Με τη δέουσα λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια και με την προσέλευση πλήθους προσκυνητών βοηθούσης και της ηλιόλουστης ημέρας, πραγματοποιήθηκε η εορτή του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου, στον φερώνυμο Ιερό παρεκκλήσιο στην πόλη της Κω.
Στον Όρθρο χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ, ο οποίος στην συνέχεια τέλεσε και την Θεία λειτουργία της εορτής με συλλειτουργούς τον Ιεροκήρυκα της ΙΜ Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου π. Ιωακείμ Οικονομίκο και τον Ιερατ. Προϊστάμενο του Μητροπολιτικού ναού π. Κωνσταντίνο Καματερό.
Έψαλλε χορός Ιεροψαλτών υπό τον καθηγητή-Πρωτοψάλτη και Πρόεδρο των Ιεροψαλτών Κω, Γιώργο Σακέλλη, Κωνσταντίνος Χατζηάμαλλος, Γιάννης Βαμβακάς κ.α.
Παρόντες ήταν μεταξύ άλλων ο εορτάζων πρ. Πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου Αντώνης Κρητικός, ο Γραμματέας του ΔΙΙΚ Γιώργος Τάλλαρος, ο Πρόεδρος των Συνοριοφυλάκων Γιάννης Ρώτας και πολλοί προσκυνητές.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Ιεροκήρυκας της ιεράς Μητροπόλεως π. Ιωακείμ Οικονομίκος.
ΕΙΠΕ Ο ΑΒΒΑΣ ΜΕΓΑΣ ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
Έλεγαν μερικοί για τον αββά Αντώνιο, ότι τον φώτιζε σε όλα το Άγιο Πνεύμα, αλλά δεν ήθελε να μιλά, εξαιτίας των ανθρώπων. Γιατί και όσα γίνονταν στον κόσμο και όσα έμελλαν να συμβούν, τα γνώριζε.
Είπε ο Αββάς Αντώνιος στον Αββά Ποιμένα: «Να τι είναι το μεγάλο έργο του ανθρώπου: Να αναλαμβάνη, μπροστά στον Θεό, την ευθύνη των σφαλμάτων του και να περιμένη πειρασμούς έως τη στερνή του πνοή ».
Ο ίδιος είπε: « Κανείς δεν μπορεί να εισέλθη στη βασιλεία των ουρανών, χωρίς να δοκιμάση πειρασμούς. Βγάλε από τη μέση τους πειρασμούς και τότε κανείς δεν θα υπάρχη όπου να σώζεται».
Ρώτησε ο Αββάς Παμβώ τον Αββά Αντώνιο: « Τί να κάμω; ». Και του λέγει ο γέρων: « Να μη έχης πεποίθηση στην αρετή σου. Μήτε να μεταμελήσαι για πράγμα όπου πέρασε πια. Και να κυριαρχής στη γλώσσα σου και στην κοιλιά σου ».
Είπε ο Αββάς Αντώνιος: « Είδα όλες τις παγίδες του εχθρού ( ήγουν του διαβόλου ) απλωμένες πάνω στη γη. Και στέναξα και είπα: Ποιός άρα θα τις προσπέραση χωρίς να τον πιάσουν; Και άκουσα φωνή να μου λέγη: Η ταπεινοφροσύνη».
Είπε πάλι: Ο Θεός δεν επιτρέπει τους πειρασμούς σ’ αυτήν εδώ τη γενεά, όπως συνέβαινε στις παλαιές γενεές. Γιατί γνωρίζει ότι οι άνθρωποι, τώρα, είναι αδύνατοι και δεν αντέχουν.
Στον Αββά Αντώνιο, ενώ βρισκόταν στην έρημο, φανερώθηκε το εξής: « Στην πόλη υπάρχει κάποιος όμοιος σου, γιατρός στο επάγγελμα, όπου ό,τι του περισσεύει το δίνει σε όσους έχουν ανάγκη και όλη τη μέρα ψάλλει τον τρισάγιο ύμνο μαζί με τους Αγγέλους ».
Είπε ο Αββάς Αντώνιος : « Έρχεται καιρός όπου οι άνθρωποι θα παραλογίζονται. Και αν δουν κάποιον να μη παραλογίζεται, θα ξεσηκωθούν εναντίον του, λέγοντας : « Συ είσαι παράλογος. Και αυτό θα συμβεί, γιατί δεν θα είναι όμοιος τους ».
Κάποτε ο Αββάς Αντώνιος έλαβε γράμμα του βασιλέως Κωνσταντίνου, όπου τον καλούσε να πάη στην Κωνσταντινούπολη. Σκεπτόταν λοιπόν τί να κάμη. Και λέγει στον Αββά Παύλο, τον μαθητή του: «Τί λες, να πάω ;» Και εκείνος του αποκρίνεται: «Αν πας, θα λέγεσαι Αντώνιος. Αν δεν πας, Αββάς Αντώνιος».
Είπε πάλι:Οι ανθρωποι λέγονται λογικοί καταχρηστικά.Δέν ειναι λογικοί εκεινοι πού εμαθαν τούς λόγους καί τά βιβλία των αρχαίων σοφων,αλλά οσοι εχουν λογική ψυχή καί μπορουν νά διακρίνουν ποιό ειναι τό καλό καί ποιό ειναι τό κακό·καί ετσι αποφεύγουν τά κακά καί ψυχοβλαβή,μελετουν ομως σοβαρά τά καλά καί ψυχωφελή καί τά πράττουν μέ μεγάλη ευχαριστία πρός τό Θεό.Μόνο αυτοί πρέπει αληθινά νά λέγονται λογικοί ανθρωποι.
