόμενα βήματα μας ως χώρα.
Η ενότητα, η υπευθυνότητα και η προσοχή στις κρίσιμες στιγμές είναι τα μαθήματα που μπορούμε να αποκομίσουμε, και είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε ότι τέτοιες κρίσεις καθορίζουν το μέλλον των επόμενων γενεών.
Αυτή η αναδρομή στο παρελθόν, σε συνδυασμό με τις σύγχρονες προκλήσεις, μας θυμίζει την ανάγκη για συντονισμένες προσπάθειες και για ετοιμότητα όταν οι καταστάσεις απαιτούν άμεση και συνετή δράση.