Κάποιος που κυνηγούσε στην έρημο άγρια ζώα, είδε τον αββά Αντώνιο να αστειεύεται με τους αδελφούς και σκανδαλίστηκε. Θέλοντας δε ο γέροντας να τον διδάξει ότι είναι ανάγκη πού και πού να συγκαταβαίνει κανείς στους αδελφούς, τού λέγει: «Βάλε μια σαϊτα στο τόξο σου και τέντωσέ το». Το έκαμε εκείνος. Τού λέγει: «Τέντωσέ το πιο πολύ». Και το τέντωσε. Και πάλι τού λέγει: «Ακόμη πιο πολύ». Τού απαντά τότε ο κυνηγός: «Αν το τεντώσω υπερβολικά, θα σπάσει το τόξο».Και ο γέροντας τού λέει: «Έτσι και στο έργο του Θεού. Αν τεντώσουμε υπερβολικά τη συμπεριφορά μας απέναντι στους αδελφούς, θα σπάσουν και αυτοί. Πρέπει λοιπόν πού και πού να συγκαταβαίνουμε στους αδελφούς». Και έφυγε πολύ ωφελημένος από τον γέροντα. Οι δε αδελφοί, στηριγμένοι, έφυγαν και πήγαν στον τόπο τους.
Πήγαν κάποτε μερικοί γέροντες στον αββά Αντώνιο και ήταν ο αββάς Ιωσήφ μαζί του. Και θέλοντας ο γέροντας να τους δοκιμάσει, τους πρόβαλε ένα ρητό της Γραφής και άρχισε, από τους πιο νέους, να τους ρωτά για το νόημά του. Και καθένας απαντούσε κατά τη δύναμή του. Ο δε γέροντας έλεγε στον καθένα: «Δεν το βρήκες». Ύστερα από όλους, λέει στον αββά Ιωσήφ: «Εσύ τί έχεις να πεις πάνω σ’ αυτό το ρητό;» Αποκρίνεται εκείνος: «Δεν ξέρω». Λέει λοιπόν ο αββάς Αντώνιος: «Πάντως ο αββάς Ιωσήφ βρήκε τον δρόμο, γιατί είπε, «δεν ξέρω»».
Τρεις από τους πατέρες είχαν τη συνήθεια να πηγαίνουν κάθε χρονιά στον μακάριο Αντώνιο. Και οι μεν δύο τον ρωτούσαν σχετικά με τους λογισμούς και τη σωτηρία της ψυχής. Ο άλλος όμως σιωπούσε πάντα, μη ρωτώντας τίποτε. Μετά λοιπόν από πολύ καιρό, του λέγει ο αββάς Αντώνιος: «Τόσο καιρό έρχεσαι εδώ και τίποτε δεν με ρωτάς». Και εκείνος του αποκρίνεται και του λέγει: «Μου αρκεί μόνο να σε βλέπω, πάτερ».
Είναι το µόνο κόµµα που στην ηγεσία του βρίσκεις συνδικαλιστές και µετανάστες, εργάτες, αγρότες και ανθρώπους του µόχθου.Σήµερα βιώνουµε την αντεπίθεση ιδεών-ζόµπι, µε τις οποίες νοµίζαµε πως είχαµε ξεµπερδέψει για πάντα: τον εθνοφυλετισµό, το µίσος για τους αδύναµους, την ειδωλολατρία του πλούτου, την εθελόδουλη εκποίηση της πολιτικής µας δύναµης σε κάποιο «ισχυρό ηγέτη». Ο νεοφιλελευθερισµός γίνεται νεοφασισµός εµπρός στα µάτια µας. Συστατικό στοιχείο αυτής της µετάλλαξης είναι ο αντικοµµουνισµός: ο «πανλιµπεραλισµός» βλέπει σωστά ότι οι κοµµουνιστές και οι ιδέες τους βάζουν εµπόδια στην κυριαρχία της τυραννίας, του πόλεµου και της φτώχειας. Είναι στοιχειώδης πράξη αυτοάµυνας για κάθε δηµοκρατικό πολίτη να αναγνωρίζουµε τα θετικά του κοµµουνισµού, την προσφορά των κοµµουνιστών στην κοινωνική προκοπή, τη σηµασία των ΚΚ στη σωστή δηµοκρατική λειτουργία.
Βρε κοροϊδεύεστε;Τον Κουτσούμπα έχετε βρέξει χιονίσει χωρίς μάλιστα να τον διαλέξετε.Απο πάνω σας τον φόρτωσαν και προσκυνάτε.Ειστε τόσο δημοκρατικά εκεί που αλοιμονο αν πείτε κάτι άλλο .Σας κουρδίζουν και χορεύετε στο σκοπό που σας δίνουν.Τα ίδια λόγια ακόμα κσι τα κόμματα και τελείες στο ίδιο σημείο.Οπου ανακατευθήκατε με εργαζόμενους είχαν πρόβλημα.Παντα ανθέλληνες κάθε θέση κόντρα στη χώρα.Απορω το Ε τι το έχετε στο τέλος.Ποτε δεν έχετε αναφέρει σε καμία ομιλία τη λέξη Ελλάδα κσι Ελληνικός λαός.Απλα γενικά για λαό και εργαζόμενους μιλάτε.Η ερώτηση είναι σε τι διαφέρετε από ένα φασιστικό ακροδεξιό κόμμα.Εκτος από το χρώμα,κόκκινο-μαύρο κσι το σύμβολο,σφυροδρέπανο-σβάστικα.Αλλο;Α και στο ότι οι φασιστες σηκώνουν και τη σημαία της χώρας.Εσεις πότε,βγάζετε σπυράκια όταν την βλέπετε.Κατα τα άλλα τα ίδια λέτε και με τη βία τα επιβάλετε.